5-1- بحث63
فهرست مطالب

عنوان صفحه
5-2- نتيجه گيري67
5-3- پيشنهادات68
منابع69
فهرست جداول
عنوان صفحه
جدول 3-1- عوامل مهم و مؤثر در مطالعات تغذيه مصنوعي آب زيرزميني18
جدول 3-2- مقادير ترجيحات براي مقايسه هاي زوجي (قدسي پور، 1385)27
جدول 4-1- ارزيابي صحت نقشه کاربري و پوشش زمين در منطقه موردمطالعه42

در این سایت فقط تکه هایی از این مطلب با شماره بندی انتهای صفحه درج می شود که ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت کلمات به هم بریزد یا شکل ها درج نشود

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

ولی برای دانلود فایل اصلی با فرمت ورد حاوی تمامی قسمت ها با منابع کامل

اینجا کلیک کنید

جدول 4-2- مقادير کاپاي شرطي براي هريک از طبقات در نقشه کاربري و پوشش زمين42
جدول 4-3- ميانگين هندسي مقايسات زوجي معيارهاي اصلي قضاوتهاي کارشناسان آبخيزداري43
جدول 4-4- ميانگين هندسي مقايسات زوجي معيارهاي اصلي قضاوتهاي کارشناسان آبياري43
جدول 4-5- ميانگين هندسي مقايسات زوجي معيارهاي اصلي قضاوتهاي کارشناسان زمين شناسي44
جدول 4-6- ميانگين هندسي مقايسات زوجي زيرمعيارها در روش AHP45
ادامه جدول 4-6- ميانگين هندسي مقايسات زوجي زيرمعيارها در روش AHP46
ادامه جدول 4-6- ميانگين هندسي مقايسات زوجي زيرمعيارها در روش AHP47
جدول 4-7- مساحت طبقات پهنه هاي مختلف تغذيه مصنوعي آب زيرزميني بدون محدوديت کاربري52
جدول 4-8- ميزان مساحت طبقات پهنه هاي مختلف تغذيه مصنوعي آب زيرزميني بعد از اعمال محدوديت کاربري57
جدول 4-9- مساحت طبقات مناطق مناسب اجراي تغذيه مصنوعي به تفکيک طبقات مؤثر بر اجراي طرح61
جدول 4-10- مساحت مناطق مشابه تلفيق شده در ديدگاه هاي کارشناسي مختلف62
فهرست اشکال
عنوان صفحه
شکل 3-1- موقعيت دشت خوي نسبت به کشور، استان آذربايجان غربي و شهرستان خوي14
شکل 3-2- جهت جريان در پيکسل‌ها از پيکسل با شيب بيشتر به پيکسل با شيب کمتر15
شکل 3-3- نمايش شماتيک جهت جريان به‌دست‌آمده از نرم‌افزار ArcMap16
شکل 3-4- جريان از 35 سلول به سمت سلول مشخص‌شده است17
شکل 3-5- تصوير ماهواره لندست 8 تاريخ 29 تير 1393 منطقه موردمطالعه19
شکل 3-6- نقاط نمونه اطلاعات زميني توليدشده به‌صورت تصادفي- سيستماتيک در منطقه موردمطالعه22
شکل 3-7- موقعيت و پراکنش نقاط اندازهگيري (چاه آب) کيفيت و سطح آب در منطقه موردمطالعه25
3-3- برآورد اوزان عوامل مؤثر بر مکان‌يابي تغذيه آبهاي زيرزميني25
شکل 3-8- سلسه‌مراتبي معيارهاي و زيرمعيارهاي مؤثر بر مکانيابي تغذيه آبهاي زيرزميني26
شکل 3-9- ماتريس مقايسه زوجي در حالت قضاوت‌هاي شخصي26
شکل 4-1- نقشه طبقات شيب دشت خوي33
شکل 4-2- نقشه ارتفاع (DEM) دشت خوي34
شکل 4-3- نقشه جهت جريان (Flow Direction) دشت خوي35
شکل 4-5- نقشه انباشت جريان (Flow Accumulation) دشت خوي35
شکل 4-6- نقشه رتبهبندي آبراههها در دشت خوي36
شکل 4-7- نقشه عمق آب زيرزميني در دشت خوي37
شکل 4-8- نقشه عمق آب زيرزميني در دشت خوي38
شکل 4-9- نقشه واحدهاي زمينشناسي در دشت خوي40
شکل 4-10- نقشه طبقات کاربري اراضي/پوشش زمين دشت خوي41
شکل 4-11- اولويتبندي و اوزان عوامل مؤثر بر تغذيه آب زيرزميني با نظر کارشناسان آبخيزداري به روش AHP در نرم افزار Expert Choice44
شکل 4-12- اولويت بندي و اوزان عوامل مؤثر بر تغذيه آب زيرزميني با نظر کارشناسان آبياري به روش AHP در نرم افزار Expert Choice44
شکل 4-13- اولويت بندي و اوزان عوامل مؤثر بر تغذيه آب زيرزميني با نظر کارشناسان زمينشناسي به روش AHP در نرم افزار Expert Choice45
عنوان صفحه
شکل 4-14- نقشه هاي وزني عامل شيب در ديدگاه هاي مختلف کارشناسي به ترتيب از راست به چپ: زمين شناسي، آبياري و آبخيزداري48
شکل 4-15- نقشه هاي وزني عامل کيفت آب در ديدگاه هاي مختلف کارشناسي به ترتيب از راست به چپ: زمين شناسي، آبياري و آبخيزداري48
شکل 4-16- نقشه هاي وزني عامل عمق آب زيرزميني در ديدگاه هاي مختلف کارشناسي به ترتيب از راست به چپ: زمين شناسي، آبياري و آبخيزداري49
شکل 4-17- نقشه هاي وزني عامل واحدهاي زمين شناسي در ديدگاه هاي مختلف کارشناسي به ترتيب از راست به چپ: زمين شناسي، آبياري و آبخيزداري49
شکل 4-18- نقش? اوليه پهنه بندي مناطق تغذيه مصنوعي آب زيرزميني در ديدگاه آبخيزداري50
شکل 4-19- نقش? اوليه پهنه بندي مناطق تغذيه مصنوعي آب زيرزميني در ديدگاه آبياري51
شکل 4-20- نقش? اوليه پهنه بندي مناطق تغذيه مصنوعي آب زيرزميني در ديدگاه زمين شناسي51
شکل 4-21- نقش? محدوديت انجام عمليات تغذيه مصنوعي آب زيرزميني53
شکل 4-22- پهنه بندي تغذيه مصنوعي در ديدگاه کارشناسان آبخيزداري54
شکل 4-23- پهنه بندي تغذيه مصنوعي در ديدگاه کارشناسان آبياري55
شکل 4-24- پهنه بندي تغذيه مصنوعي در ديدگاه کارشناسان زمين شناسي56
شکل 4-25- مناطق مناسب براي اجراي عمليات تغذيه مصنوعي از ديدگاه کارشناسان آبخيزداري58
شکل 4-26- مناطق مناسب براي اجراي عمليات تغذيه مصنوعي از ديدگاه کارشناسان آبياري59
شکل 4-27- مناطق مناسب براي اجراي عمليات تغذيه مصنوعي از ديدگاه کارشناسان زمين شناسي60
شکل 4-28- تلفيق پهنه هاي مختلف تغذيه مصنوعي در ديدگاه هاي مختلف کارشناسي در دشت خوي62
فصل اول: مقدمه
همزمان با افزايش جمعيت نياز به آب سالم و قابل شرب روند صعودي داشته و از سويي منابع آب سطحي نيز با مسئله آلودگي و تغييرات حجمي در طول زمان روبرو هستند، درنتيجه نگاه برنامهريزان به‌سوي منابع آبهاي زيرزميني که منابع حياتي آب در مناطق خشک و نيمه‌خشک محسوب ميشوند، سوق يافته است. منابع آب زيرزميني بعد از يخچالها و پهنههاي يخي، بزرگترين ذخيره آب شيرين زمين را تشکيل ميدهند و يکي از منابع مهم تأمين آب شيرين انسان هستند (Freeze & Cherry, 1979). لزوم شناخت و بهرهبرداري بهينه از آبهاي زيرزميني ازآنجا ناشي ميشود که اين منابع 99% از کل آبهاي شيرين قابل‌دسترس را تشکيل ميدهند (کوثر، 1364). علاوه بر اين در بسياري از کشورهاي واقع در نواحي خشک و نيمه‌خشک بيش از 80% منابع آب مورداستفاده را تشکيل ميدهند (صداقت، 1372).
در سالهاي اخير با افزايش روزافزون جمعيت، توسعه صنعت، رشد شهرنشيني و به‌تبع آن افزايش تقاضا به مواد غذايي، بهرهبرداري از منابع آب چندين برابر بيشتر از گذشته است به‌طوري‌که ميزان بهرهکشي و مصرف آبهاي زيرزميني بيشتر از ميزان تغذيه اين منابع شده است، به‌عبارت‌ديگر ورودي سيستم آب زيرزميني از خروجي آن کمتر شده و سيستم با بيلان منفي داراي پس‌خوراند مثبت و در حال اضمحلال است؛ بنابراين شناسايي و تعيين مناسبترين مکان جهت اين مهم از اهميت به سزايي برخوردار است. مديريت منابع آب مجموعهاي از اقدامات متعدد مديريتي است که باهدف بهرهبرداري بهينه از منابع آب و کاهش خسارت اقتصادي، اجتماعي و زيست‌محيطي صورت ميگيرد.
کشور ايران به دليل موقعيت خاص جغرافيايي و ناهمواريهاي بسيار پراکنده و شرايط اقليمي و وضعيت ريزشهاي جوي، از مناطق خشک و نيمه‌خشک جهان به شمار ميرود. ولي همين مقدار بارندگي نيز پراکنش زماني و مکاني مناسبي ندارد. به‌طوري‌که يک‌سوم بارندگي در بيش از نيمي از کشور (در کوير مرکزي) و يک‌سوم در سطحي حدود 10% از مساحت کل کشور و يک‌سوم بقيه در ساير نقاط نازل ميشود (اصغر پور، 1383). بدين لحاظ محدوديت منابع آب از ديرباز موردتوجه ايرانيان بوده است. با توجه به اينکه آبهاي زيرزميني 99% از کل آب شيرين قابل‌استفاده را تشکيل ميدهند (اکبرپور، 1388) و از طرفي هم بسياري از مناطق کشورمان ازنظر اقليم جزو اقليم خشک ميباشند، بخش بزرگي از تأمين آب خود را از منابع زيرزميني تأمين ميکنند. تخليه آب زيرزميني و عدم جايگزين شدن آب اين منابع يکي از بزرگ‌ترين مشکلاتي است که جوامع بشري مخصوصاً کشورمان با آن روبرو است.
يکي از شيوههاي برطرف نمودن چالشهاي مرتبط با تراز منفي آبهاي زيرزميني، مطالعه و اجراي پروژههاي تغذيه مصنوعي در حوزههايي است که از اين بابت با مشکل مواجه شدهاند. تغذيه مصنوعي آبخوانها يکي از روشهايي است که ميتواند بخشي از آب خارج‌شده از زيرزمين را جايگزين نمايد. تغذيه مصنوعي عبارت است از اضافه شدن آب به منابع آب زيرزميني (سلطاني و عابدي، 1389) و يا واردکردن آب به يک سازند نفوذپذير باهدف تغذيه سفره آب زيرزميني و به‌منظور استفاده مجدد از آن با رژيم و کيفيتي متفاوت که به‌وسيله ايجاد تأسيسات اضافي يا تغييراتي در شرايط طبيعي منطقه ايجاد ميشود (حبيبي و همکاران، 1391). منظور از اين تعريف اضافه شدن هر آبي به آبخوان بدون در نظر گرفتن اصل و منشأ آن است.
به‌منظور مدل‌سازي و مديريت منابع آب، تعيين تغذيه خالص آب زيرزميني امري ضروري به شمار ميرود. استفاده از آبهاي زيرزميني براي گسترش مناطق شهري، صنعتي و کشاورزي به‌خصوص در مناطق خشک و نيمه‌خشک، اهميت زيادي دارد (Xu & Beekman, 2003؛ De Vries & Simmers, 2002). تغذيه آبهاي زيرزميني به‌عنوان قسمت مهمي از چرخه هيدرولوژي محسوب ميشود. تغذيه ميتواند به‌صورت مستقيم با پخش آب در گودالهاي وسيع و هدايت آب در چاههاي تزريق يا به‌صورت غيرمستقيم از فعاليتهاي انسان مانند آبياري اراضي صورت گيرد. استفاده از مدلهاي کامپيوتري و رياضي، مديريت منابع آب زيرزمين و سطحي و انتقال آلودگي به منابع آب زيرزميني مستلزم فهم و درک درست از مفهوم تغذيه است (Neff et al., 2006).
مسائل تصميم‌گيري مديريت منابع آب به دليل وجود معيارها، شاخصهاي متعدد تصميمگيري، مسائل پيچيدهاي هستند. براي دستيابي به يک هدف مشخص راه‌حل‌هاي متعددي وجود دارد که هريک ارجحيتهاي متفاوتي را براي مسائل مختلف همچون زيست‌محيطي، اجتماعي، سياسي و سازماني تأمين مينمايند. اين الزامات طبعاً موجب استفاده از روشهاي تصميمگيري چندمعياره (MCDM1) ميشود که هدف آن انتخاب بهترين جواب از بين راه‌حل‌هاي مختلف است.
روش فرآيند تحليل سلسله مراتبي (AHP2) بهعنوان فن تصميمگيري چندمعياره (سيستم تصميم‌يار) در زمينههاي مکانيابي کاربرد فراواني دارد. با توجه به مشکلات مربوط به فرآيند تصميمگيري بر اساس معيارهاي چندگانه ميتوان گفت که فرآيند تصميمگيري، ساده نبوده و به علت عدم وجود استاندارد از سرعت و دقت تصميمگيري به مقدار زيادي کاسته ميشود. اين امر باعث ميشود که فرآيند تصميمگيري به مقدار زيادي به فرد تصميم‌گيرنده بستگي داشته باشد. براي رفع اين مشکل و يا حداقل کردن آثار جانبي آن، روشهاي تصميمگيري چندمعياره (MCDM) طراحي‌شده‌اند. فرايند تحليل سلسله مراتبي (AHP) يکي از جامعترين سامانه‌هاي طراحي‌شده براي تصميمگيري است. اين فن امکان فرموله کردن مسئله را به‌صورت سلسله مراتبي فراهم ميکند و همچنين امکان در نظر گرفتن معيارهاي مختلف کمي و کيفي را در مسئله دارد. در اين روش، گزينههاي مختلف را در تصميمگيري دخالت داده و امکان تحليل حساسيت روي معيارها و زيرمعيارها وجود دارد. همچنين برمبناي مقايسه زوجي استوار بوده و همين موضوع باعث تسهيل در قضاوت و محاسبات ميشود. در اين روش ميتوان ميزان سازگاري و ناسازگاري تصميم را محاسبه کرد که از مزاياي انحصاري اين فن در بين روش‌هاي مختلف تصميمگيري چندمعياره ميباشد. فرايند تحليل به‌گونه‌اي طراحي‌شده که با ذهن و طبيعت بشري مطابقت دارد (قدسي پور، 1389).
تغذيه مصنوعي به چندين روش ميتواند صورت بگيرد، در تقسيمبندي که توسط اسکانلون3 و همکاران در سال 2002 براي کمي کردن تغذيه انجام شد، تغذيه به‌صورت مطالعات سطحي، مطالعات نواحي اشباع و مطالعات مناطق غيراشباع طبقهبندي شد (Xu & Beekman, 2003؛ Scanlon et al., 2002)، همچنين بلدچي و همکاران (1389) روشهاي تغذيه مصنوعي را به سه روش سطحي (استخرهاي مخصوص، فارر، بستر رودخانه، پخش سيلاب، آبياري يخ آب، دگار، تورکينست، سد زيرزميني و پيتينگ)، تغذيه به‌وسيله چاه و تغذيه القايي يا تغذيه به وسيله پايين آوردن سطح آب زيرزميني تقسيمبندي کردهاند. بهرهبرداري هرچه بهتر از منابع آب مستلزم تعيين محل مناسب براي اجراي طرحهاي تغذيه مصنوعي است. براي مکانيابي پروژههاي تغذيه مصنوعي بايد مطالعات خاصي انجام گيرد. اين مطالعات شامل مطالعات توپوگرافي، هيدرولوژي، هيدروژئولوژي، زمين‌شناسي، اقتصادي- اجتماعي و پوشش گياهي ميباشد.
مهم‌ترين مسئله در توسعه و احداث پروژههاي تغذيه مصنوعي پيچيدگي تعيين مکان مناسب آن ميباشد. پارامترهاي زيادي شامل: شيب، نفوذپذيري، جنس سازند، زمين‌شناسي، ضخامت آبرفت، ژئومورفولوژي، هدايت الکتريکي، فاصله از چاه و پوشش گياهي در مکانيابي دخيل ميباشند. بررسي و تعيين اين عوامل در عرصه با استفاده از روشهاي سنتي بسيار پرهزينه بوده و نياز به‌صرف وقت و زمان زيادي دارد. به عنوان نمونه در تحقيقي رامشت و عرب عامري (1390) به پهنهبندي حوضه آبخيز شاهرود- بسطام از نظر تغذيه مصنوعي آبخوانهاي زيرزميني پرداختند. بدين منظور در اين مطالعه عوامل بارندگي، طبقات ارتفاعي، تراکم مسکوني، تراکم آبراهه، رخسارههاي ارضي، مساحت و شيب به منظور پهنهبندي مورد استفاده قرار گرفتند. استفاده از قابليت بالاي سامانه اطلاعات جغرافيايي (GIS4) در آناليز دادههاي مکاني به ويژه درروي هم اندازي تعداد بالاي لايه اطلاعاتي کمک بسزايي در انتخاب بهترين مکان جهت احداث پروژه تغذيه مصنوعي ميباشد (برنوس و همکاران، 1388).
ميتوان برخي از اين عوامل را در قالب نقشه و دادههاي مکاني در محيط GIS تهيه کرد. با داشتن نقشه يا لايههاي رقومي فاکتورهاي مختلف، ميتوان با استفاده از روش تحليل سلسه مراتبي (AHP)، مدل‌سازي مکانهاي مناسب تغذيه مصنوعي آبهاي زيرزميني را در محيط GIS با دقت و صحت قابل قبولي تهيه کرد. نقشههاي مکانيابي تغذيه مصنوعي آبهاي زيرزمين بر اساس روش تحليل سلسه مراتبي (AHP)، به عنوان يک ابزار مطمئن و قوي در مديريت و احداث پروژههاي تغذيه مصنوعي سفرههاي آبهاي زيرزميني مورد استفاده قرار ميگيرد. هدف از انجام اين پژوهش، تهيه نقشه و مکانيابي مناطق مناسب براي احداث پروژههاي تغذيه مصنوعي سفرههاي آبهاي زيرزميني از ديدگاههاي مختلف آبخيزداري، زمينشناسي و آبياري و بررسي ميزان کارايي روش مذکور بهويژه فرآيند تحليل سلسله مراتبي در ايران و استان آذربايجان غربي به‌عنوان يک ضرورت اجتناب‌ناپذير براي تصميمگيران و برنامهريزان در سطوح بالا ميباشد.

فرضيههاي تحقيق:
پس از مطالعه ادبيات تحقيق و تعريف مسئله و لزوم مکان‌يابي تغذيه مصنوعي آبهاي زيرزميني با مقايسه نگرشهاي مختلف آبخيزداري، آبياري و زمينشناسي و به‌کارگيري فرآيند تحليل سلسله مراتبي (AHP) در تهيه نقشههاي مربوطه، فرضيههاي اين مطالعه به صورت زير بيان ميشوند:
1- توانايي سامانه اطلاعات جغرافيايي (GIS) در مکانيابي بهويژه درروي هم اندازي تعداد بالاي لايههاي اطلاعاتي بسيار بالاست.
2- نتايج مکانيابي با توجه به نظرات کارشناسان هر گروه متفاوت از يکديگر است.
3- مدل AHP توانايي خوبي براي مکانيابي تغذيه مصنوعي دارد.
اهداف تحقيق
تدارک يک روش نوين با استفاده از ديدگاههاي کارشناسي مختلف که در برگيرنده فرايند تحليل سلسله مراتبي و سامانه اطلاعات جغرافيايي براي مکانيابي مناطق مناسب تغذيه مصنوعي آبهاي زيرزميني ميباشند و مقايسه نقشههاي مکانيابي احداث پروژههاي تغذيه مصنوعي سفرههاي آب زيرزميني از ديدگاه کارشناسان گروههاي آبخيزداري، زمين‌شناسي و آبياري با استفاده از به‌کارگيري روش AHP هدف اصلي تحقيق ميباشد.
همچنين ارائه يک روش مناسب براي مکانيابي احداث پروژههاي تغذيه مصنوعي بهمنظور تغذيه آبهاي زيرزميني و پهنهبندي بهترين مناطق جهت تغذيه مصنوعي دشت خوي ديگر هدف مطالعه حاضر ميباشد.

فصل دوم: بررسي منابع
در ايران:
مطالعات متعددي بر روي آبهاي زيرزميني و تغذيه مصنوعي آن‌ها و همچنين روشهاي چندمعياره صورت گرفته است که نمونهاي از مهم‌ترين تحقيقات انجام‌گرفته در بخشهاي بعدي اين فصل ارائه‌شده ميشود.
مهدوي (1375) مديريت منابع آب و تغذيه مصنوعي سفرههاي آب زيرزميني شهرستان جرم را موردبررسي قرار داده و کنترل برداشت و تغذيه سفرهها از طريق آبخيزداري را به‌عنوان مهم‌ترين راهکار مديريتي ارائه کرده است.
عبدي و غيوميان (1379) بر اساس دادههاي ژئوفيزيکي، کاربري اراضي و توپوگرافي و تلفيق و تحليل آن‌ها در محيط GIS، مکانهاي مناسب براي ذخيره‌سازي آبهاي سطحي و تقويت آبهاي زيرزميني را اولويتبندي کردهاند.
آل شيخ و همکاران (1380) به مکانيابي عرصههاي مستعد اجراي پخش سيلاب با استفاده از سامانه اطلاعات جغرافيايي (GIS) در حوزه آبخيز سمل از بزرگ حوزه آبخيز اهرم بوشهر باهدف تغذيه مصنوعي آبخوانها با بکار بردن لايههاي اطلاعاتي محيطي نظير شيب، بافت خاک، نفوذپذيري، ضخامت آبرفت در محيط GIS به‌منظور مديريت اراضي و فرسايش استفاده کردند.
قرمز چشمه و همکاران (1381) مکانيابي مناطق مستعد پخش سيلاب با استفاده از نقشههاي کاربري اراضي، نقشه شيب، نفوذپذيري سطحي، قابليت انتقال، واحدهاي کواترنري و سامانه اطلاعات جغرافيايي (GIS) و سيستم تصميم‌گيرنده چند معياره در منطقه ميمه پرداختند.
کيا حيرتي (1382) عملکرد سيستم پخش سيلاب را در تغذيه سفرههاي آب زيرزميني دشت موغار اصفهان را موردمطالعه قرار داده است.
مهدوي و همکاران (1383) مکانيابي محل مناسب براي تغذيه آب زيرزميني از طريق RS و GIS را در حوضه آبخيز شهرضا موردبررسي قراردادند. در تحقيق حاضر در منطقه موردمطالعه نقشه شيب، خاك و جهت جغرافيايي منطقه، تصاوير ماهواره‌اي TM و نقشه كاربري اراضي منطقه موردنظر تهيه گرديد و با انطباق لايه‌هاي اطلاعاتي و استفاده از GIS محل‌هاي مناسب براي تغذيه مصنوعي استخراج گرديد. نتايج به‌دست‌آمده حاكي از آن است كه استفاده از سنجش‌ازدور و سامانه اطلاعات جغرافيايي مي‌تواند ابزار كارآمدي براي مكانيابي محل‌هاي مناسب تغذيه مصنوعي آب‌هاي زيرزميني باشد.
نوري و همکاران (1383) به بررسي مناطق مناسب براي تغذيه مصنوعي آبهاي زيرزميني به روش حوضچههاي تغذيه و فن GIS در حوضه آبخيز گاوبندي پرداختهاند و بهترين مکان براي تغذيه مصنوعي را مخروط افکنهها و دشتسرها معرفي کردهاند.
اکبرپور و برزنوني (1388) در دشت بيرجند به مکانيابي مناطق مناسب تغذيه مصنوعي آب زيرزميني با استفاده از GIS پرداختند. آن‌ها نقشه پارامترهاي شيب، عمق سطح ايستابي، شبکه آبراهه، بافت خاک و ليتولوژي را در محيط GIS تهيه‌کرده و باهم تلفيق نمودند و به اين نتيجه رسيدند که نقشه نهايي با طرحهاي اجراشده در منطقه مطابقت خوبي دارد.
ناصري و عزيزخاني (1388) به تلفيق سامانه‌هاي تصميمگيري چندمعياره و اطلاعات جغرافيايي در مکانيابي محلهاي پخش سيلاب جهت تغذيه مصنوعي در دشت چه دراز- سيرجان پرداختند، آن‌ها نقشه پارامترهاي فاصله از جاده، فاصله از مسيرهاي ارتباطي، عمق آب زيرزميني، نفوذپذيري، کيفيت آب، شيب و زمين‌شناسي را در محيط GIS تهيه‌کرده و به کمک روش توماس ساعتي به اين لايهها وزن داده و باهم تلفيق نموده و محدوده مناسب را انتخاب نمودند.
حسنزاده و چابک (1389) به مکانيابي عرصههاي مناسب پخش سيلاب با استفاده از روش تحليل سلسله مراتبي (AHP) در حوزه عشق‌آباد طبس پرداختند. آن‌ها پارامترهاي شيب، نفوذپذيري، پوشش گياهي، جنس سازند و ژئوموفولوژي را مورداستفاده قراردادند و پس از مقايسه نقشه توليدي خود با طرحهاي اجراشده پخش سيلاب در منطقه به اين نتيجه رسيدند که مدل AHP روش مناسبي جهت مکانيابي پخش سيلاب در مناطق خشک است.
سلطاني گردفرامرزي و عابدي کوپايي (1389) در مطالعهاي به تخمين آب زيرزميني زير حوضه کرون در منطقه اصفهان با استفاده از مدل CRD10 پرداختند. اين مدل نسبت به ديگر روشهاي کلاسيک تخمين تغذيه آبهاي زيرزميني به دادههاي زيادي نياز نداشته و در اين مطالعه بهينه کردن اين روش با کوچک کردن جذر ميانگين مربع خطا بين دادههاي اندازهگيري شده و محاسبه‌شده سطح ايستابي، انجام شد. بر اساس اين مدل، ميانگين سالانه تخمين تغذيه آب زيرزميني از طريق بارندگي در زير حوضه مذکور حدود 07/48 ميليون مترمکعب برآورد گرديد.
حسنپور و شعباني (1390) به مکانيابي عرصههاي مناسب پخش سيلاب با استفاده از سيستم اطلاعات جغرافيايي پرداختند و به اين نتيجه رسيدند که استفاده از GIS براي تعيين مناطق مستعد پخش سيلاب بدون استفاده از مدل مفهومي و سامانه‌هاي تصميمگيري کارايي چنداني ندارد.
مهدوي و نوري (1390) به مکانيابي عرصههاي مناسب تغذيه سفرههاي زيرزميني به روش منطق فازي در حوزه آبخيز دشت شهرکرد پرداختند. آن‌ها پارامترهاي شيب، نفوذپذيري، ضخامت آبرفت، ضخامت قسمت غيراشباع، کيفيت آب، کاربري اراضي و شبکه آبراهه را بر اساس منطق فازي و در آخر لايهها را باهم تلفيق نمودند و نقشه نهايي را توليد کردند.
سوري و همکاران (1390) به تعيين مناطق مناسب اجراي پروژه پخش سيلاب با استفاده از فرآيند تحليل سلسله مراتبي و سيستم اطلاعات جغرافيايي در حوزه آبخيز ميخوران- کرمانشاه پرداختند. آن‌ها معياهاري مختلف اقتصادي- اجتماعي، هيدرولوژي، زمين‌شناسي، اقليم، خاک، فيزيوگرافي و پوشش گياهي را در قالب هشت معيار و 21 زيرمعيار در نرم‌افزار Expert Choice وزن دهي کرده و سپس با استفاده از نرم‌افزار ArcGIS لايهها را باهم تلفيق نموده و نقشه نهايي را توليد کردند.
مهروز مغانلو و همکاران (1390) مناطق مناسب پخش سيلاب دشت تسوج را به کمک سه روش منطق فازي، همپوشاني شاخصها و منطق بولين و بررسي عوامل شيب، نفوذپذيري، قابليت انتقال، ضخامت آبرفت و کيفيت آب شناسايي کردند.
رامشت و عرب عامري (1390) در مطالعهاي پهنهبندي بهترين مناطق جهت تغذيه مصنوعي آبخوانهاي زيرزميني در حوضه آبخيز شاهرود- بسطام با استفاده از عوامل مؤثر در تغذيه آب زيرزميني، از طريق روش تخصيص خطي و فن GIS پرداختند و پيشنهاد دادند نتايج اين پژوهش در مديريت محيط منابع و مناطق آبي محدوده مطالعاتي از اهميت قابل‌توجهي برخوردار خواهد بود.
عبقري و همکاران (1391) به مکانيابي و جانمايي احداث سدهاي زيرزميني جهت حفاظت آبخوان ساحلي درياچه اروميه پرداختند. آن‌ها نقشه رستري لايههاي شيب، سطح آب زيرزميني، فاصله از چاه، فاصله از محل مصرف، فاصله از قنات و گسل را در محيط GIS تهيه کردند و سپس با توجه به محدوديتها و قيدهاي شرطي، هريک از لايهها را کلاسبندي کرده و سپس با توجه به اهميت هريک از لايهها با استفاده از AHP به آن‌ها وزن داده و درنهايت لايهها را باهم تلفيق نموده و نقشه نهايي را توليد کردند.
سوري و همکاران (1391) با هدف مكانيابي مناطق مناسب اجراي پروژه پخش سيلاب در حوزه ميخوران استان کرمانشاه با استفاده از فرايند تحليل سلسله مراتبي پرداختند. در اين تحقيق معيارها و زيرمعيارهاي تأثيرگذار بر مكانيابي انجام پروژه در قالب 8 معيار و 21 زيرمعيار شناسايي و تحليل شدند. با توجه به نتايج تحقيق از ميان معيارهاي اقتصادي- اجتماعي، هيدروژئولوژي، زمين شناسي، اقليم، هيدرولوژي، خاک، فيزيوگرافي و پوشش، معيار زمين شناسي با وزن نرمال 293/0 بيشترين تأثير را بر مكانيابي اجراي پروژه دارا بود.
در خارج از کشور:


دیدگاهتان را بنویسید