شکل (1) مدل مفهومي پژوهش
1-6) فرضيات تحقيق
فرضيه اصلي:
– بين ارزشهاي فرهنگي و بازاريابي دهان به دهان مصرف کنندگان محصولات لبني پگاه اصفهان رابطه معنا دار وجود دارد.
فرضيات فرعي:
– بين ارزش فرهنگي فرد گرايي در مقابل جمع گرايي مصرف کننده با ميل به مشارکت وي در بازاريابي دهان به دهان دررون گروهي رابطه معنا دار وجود دارد.
– بين ارزش فرهنگي فرد گرايي در مقابل جمع گرايي مصرف کننده با ميل به مشارکت وي در بازاريابي دهان به دهان برون گروهي رابطه معنا دار وجود دارد.
– بين ارزش بين ارزش فرهنگي مرد گرايي در مقابل زن گرايي مصرف کننده با ميل به مشارکت وي در بازاريابي دهان به دهان دررون گروهي رابطه معنا دار وجود دارد.
– بين ارزش بين ارزش فرهنگي مرد گرايي در مقابل زن گرايي مصرف کننده با ميل به مشارکت وي در بازاريابي دهان به دهان برون گروهي رابطه معنا دار وجود دارد.
– بين ارزش فرهنگي فاصله قدرت با بازاريابي دهان به دهان مصرف کننده با ميل به مشارکت وي در بازاريابي دهان به دهان دررون گروهي رابطه معنا دار وجود دارد.
– بين ارزش فرهنگي فاصله قدرت با بازاريابي دهان به دهان مصرف کننده با ميل به مشارکت وي در بازاريابي دهان به دهان برون گروهي رابطه معنا دار وجود دارد .
– بين ارزش فرهنگي اجتناب از عدم اطمينان با بازاريابي دهان به دهان مصرف کننده با ميل به مشارکت وي در بازاريابي دهان به دهان دررون گروهي رابطه معنا دار وجود دارد.
– بين ارزش فرهنگي اجتناب از عدم اطمينان با بازاريابي دهان به دهان مصرف کننده با ميل به مشارکت وي در بازاريابي دهان به دهان برون گروهي رابطه معنا دار وجود دارد.

1-7) تعاريف نظري و عملياتي متغيرهاي تحقيق
1-7-1) بازاريابي دهان به دهان

در این سایت فقط تکه هایی از این مطلب با شماره بندی انتهای صفحه درج می شود که ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت کلمات به هم بریزد یا شکل ها درج نشود

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

ولی برای دانلود فایل اصلی با فرمت ورد حاوی تمامی قسمت ها با منابع کامل

اینجا کلیک کنید

تعريف نظري : تبليغات دهان به دهان، ارتباطاتي بين يک گيرنده و يک ارتباط برقرار کننده است و به عنوان يک ارتباط غير تجاري درک ميشود. اغلب گزارش ميشود هنگاميکه تبليغات دهان به دهان مثبت است تاثير قابل توجهي بر تصميم گيري مصرف کننده براي اخذ يک محصول دارد و هنگاميکه اطلاعات منفي يا شايعات در اين باره وجود دارد باعث جدا شدن3ز آن محصول يا نام تجاري مي شود (Lam¸2009).
تعريف عملياتي : منظور از بازاريابي دهان به دهان در اين تحقيق، ميانگين نمرات کسب شده از پاسخ به سوالات 1 تا 8 پرسشنامه ميباشد.

1-7-1-1) بازاريابي دهان به دهان درون گروهي
تعريف نظري: بازاريابي دهان به دهان درون گروهي که به آن تبليغات شفاهي درون گروهي نيز گفته مي شود به تبليغاتي گفته که در داخل گروه: خانواده، خويشاندان و گروه دوستان نزديک صورت مي گيرد يعني گروهيکه فرد براي به دست آوردن اطلاعات و يا مشاوره در خصوص خريد کالا و يا استفاده از خدمات به آنها مراجعه ميکند و يا تمايل دارد تجربه خريد و مصرف خود را با آنها در ميان بگذارد.
تعريف عملياتي: منظور از دهان به دهان درون گروهي در اين تحقيق ميانگين نمرات کسب شده از پاسخ به سوالات 1 تا 4 پرسشنامه مي باشد.

1-7-1-2) بازاريابي دهان به دهان برون گروهي
تعريف نظري: بازاريابي دهان به دهان برون گروهي که به آن تبليغات شفاهي برون گروهي نيز گفته مي شود به تبليغاتي گفته که در خارج از گروه: خانواده، خويشاندان و گروه دوستان نزديک صورت مي گيرد افراد برون گروه شامل افرادي غير از افراد درون گروه، که فرد با آنها سابقه آشنايي و نزديکي چنداني ندارد؛ ميباشد.
تعريف عملياتي: منظور از دهان به دهان برون گروهي در اين تحقيق ميانگين نمرات کسب شده از پاسخ به سوالات 5 تا 8 مي باشد.

1-7-2) ارزشهاي فرهنگي
تعريف مفهومي: فرهنگ، مفهومي کلي و پيچده است که دانش، باور، هنر، اخلاق، قانون، آداب و ساير قابليت هايي که عادت هاي مردم يک جامعه مي تواند فراهم آورد را در بر مي گيرد (Taylor, 1891). هافستد4 (1980) نيز خاطر نشان مي کند که فرهنگ، برنامه ريزي مهم پيوسته (جمع آوري شده ) ذهن است که باعث تمايز عضوي از يک گروه انساني از عضو ديگر مي شود. وي ارزشهاي فرهنگي را به چهار بعد تقسيم مي کند:
تعريف عملياتي: منظور از ارزشهاي فرهنگي در اين تحقيق ميانگين نمرات کسب شده از پاسخ به سوالات 9 تا 24 ميباشد.

1-7-2-1) فردگرايي
تعريف مفهومي: فردگرايي معياري است كه روابط بين اشخاص و گروه را در يك جامعه نشان مي دهد. در جوامع فردگرا روابط بين افراد بسيار ضعيف و كمرنگ است و افراد به ندرت با اشخاص فراتر از خانواده خود رابطه صميمي دارند.
تعريف عملياتي: منظور از فردگرايي در اين تحقيق ميانگين نمرات کسب شده از پاسخ به سوالات 9 تا 10 ميباشد.

1-7-2-2) مرد گرايي
تعريف مفهومي: مردصفتي معياري است كه ميزان گرايش افراد جامعه را به داشتن رفتاري جسورانه در مقابل برخوردي متواضعانه نشان مي دهد. به عبارت ديگر، مردصفتي به معني گرايش افراد جامعه به برتري طلبي، قهرمان پروري و دلاوري است (مشايخي و جلالي، 1391 به نقل از هافستد 1980).
تعريف عملياتي: : منظور از مردگرايي در اين تحقيق ميانگين نمرات کسب شده از پاسخ به سوالات 15 تا 19 ميباشد.

1-7-2-3) فاصله قدرت
تعريف مفهومي: فاصله قدرت معياري است كه اختلافات موجود در توزيع قدرت ميان افراد جامعه را نشان مي دهد و منعكس كننده دامنه (نابرابري) در توزيع قدرت از ديدگاه افراد ضعيف موجود در جوامع است (مشايخي و جلالي، 1391 به نقل از هافستد 1983).
تعريف عملياتي: منظور از فاصله قدرت در اين تحقيق ميانگين نمرات کسب شده از پاسخ به سوالات 20 تا 24 ميباشد.

1-7-2-4) اجتناب از عدم اطمينان
تعريف مفهومي: اجتناب از عدم اطمينان معياري است كه ميزان نگراني و اضطراب افراد يك جامعه يا سازمان را در رابطه با وضعيت هاي نامشخص آتي نشان مي دهد (مشايخي و جلالي، 1391 به نقل از هافستد 1983).
تعريف عملياتي: منظور از اجتناب از عدم اطمينان در اين تحقيق ميانگين نمرات کسب شده از پاسخ به سوالات 11 تا 14 ميباشد.

1-8) قلمرو تحقيق
1-8-1) قلمرو موضوعي
قلمرو موضوعي اين تحقيق در حوزه بازاريابي قرار دارد و در زمينه آن رابطه بين ارزشهاي فرهنگي بر بازاريابي شفاهي در بين مصرف کنندگان محصولات لبني شرکت پکاه اصفهان مورد بررسي قرار مي گيرد.

1-8-2) قلمرو مکاني
قلمرو مکاني اين تحقيق شهرستان اصفهان مي باشد.

1-8-3) قلمرو زماني
اطلاعات ميداني اين تحقيق در نيمه اول سال 1392 گردآوري شده است.

2) مقدمه
يکي از مهمترين منابع کسب اطلاعات از سازمانها ارتباط بين افراد مصرف کننده مي باشد. تبليغات شفاهي و تبادل دانش تجربي از اين طريق اگر نشان دهنده مهمترين منبع اطلاعاتي براي مصرف کنندگان نباشد، به عنوان يکي از منابع اطلاعاتي مهم براي مصرف کنندگان به شمار مي آيد (عبدالوند و غفاري آشتياني، 1388). چرا که در محيطي که اعتماد به سازمانها و آگهي هاي تبليغاتي کاهش يافته است، تبليغات دهان به دهان5 راهي براي دستيابي به يک مزيت رقابتي است. تبليغات دهان به دهان نوعي از ارتباطات غيررسمي در مورد ويژگي هاي يک کسب و کار يا يک محصول که در يک جامعه مبادله ميشود، تعريف ميشود. مردم از محيط خود، رسانه هاي جمعي و نيز تعامل با ساير افراد، اطلاعاتي را دريافت ميکنند. اطلاعاتي که از طريق تعامل با ساير افراد در مورد محصولات و خدمات حاصل ميشود، نتيجه تجربه شخصي آنها يا اطلاعات دريافتي از نيروهاي فروش يا ساير مصرف کنندگان است (رنجبران،1389).
تبليغات شفاهي و اين نوع ارتباط و تبادل دانش تجربي تاثير به سزايي در انتخاب مصرف کننده و همچنين تاثير ويژهاي بر درکي که مصرف کننده از محصول بدست آورده است، مي‌گذارد (Gruen et al, 2006). بنابراين ممکن است انگيزه‌ هاي متفاوتي در استفاده يا توليد تبليغ شفاهي وجود داشته باشد. آنچه در مورد اين ارتباط پايدار است اهميت تبادل دانش تجربي بين مصرف کنندگان به عنوان يک منبع موثق اطلاعات براي خريداران در زمان تصميم گيري آنها مي‌باشد. فرايند تاثير گذاري بر ديگران، نيازهاي فرستندگان اطلاعات را نيز برآورده مي‌کند. توانايي تهيه اطلاعات و نفوذ بر ديگران در تصميماتشان براي شخص احساس قدرت و وجهه فراهم مي‌کند (مرتضوي،1389).
در فصل پيشه رو ابتدا به چيستي و چرايي اهميت تبليغات شفاهي، و سپس به معرفي ارزشهاي فرهنگي هافستد پرداخته شده است.
بخش اول : بازاريابي شفاهي
2-1) بازاريابي
تعاريف گوناگوني براي بازاريابي بيان شده است، مانند گروهي از فعاليتهاي تجاري وابسته؛ پديده اي بازرگاني؛ فرايندي اقتصادي فرايند مبادله يا انتقال مالکيت محصولات؛ فرايند عرضه و تقاضا؛ و بسياري معاني ديگر. هر کدام از اين تعاريف بيان کننده گوشه اي از فعاليتهاي بازاريابي بوده و کامل و منطبق بر گرايش بازاريابي جديد نيست (روستا و همکاران، 1390: 7).
بازاريابي بخشي از فعاليت هاي مؤسسه است که دربردارنده عملياتي مثل برنامهريزي، ترفيع، قيمتگذاري و ارايه کالا و يا خدمات مطلوب مشتريان ميباشد. به طوري که يک محصول خدماتي بايد مطابق با نياز مشتري طراحي شده باشد، قيمت آن واقع بينانه باشد، و از طريق کانال هاي راحت توزيع شود. در واقع هيچ سازماني، کوچک يا بزرگ، انتفاعي يا غيرانتفاعي، داخلي يا جهاني بدون داشتن يک سيستم بازاريابي صحيح به موفقيت نخواهند رسيد. فيليپ کاتلر وگري آرمسترانگ، بازاريابي را نوعي فرآيند اجتماعي و مديريتي ميدانند که بدان وسيله، افراد و گروهها
ميتوانند از طريق توليد، ايجاد و مبادله محصولات و ارزشها با ديگران، نيازها و خواستههاي خود را برآورده سازند. تأکيد مديريت بازاريابي، بيشتر بر تعيين محصولات و يا خدمات سازمان بر مبناي نيازها و خواستههاي مشتريان موردنظر و نيز استفاده از قيمتگذاري ارتباطات و توزيع مؤثر جهت آگاهي دادن، ايجاد تحرک و انگيزه و ارايه خدمات به مشتريان است (يعقوبي و همکاران، 1390). از اين رو ميتوان بازاريابي را طرز تفکري اقتصادي قلمداد کرد که عبارت است از راه حل رسيدن به اهداف سازماني و يکپارچه نمودن فعاليتهاي بازاريابي به منظور تشخيص و تامين نيازها و خواستههاي بازارهاي هدف، بطوريکه بتوان نسبت به رقبا بهتر و موثرتر عمل کرد. مفهوم بازاريابي را به اشکال گوناگون به شرح ذيل بين گرديده است:
– خواستهها و نيازها را شناسايي و به آنها پاسخ دهيد.
– اولويت با مردم است؛
– همگي در منافع شريک هستيم؛
– شما همه کاره هستيد؛
– مطابق ميل شماست.
پيتر دراکر6 (1973) هم معتقد است که هدف بازاريابي، فروش فراوان است. وي معتقد است که هدف اين است که مشتري شناخته و نيازهاي او درک نموده، بطريقي که کالا يا خدمت، با نيازهاي او منطبق گردد و کالاي خود را به فروش برساند (محب علي و فرهنگي، 1390: 3).
در نهايت مي توان گفت تلاش علم بازاريابي بر اين است که شيوه هاي رفتار مصرف کننده را تحت تاثير قرار دهد. اين تلاشها براي سازمانها، مشتريان و جامعه تاثيراتي را به همراه دارد. کليه افراد در جامعه در مقطعي از زمان به عنوان مشتريان يا مصرف کنندگان مطرح ميشوند، بدين سبب شناخت و درک رفتار مصرف کننده براي همگي ما ضروري است. براي شناخت و تحکيم موقعيت محصول لزوماً نيازي به خريد يا استفاده از آن نيست بلکه از طريق ارتباطات با مصرف کنندگان و يا ساير منابع اطلاعاتي و حتي ارتباطات در مورد نام تجاري شرکت سازنده ميتوان به آن دست يافت (مرتضوي، 1389).

2-2) دانش بازاريابي
در زمينه سازماني، دانش به عنوان کل از چندين زير دانش تشکيل مي شود. اين زير دانش ها براساس زنجيره ارزش پورتر: دانش سازمان، دانش مديريت منابع انساني، دانش توسعه فني، دانش لجستيک (داخلي و خارجي)، دانش عملياتي، دانش بازاريابي و فروش و دانش خدمات هستند. يکي از مهم ترين زير دانش ها، دانش بازاريابي است. پيتر دراکر مي گويد، “از آنجا که هدف کسب و کار خلق مشتري است، هر کسب و کاري تنها دو وظيفه دارد: بازاريابي و نوآوري. بازاريابي و نوآوري ايجاد ارزش مي کنند و مابقي هزينه اند” (Hamidizade & Azizi, 2009). براي تعريف دانش بازاريابي، بايد به معناي بازاريابي رجوع کرد. هدف اساسي بازاريابي سودبخشي به مشتريان است. اظهارات اهمائي7 (1983) در ارتباط با 3Cs مبناي مناسبي براي دسته بندي دانش بازاريابي است. مشتري8، رقبا9 و شرکت10 3Cs هستند. شرکت 4Ps و STPبخش بندي11، هدف گذاري12 و موقعيت يابي13 را بر اساس جمع آوري اطلاعات از رقبا و مشتريان طراحي مي کنند.

جدول (2-1) خلاصه اي از اجزاء تشکيل دهنده دانش بازاريابي
اجزاء تشکيل دهنده دانش بازاريابي منبع اطلاعات سازمان دهي شده و ساختاري در ارتباط با بازارها، مشتريان، رقبا و روندها تيساي و شيح14 (2004) دانش مشتري، دانش مصرف کننده و دانش بازار شاو و همکاران15 (2001) آگاهي از عوامل، کنترل عوامل و کاربرد دانش در بازارهاي جديد لورنزون و همکاران16 (2005) مديريت توسعه محصول (PDM)، مديريت زنجيره تامين (SCM) و مديريت روابط با مشتري (CRM) اسريواستا 17 (1999) فرآيند دانش مشتري، تلاقي تحقيق و توسعه – بازاريابي و دانش رقبا لي و کالانتون18 (1998) دانش مشتريان، رقبا و بازار دشپاند19 (1999)
منبع: (Hamidizade & Azizi, 2009)

دانش در ارتباط با نيازها، خواستها، عواملي که بر وفاداري، رضايت آنها تأثير ميگذارد (اولين C)، دانش در ارتباط با رقبا (شناسايي آنها)، استراتژيها و طرحهاي آنها (دومين C) مبناي براي طراحي 4Ps هستند و استراتژيهاي STP بوسيله شرکت (سومين C) است. پس شرکت تلاش ميکند تا تناسب مناسبي ميان مشتريان، رقبا و خودش پيدا کند. ديدگاههاي متفاوتي در ارتباط با اجزاء دانش بازاريابي وجود دارد که در جدول بالا خلاصه شدهاند (حميدي زاده و خيرخواه عسکرآباد، 1391).

2-3) قابليتهاي بازاريابي
گرانت20 (1991) ميگويد، قابليتها نتيجه گروههايي از منابع اند که با يکديگر کار ميکنند. آنها منابع متفاوت را با هم پيوند ميدهند و سازمان را براي ايجاد عملکرد مالي برتر توانا
ميسازند. بر اساس ديدگاه متني بر منابع، قابليت ها به عنوان نوعي کارآيي که سازمانها بدان وسيله مجموعهاي از منابع معين را به منظور دستيابي به اهداف خاص به کار ميبرند، ملاحظه مي شود. در ادبيات ديدگاه مبتني بر منابع، قابليت ها به عنوان مهارت هاي مديريتي و دانش انباشته براي توسعه دارايي ها، تعريف مي شوند. قابليت ها در فرآيندها و روال هاي عادي سازماني جاي مي گيرند و تقليد از آنها بسيار مشکل است. بنابراين، آنها مي توانند براي سازمان ها مزيت رقابتي پايدار را سبب شوند. محققان ادبيات قابليت اين مفهوم را به دسته هاي متفاوتي طبقه بندي کرده است. دي21(1994) قابليت ها را بر اساس رويکرد و تمرکز فرآيندها به سه دسته طبقه بندي کرده است. آنها قابليت هاي درون به خروج، قابليت هاي خارج به داخل و قابليت هاي پوشايي هستند. قابليت هاي درون به خارج از داخل شرکت ها گسترش مي يابند و بر روي فرآيندهاي داخلي متمرکزند آنها قابليت هايياند که به مشارکت اثربخش در بازار کمک مي کنند. مثال ها شامل قابليت هاي توسعه تحقيق و قابليت هاي توسعه فن آوري، مديريت مالي، منابع انساني و بازاريابي مي شوند. قابليت هاي خارج به داخل توجه بر روي آن دسته از فرآيندهايي که با محيط خارج مرتبط اند، از قبيل مشتريان واعضاي کانال، دارند آنها قابليت هايي اند که در شناخت و مشارکت در بازار، از قبيل شناخت مشتريان و برقراري روابط کمک مي کنند. قابليت هاي مديريت مشتري و قابليت هاي مديريت ارتباطات از قابليت هاي خارج به داخل اند. قابليت هاي پوشايي، قابليت هاي خارج به داخل و قابليت هاي داخل به خارج را يکپارچه مي کنند. آنها به واسطه فرآيندهايي از قبيل انجام سفارش، قيمت گذاري، خريد، تحويل رساني خدمات، توسعه محصول جديد، ارتباطات داخلي و توسعه استراتژي اعمال مي شوند.
قابليت ها همچنين براساس وظايف متفاوتي طبقه بندي شده اند. ورهايز و مورگان22 (2005) هشت قابليت وظيفه اي را مشخص مي کنند (يعني قابليت هاي توسعه محصول، قابليت هاي قيمت گذاري، قابليت هاي مديريت کانال، قابليت هاي ارتباطات بازاريابي، قابليت هاي فروش، قابليت هاي اطلاعات بازاريابي، قابليت هاي برنامه ريزي بازاريابي، قابليت هاي اجراي بازاريابي)، و اين قابليت ها را مرتبط به عملکرد کسب و کار مي داند. آنها بيان مي کنند محک زني از اين قابليت ها مي تواند به شرکت ها در کسب مزيت رقابتي پايدار کمک کند. هانت و مورگان23 (1995) در نظريه مزيت نسبي رقابت ادعا مي کنند که هدف شرکت ها ايجاد عملکرد مالي برتر است، و مزيت رقابتي شرکت بوسيله اکتساب، حفظ و استفاده از دارايي هاي استراتژيک براي دستيابي به عملکرد مالي به دست مي آيد. به عبارت ديگر، آنها اعتقاد دارند که مزيت رقابتي بوسيله فرآيند تبديل منابع به نتايج مالي در مقايسه با سطح منابع تعيين مي شود. بنابراين قابليت تبديل منابع به نتايج مالي مزيت رقابتي شرکت و عملکرد آن را تعيين مي کند.
قابليت هاي بازاريابي مي تواند براي سهامداران با تقويت، تسريع گردش وجوه نقد و کاهش ريسک هاي گردش وجوه نقد ارزش آفريني کند. ليو و دانثو24 قابليتهاي ارتباطات بازاريابي را که به عنوان نسبت خروجي هاي بازاريابي (يعني سطح فروش، رشد فروش و اعتبار شرکت) به هزينه هاي ارتباطات بازاريابي (يعني هزينه هاي اشاعه، پرينت، تبليغات و ترفيعات فروش) را مطالعه کردند. آنها رابطه بين بهره وري ارتباطات بازاريابي25 (MCP) و ارزش سهامداران را بررسي کردند. نتايج بيانگر آن بود که سطح متوسطي از بهره وري ارتباطات بازاريابي مي تواند بيشترين ارزش سهامداران را ايجاد کند، و اينکه روابط بين بهره وري ارتباطات و ارزش سهامداران به واسطه شدت تحقيق و توسعه و رقابت تعديل مي گردد (Luo and Donthu, 2006). قابليت هاي بازاريابي به طور نزديکي با فرآيندهاي سازماني آميخته شده اند، از آنجا که قابليت سازماني کمک به انجام شدن فعاليت ها در فرآيندهاي سازماني مي کنند. فرآيندهاي سازماني به طور گسترده مي توانند در دو طبقه خارجي و داخلي قرار گيرند. فرآيندهاي خارجي با شناخت از محيط خارجي سازمان، به همراه تمام اجزايش مرتبط است، که ديدي حياتي در ارتباط با موقعيت رقباي سازمان و اقدامات لازم فراهم مي کند. فرآيندهاي داخلي، از طرف ديگر، با تحويل محصولات با ارزش افزوده که تقاضاي رقابتي را برآورده مي سازند، مرتبط اند. فرآيندهاي داخلي به طور کاملاً زيادي براي اهداف و هدايت به فرآيندهاي خارجي متکي اند. بر اساس اين گروه بندي، و بر اساس نظر مولر و آنتيلا26 (1987)، قابليت هاي بازاريابي مي توانند به عنوان فرآيندهاي کار محور خارجي و داخلي به کار گرفته شوند. در بازنگري جامع آنها از قابليت بازاريابي، مولر و آنتيلا (1987) قابليت هاي بازاريابي را به قابليت هاي بازاريابي داخلي و خارجي تقسيم کردند. قابليت هاي بازاريابي خارجي با قابليت هايي از سازمان براي انجام تحليلي کامل و جامع از ويژگي هاي محيط کلان سازمان بواسطه نظارت، تحليل، و شناخت کامل از اين جنبه ها در ارتباط است. از طرف ديگر، قابليت هاي بازاريابي داخلي، مديريت استراتژيک، يکپارچگي کارکردي، و مديريت بازاريابي و عملياتي را در بر مي گيرد. به عقيده آنها چارچوب قابليت بازاريابي را که مي توانست به عنوان ابزاري کيفي براي سنجيدن هنر بازاريابي در شرکت هاي توليدي کوچک توسعه دادند. با به کارگيري چارچوب قابليت بازاريابي بالا بر روي شرکت هاي فنلاندي و سوئدي، آشکار شده است که قابليت بازاريابي نقش مهمي را بر روي موفقيت عملکرد آن شرکت ها داشته است (Akroush & Al-Mohammad, 2010).


دیدگاهتان را بنویسید