1-2-1 پراكندگي ميگوها و مناطق زيست
ميگوها گسترش جهاني داشته و در درياها،‌ آب‌هاي شور و شيرين از نواحي استوايي تا مناطق قطبي يافت مي‌شوند. اكثر گونه هاي دريايي در آب‌هاي كم عمق، يا نيمه عميق و عموما ‌به‌صورت دسته جمعي زندگي مي‌كنند. روزها در بستر و زير رسوبات كف دريا مخفي شده و شب‌ها براي شكار طعمه از پناهگاه خارج مي‌شوند. به‌همين دليل صيادان در بيشتر مناطق دنيا شب هنگام جهت صيد ميگو به دريا مي‌روند. از نقطه نظر مكان زيست سه گروه ميگو وجود دارد:
1- گونه‌هاي موجود در آب سرد و شور که ارقام عمده صيد اين نوع ميگوها عمدتا مربوط به توليد ميگوي اروپا است و در نواحي آلاسكا،‌ كانادا،‌ شمال ژاپن،‌ آمريكا، ‌اروپاي شمالي و غيره صيد مي‌شوند.
2- گونه‌هاي موجود در آب گرم و شور يا ميگوهاي حاره اي كه بخش اعظم ميگوها را تشكيل مي‌دهند اين نوع ميگوها در آب‌هاي ساحلي خليج فارس، بخش جنوبي ايالات متحده آمريكا سواحل غربي آفريقا، ‌آمريكاي مركزي و نواحي شرقي و غربي سواحل آمريكاي جنوبي و آسياي جنوب شرقي يافت مي‌شوند.
3- گونه‌هاي موجود در آب شيرين كه اكثرا از رودخانه‌ها و درياچه‌ها به نواحي استوايي و گرمسيري مي‌آيند،‌ غالبا در همين نواحي رشد كرده و بزرگ مي‌شوند، ‌و درتجارت جهاني از اهميت چنداني برخوردار نمي‌باشند.
1-2-2 طبقه بندي ميگوهاي پنائيده
سخت‌پوستان، بزرگترين رده از شاخه بندپايان بوده که بيش از 42 هزار گونه در آن جاي دارند. خانواده پنائيده، بزرگترين خانواده سخت‌پوستان هستند که در اين خانواده، 12 جنس قرار دارند که80% آن‌ها از نظر تجاري مهم هستند. در زير جايگاه ميگوهاي خانواده پنائيده در رده بندي جانوري نيز آورده شده است ( Wyban and Sweeney, 1991).
Phylum: Arthropoda
Sub phylum: Crustacea
Class: Malacostraca
Sub class: Eumalacostraca
Super order: Eucaridae
Order: Decapoda
Sub order: Natantia
Infra order: Penaeidea
Super family: Penaeoidea
Family: Penaeidae
Genus: Penaeus
1-2-3 چرخه زندگي ميگو
چرخه زندگي ميگو شامل مراحل تخم، لارو (ناپليوس، پروتوزوآ، مايسيس)، پست‌لارو، ميگوي جوان و ميگوي بالغ مي‌باشد (شکوري، 1373).
شکل 1-1 مراحل مختلف زندگي ميگوها (Wyban and Sweeney, 1991)
1-2-4 تخم‌ريزي

در این سایت فقط تکه هایی از این مطلب با شماره بندی انتهای صفحه درج می شود که ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت کلمات به هم بریزد یا شکل ها درج نشود

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

ولی برای دانلود فایل اصلی با فرمت ورد حاوی تمامی قسمت ها با منابع کامل

اینجا کلیک کنید

فرآيند تخم‌ريزي معمولا در چند دقيقه و عمدتا در ساعات 22 تا 24 انجام مي‌شود. قبل از شروع به تخم‌ريزي، ميگوي ماده در کف تانک تخم‌ريزي قرار گرفته و استراحت مي‌کند. پس از آن با يک حرکت آرام به سمت بالا شنا مي‌کند و همزمان قسمت تنه را خم مي‌کند و در حين شناي آرام، تخمک ها را در محيط آب رها مي‌کند. همزمان با رها‌سازي تخمک ها در آب و با حرکت پاهاي شناي خود، تخمک‌ها و اسپرم ها را به‌سرعت با هم مخلوط مي‌کند. لقاح خارجي است و در محيط آب انجام مي‌شد (نياميمندي و همکاران، 1388). اما در جهت افزايش درصد لقاح، ميگو با استفاده از پاهاي قدم‌زن، اقدام به ايجاد يک محيط تقريبا بسته تحت عنوان اطاقک لقاح3 مي‌نمايد. اسپرماتوزئيدهاي خارج شده از اسپرماتوفور و تخمک‌ها وارد اين محفظه شده و قبل از اينکه در محيط آب پراکنده شوند، لقاح رخ مي‌دهد.
1-2-4-1 انکوباسيون تخم
پوشش ژله‌اي اطراف تخم در مدت 40-30 دقيقه بعد از تخم‌ريزي ناپديد مي‌شود و تخم شکل کروي به‌خود مي‌گيرد. در اين زمان سلول جنيني شروع به اولين تقسيم مي‌نمايد. 2 تا 30/2 ساعت بعد از تخم‌ريزي در اطراف جنين يک غشاي تکامل يافته ايجاد مي‌گردد. زمان تخم گشايي 14-12 ساعت بعد از تخم‌ريزي است. اولين مرحله لاروي پس از خروج تخم تحت عنوان ناپليوس1 ناميده مي‌شود (شکوري، 1373).
1-2-5 مراحل لاروي
1-2-5-1 مرحله ناپليوس
اولين مرحله لاروي بعد از تخم‌گشايي ناپليوس نام دارد که خود شامل شش زير مرحله است در اين مرحله لارو پنج مرحله پوست‌اندازي دارد و بعد از پوست‌اندازي ششم وارد مرحله بعدي لاروي مي‌شود. اندازه ناپليوس‌ها بين 32/0-28/0 ميلي‌متر است و بدن آن‌ها يک قطعه‌اي است. ناپلي‌ها داراي سه زوج زائده است زوج اول جلوي دهان قرار دارد و بعدا تبديل به آنتنول مي‌شود. زوج دوم در کنار دهان قرار دارد و در حيوان بالغ تبديل به آنتن مي‌شود. زوج سوم زوائد که تبديل به آرواره‌هاي پاييني مي‌شود (Wyban and Sweeney, 1991). ناپليوس بعد از خروج از تخم به مدت 4-3 دقيقه ساکن است سپس به‌صورت پراکنده حرکاتي از خود نشان مي‌دهد. بعد از 20 دقيقه حرکات آن تند مي‌شود و نسبت به نور واکنش نشان مي‌دهد. ناپليوس فاقد حفره دهاني و مخرج است و براي تغذيه از باقي‌مانده زرده استفاده مي‌کند. در زيرمرحله‌هاي ناپلي، پوست‌اندازي مکرر و افزايش طول، افزايش تعداد مويچه‌ها بر روي اندام، افزايش دوشاخه شدن قسمت انتهايي و تکامل زوائد شکميصورت مي‌گيرد. در پايان اين مرحله طول ناپلي تقريبا 500 ميکرون است. پوست‌اندازي ششم و ورود به مرحله بعدي يعني پروتوزوآ 36-30 ساعت بعد صورت مي‌گيرد. در پايان اين مرحله تعداد زوائد لارو به هفت زوج مي‌رسد (شکوري، 1373).
1-2-5-2 مرحله پروتوزوآ
در اين مرحله سه بار پوست‌اندازي مي‌کند. بعد از پوست‌اندازي سوم که حدودا 6 روز به‌طول مي‌انجامد لارو از اين مرحله عبور مي‌کند. يکي از مهم‌ترين مسائل مورد توجه در اين مرحله، شروع تغذيه ميگو است رفتار شناي ميگو دچار تغييراتي مي‌شود و ميگو شناي ممتد پيدا مي‌کند و بدين وسيله به جستجوي غذا مي‌پردازد. نوزاد ميگو در اين مرحله قادر است از ذرات غذايي معلق و پلانکتون‌هاي موجود در آب که اندازه آن‌ها بين 30-3 ميکرون است، تغذيه کند (نياميمندي و همکاران، 1388). اولين مرحله پروتوزوآ که 1 Z نام دارد، فاقد چشم مرکب است و در خاتمه مرحله1Z، چشم مرکب پديدار مي‌شود. همچنين در اين مرحله نيمه انتهايي بدن که بعدا به بخش شکم تبديل خواهد شد، به‌صورت 6 قطعه‌اي، کاملا دراز، استوانه‌اي و باريک است و فاقد پوسته سخت خارجي مي‌باشد. تلسون در اين مرحله کاملا رشد کرده و بدن قابل تفکيک به دو بخش اصلي است. در مرحله2 Z چشم ها کاملا برجسته مي‌شود و بر روي پايه‌هاي چشميقابل تشخيص است. روستروم رشد مي‌کند که در قسمت جلوي کاراپاس قابل مشاهده است (Tabb et al., 1972).
1-2-5-3 مايسيس
نوزاد ميگو پس از پوست‌اندازي نهم خود وارد اين مرحله مي‌شود. در اين مرحله نوزاد ميگو کم‌کم حرکت به سمت کف و بستر را شروع مي‌کند. در محيط طبيعي مايسيس از زئوپلانکتون‌ها تغذيه مي‌کند. اين مرحله داراي سه زيرمرحله است و حدودا سه روز به طول مي‌انجامد. در آخرين زيرمرحله پاهاي شنا کاملا رشد يافته و بند‌بند مي‌شود و گاهي لاروها در اين مرحله کاملا در بستر ساکن مي‌شوند (شکوري، 1373).
1-2-5-4 مرحله پست‌لاروي (پس نوزادي)
نوزاد ميگو در اين مرحله به شکل موجود بالغ است. اگر چه هنوز اندازه آن کوچک است مرحله پلانکتوني چرخه زندگي آن به اتمام رسيده است و طي حرکات مهاجرتي خود به آب‌هاي کم عمق ساحلي رسيده است. از غذاهاي جانوري مانند روتيفر، ناپلي آرتميا و ساير پلانکتون‌هاي جانوري استفاده مي‌کند. تعيين مراحل پست‌لاروي براساس روزهايي که نوزاد ميگو در اين مرحله سپري مي‌کند، تعيين مي‌شود. نوزاد پست‌لارو قابليت تحمل شرايط نامناسب محيطي را دارد و به همين دليل نوسانات شوري و دما موجود در زيستگاه هاي ساحلي را به راحتي پشت سر مي‌گذارد. در ادامه مراحل تکاملي و زماني که بچه ميگو کاملا به والدين خود شبيه شد، وارد مرحله جواني مي‌شود (Kong and Wiliam, 1988). در اين مرحله بچه ميگوها به‌صورت توده‌هاي بزرگ، حرکت به سمت دهانه خورها و خليج را شروع کرده و به سمت مناطق عميق تر بر‌مي‌گردند. در انتهاي اين مسير مهاجرتي ميگوها به مرحله پيش بلوغ مي‌رسند. در مرحله جواني فرمول دنداني روستروم کامل مي‌شود و بچه ميگو تمام خصوصيات ميگوي بالغ به غير از اندام هاي تناسلي را دارد و ميگوي بالغ پس از جفت‌گيري و تخم‌ريزي مناطق عميق يک چرخه جديد زيستي را پايه‌گذاري مي‌کند. بقيه مراحل زندگي ميگو در اين مناطق سپري مي‌شود.

1-2-5-5 ساير مراحل زندگي
به دنبال مرحله پست‌لاروي مرحله نوجواني آغاز مي‌گردد. ميگوهاي نوجوان يا به عبارتي بچه ميگو‌ها کاملا کفزي مي‌باشند و از مواد‌غذايي با منشا جانوري، نظير لارو ماهيان، سخت‌پوستان و نرمتنان کوچک و غيره تغذيه نمايند. معمولا ميگوهاي پنائيده از مرحله 6PL کاملا کفزي هستند. بر طبق نظر Motoh (1981) با کامل شدن دستگاه آبششي عنوان ميگوي نوجوان را مي‌توان به‌کار گرفت. در صورت مناسب بودن شرايط، ميگوهاي نوجوان رشد نموده و اندام‌هاي مختلف، شکل معمول خود را مي‌يابند. ظهور اندام‌هاي تناسلي خارجي مشخصه ورود ميگو به مرحله بلوغ اوليه (Adolscent) است که ممکن است تا چهار ماه به طول انجامد.
پس از اين دوره، شروع رشد و توسعه غدد تناسلي معرف ورود ميگو به مرحله پيش از بلوغ (Subadult) مي‌باشند. در اين مرحله نرهايي که غدد تناسلي آن‌ها رسيده است و آمادگي جفت‌گيري را دارند با ماده‌هايي که تخمدان‌هاي آن‌ها رسيده و يا هنوز نارس مي‌باشند، جفت‌گيري مي‌کنند. مرحله بلوغ (Adult) مرحله‌اي است که ميگو آمادگي کامل را براي توليد مثل دارد (Tseng, 1989)، لذا براي نرها بلوغ هنگامي روي مي‌دهد که با جانور ماده جفت‌گيري مي‌کنند اما براي ماده‌ها بلوغ با تخم‌ريزي همزمان است.
1-2-6 دستگاه توليد مثل
در بيشتر گونه‌ها، جنس نر و ماده از هم جدا هستند. در خانواده پنائيده، همه ميگوها از ابتدا جنسيت مشخصي دارند. دستگاه توليد‌مثل ماده شامل تخمدان‌ها، مجراي تخمک‌بر، منفذ و قسمت خارجي دستگاه تناسلي يا تليکوم مي‌باشد. بر اساس شکل تليکوم، ميگوهاي پنائيده به دو گروه تليکوم باز و تليکوم بسته تقسيم مي‌شوند. وظيفه تليکوم نگهداري اسپرماتوفورهايي است که حين عمل جفت‌گيري از ميگوي نر به ميگوي ماده منتقل شده است. دستگاه توليد مثل نر شامل يک جفت بيضه، لوله هاي اسپرم بر، آمپول انتهايي و قسمت خارجي دستگاه تناسلي يا پتاسما مي‌باشد (نياميمندي و همکاران، 1388) .
1-2-7 اهميت آبزي پروري
آبزي‌پروري علم پرورش انواع آبزيان شامل ماهيان، دوزيستان، سخت‌پوستان و گياهان آبزي تحت شرايط كنترل شده مي‌باشد و پرورش ماهي شاخه‌اي از اين علم است (Swetha et al., 2011). در‌واقع آبزي‌پروري عبارت از پرورش انواع مختلف آبزيان جانوري و گياهي در محيط هاي آبي مي‌باشد. به‌طور کلي مي‌توان گفت که آبزي‌پروري شامل پرورش و توليد انواع آبزيان خوراکي، زينتي، دارويي و صنعتي در آب‌هاي شور، نيمه شور، و شيرين است. معمولا به پرورش آبزيان در آب دريا آبزي‌پروري دريايي گفته مي‌شود.
آبزي‌پروري يکي از ساده ترين و اقتصادي ترين راه‌ هاي توليد پروتئين حيواني است، زيرا مي‌دانيم که به رغم وجود آب کافي در برخي از مناطق کشور، کيفيت زمين و خاک به گونه اي است که براي کشاورزي مناسب نيست. بهره‌گيري از بسياري از اين زمين‌ها، براي آبزي‌پروري، عملي است. ميزان تبديل غذا به گوشت در آبزيان به مراتب بيشتر از ساير جانوران پرورشي است. آبزيان پرورشي جزء جانوران خونسرد هستند که درجه حرارت بدن آن‌ها تابع گرماي محيط است و برخلاف پرندگان و پستانداران، نيازي به صرف انرژي براي ثابت نگه‌داشتن درجه حرارت بدن خود ندارند. در واقع آبزيان در مقايسه با دام و طيور، مقدار بيشتري غذاي مصرفي خود را مي‌توانند تبديل به گوشت کنند. برخي از آبزيان پرورشي مي‌توانند براي تامين نيازهاي غذايي خود از مواد آلي پوسيده، مازاد غذايي انسان، و از همه مهم‌تر، تک سلولي‌هاي گياهي و جانوران ريز آبي استفاده کنند. توليد تک سلولي‌هاي گياهي (فيتوپلانکتون ها)، و جانوران ريز آبي (زئوپلانکتون ها) به راحتي از طريق دادن کود حيواني يا کود آلي به آب انجام مي‌گيرد (Jones et al., 1997).


پاسخ دهید