: دعا بر سلامتی بیماران تاثیر مثبت داره؟

 

چندی فبل خبری کوتاه در باره تاثیر دعا بر حال بیماران در این سایت چاپ شد .  عزیزان ! یه تحقیق حتما غلطه و شما همکار و بازدیدکننده محترم تموم کلاما رو بشنوین و از بین اون بهترین رو انتخاب کنین .این نتیجه یه تحقیقه شمام تحقیق کنین .ما از چاپ تحقیقات معتبر شما استقبال می کنیم

                                                     مدیریت سایت            

      متن اصلی

* دعا بر سلامتی بیماران تاثیر مثبت داره؟

دعا بر سلامتی بیماران تاثیر مثبت داره؟ محققان فهمیدن که نه اینجور نیس. توسل به خدا حتی ممکنه مضر هم باشه. اگه مریض فهمیده باشه که کسی براش دعا می کنه، ممکنه وضع بیماریش بدتر شه. عمل جراحی بای پاس قلب[١]! یکی از اعضای خونواده قراره زیر تیغ جراحی بره! حتی در عصر تکنولوژی برتر هم این نوع عمل، عمل ساده ای نیس. میشه از دست دوستان و اقوام گلایمند شد که واسه مریض دعا می کنن؟ محققان آمریکایی یافته های تحقیقات کامل خود رو درباره این سوال که واقعا دعا احتمال سلامتی مریض رو بالا می بره یا خیر، منتشر کردن. اونا واسه بیان یافته های پژوهشای خود با دشواریایی روبرو شدن و این یافته های شاید مایه شادی افراد مذهبی و راستگرایی نمی شه که هزینه تحقیقات رو پرداخته ان چون که اونا فهمیدن، دعا بی فایده س و حتی ممکنه مضر هم باشه.

محققان دانشگاه های معتبر آمریکایی مانند مدرسه پزشکی هاروارد یا کلینیک مایو (در ایالت مِین) به مدت ١٠ سال ١٨٠٠ مریض بای پاس رو تحت نظر گرفتن. این تحقیق که “استپ” (“مطالعه روی تاثیر دعا بر یه مریض”) نام داشت، کار ساده ای نبود. استپ قرار بود در مقایسه با مطالب بیشماری که در سالای گذشته درباره معنویت و پزشکی منتشر شدن، دقیق تر باشه. طبق گزارش نیویورک تایمز تنها دولت آمریکا از سال ٢٠٠٠ تا کنون حدود دو و سه دهم میلیون دلار واسه تحقیق درباره دعا هزینه کرده.

در پژوهشایی که تا قبل از این انجام شده بود، محققان حتی بین این دو موضوع تفکیک قایل نشده بودن که روند سلامتی، مستقیما بواسطه دعا تحت تاثیر قرار میگیره یا آگاهی مریض از اینکه فردی دیگه براش دعا می کنه، بر سلامتی اش موثر واقع می شه.

دست اندرکاران پروژه استپ به سرکردگی هربرت بنسون و جفری آ. دوسک تونستن سه جامعه مسیحی متفاوت رو راضی کنن تا در طرح پژوهشی شون شرکت کنن. مسیحیان میناپولیس، ماساچوست و میسوری به شکل این پروژه تحقیقاتی واسه مریضایی به دعا پرداختن که تنها نام کوچیک و حرف اول فامیل شون رو می دونستن. اونا اجازه داشتن طبق عادتای مذهبی عادی خود واسه مریض دعا کنن ولی محققان شرطی رو هم واسه اونا گذاشتن و اون اینکه از فرد دعا کننده خواستن تا در دعای خود یه عمل جراحی موفق با بهبودی سریع و بدون دردسر رو آرزو کنن.

محققان ١٨٠٠ مریض خود رو به سه گروه تقریبا ۶٠٠ نفری تقسیم کردن. واسه گروه اول که شامل ۶٠۵ مریض قلبی بودن، دعا شد. بیماران این گروه از پروژه دعا باخبر بودن ولی نمی دونستن که واقعا واسه اونا هم دعا می شه یا خیر. گروه دوم هم که ۵٩٧ نفر بودن همین وضع رو داشتن و بیماران این گروه هم مطمین نبودن که براشون دعا می شه یا خیر. حقیقت این بود که واسه گروه دوم اصلا دعا نمی شد. واسه ۶٠١ مریض باقی مونده که عضو گروه سوم بودن، دعا شد و اعضای این گروه هم از اون باخبر شدن.

*دعا کردن و نکردن فرق زیادی نداره

شاید نتیجه تحقیقات واسه دانشمندانی که شک گرا هستن، عجیب نیس. ۵٢ درصد از بیماران گروه یه با مشکل روبرو شدن. در گروه دوم درصد مریضایی که وضع شون خیلی بد تر شد، ۵١ درصد بود. محققان در تحلیل خود اعتراف کردن که دعا بر بهبودی مریض و جلوگیری از وخامت مریضی ایشون تاثیری نداره. باحال اون هستش که خیلی از محققان شرکت کننده در این مطالعه جز پزشکانی هستن که از پایه پبشرفت روند درمان با کمک روشای الهی رو ممکن می دونن.

واسه این دسته از پزشکان مقایسه وضعیت بیماران گروه یه (یعنی گروهی که براشون دعا شد ولی به اونا گفته نشد) با گروه سوم ناخوشایند بود چون که وضع سلامتی ۵٩ درصد از بیماران گروه سوم یعنی گروهی که می دونستن تعدادی فرد مومن براشون دعا می کنن، بدتر شد. بدین تعداد مریضایی که وضع شون خیلی بد تر شد، در گروه سوم بیشتر از دیگر گروه ها بود.

میچل کروکوف از دانشگاه دیوک تحلیلی رو درباره تحقیق استپ نوشته که به همراه یافته های استپ در مجله “American Heart Journal” منتشر شده. کروکوف می نویسه: “کل داده های تحقیق گمراه کننده هستن. تز اصلی که مبنای این تحقیق رو تشکیل میدن، این بود که دعای مخفیانه موثر و دعای علنی موثرتره.” ولی موضوع برعکسه.

محققان استپ در گزارش خود می نویسند، شاید آگاهی بیماران گروه سوم از اینکه آدمایی براشون دعا می کنن، اونا رو تحت فشار قرار داده و اینجوری در این افراد استرس ایجاد شده که مانع از بهبودی شده.

کروکوف در تحلیل خود از اعضای پروژه استپ انتقاد می کنه و می نویسه اونا نتیجه تحقیق رو تلطیف می کنن چون که ادعا کردن، اختلاف عددی رو میان گروه های یه و ۳ ممکنه اتفاقی باشه. کروکوف میگه این مطلب لکه سیاهی در تحقیق اونا حساب می شه که در کل بی عیب و نقصه.

*تامین کنندگان مالی مذهبی – نتیجه کفرآمیز

نتیجه تحقیق استپ شاید بیشتر از همه واسه تامین کنندگان مالی اون ناراحت کننده س. بنیاد تمپلتون دو و سه دهم میلیون دلار واسه این پروژه هزینه کرده. بنیاد نامبرده در سال ١٩٨٧ به وسیله جون تمپلتون که یه بانکدار مذهبیه، تاسیس شد و از طرحای پژوهشی که در محدوده بینابین متافیزیک و علم قرار دارن، پشتیبانی می کنه. تمپلتون که فردی شدیدا محافظه کاره، هم اینکه به فیلمای بحث برانگیزی مثل “مشکلات مسیح” با بازیگری مل گیبسون جایزه اعطا می کنه. اون در سال ١٩٧٢ با ابدا “جایزه تمپلتون” اقدام جنجالی رو انجام داد. در این جایزه که رسما واسه تشکر از “پیشرفتا در مذهب” در نظر گرفته شده بود، حتی بیشتر از جایزه نوبل پول نقد در نظر گرفته شده بود.

ریچارد اسلون، استاد علوم پزشکی در دانشگاه کلمبیای نیویورک در اون زمان در مطلبی در روزنامه واشینگتن پست در انتقاد به جایزه نامبرده گفت: “این کار یعنی به هدر دادن پول و به بی ارزشی کشیدن تجارب مذهبی!” به گفته اسلون، مشکل اصلی اون هستش که پدیده های مذهبی رو نمیشه بواسطه علم آزمود.

این فقط به خاطر این نیس که تزهای متافیزیکی رو بیشتر نمیشه به روشای علوم طبیعی سبک و سنگین کرد، بلکه به این خاطره که اگه طرفداران آموزشای مذهبی روش علمی رو جدی بگیرن، در اون صورت با مسایل نامطلوبی روبرو می شن. مثلا جفت و جور کنندگان گزارش استپ باید از خودشون سوال کنن که تحقیق شون واقعا تحت شرایط کنترل شده انجام شده یا خیر. اگه دعاها موثر واقع می شد، اون وقت باید توجه می شد که بیماران تنها تحت تاثیر دعاهای سه گروه از افراد مومن شرکت کننده در تحقیق نبود چون که واسه نمونه یکی از رسوم کاتولیکا، دعا واسه همه فقرا و بیماران دنیاس و این دعاها که مثل موسیقی متن همیشه وجود دارن، ممکنه یافته های اینجور تحقیقاتی رو به طور کامل خراب کنه.

محققان در آینده واسه حذف اینجور فاکتورهای مزاحمی شاید مجبورند از تموم مومنان عالم درخواست کنن که یه مدت دست از دعا کردن بردارن و به استراحت بپردازند. البته شکی نیس که اینجور طرح تحقیقاتی با مخالفت شورای اخلاق روبرو می شه. —————–

[١] بای پاس قلب یعنی دور زدن بخشی از یه رگ خراب قلبی بواسط پیوند یه تیکه رگ نوین.

.

منبع :

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *