مواد و روشها
3-1- مواد
3-1-1- منطقه مورد مطالعه
جنگلهاي سري دارابكلا (جنگل آموزشي و پژوهشي دانشكده منابع طبيعي ساري) در حاشيه شمالي رشته كوههاي البرز و در قسمت مركزي آن قرار دارد و در ارتفاعات پايين بند تا ميان بند حوضه آبخيز 74 گسترده ميباشند و در 15 كيلومتري شرق شهرستان ساري، با مساحت 2612 هكتار و در عرض شمالي?23 ?36 تا ?33 ?36 و طول شرقي?20 °52 تا ?31 °52 قرار دارد. حداقل ارتفاع از سطح درياي آزاد 160 متر و حداكثر 710 متر ميباشد. اين جنگلها از شمال به روستا دارابكلا، از جنوب به جنگلهاي بخش 5 نكا- ظالم رود، از شرق به بخش يك نكا چوب و از غرب به سري دو دارابكلا محدود ميباشد كه با احتساب اراضي بدون پوشش محاط در آن و عرصههايي كه بصورت مصنوعي و از طريق جنگلكاري احياء گرديدهاند مجموعاً سطحي حدود 2612 هكتار را در بر ميگيرد. در شکل3-1 موقعيت منطقه مورد مطالعه نشان داده شده است (بي نام، 1383).
شکل 3-1: موقعيت جغرافيايي منطقه مورد مطالعه در استان مازندران و شمال ايران
3-1-2 – عوارض طبيعي وتوپوگرافي
منطقه مورد مطالعه با برخورداري از فيزيوگرافي متنوع داراي انشعابات يال و درهاي متفاوت ميباشد. از يالها و درههاي معروف آن ميتوان به يال قلعه دختر و درههاي دارابكلا اشاره نمود كه داراي شيب نسبتاً متعادلي بوده و اختلاف از سطح دريا آن حداكثر بر 710 متر ميرسد و با توجه به وضعيت دستي و عرصههاي سري كه بيشتر در امتداد شيب شمالي- جنوبي واقع ميباشد انتظار وقوع سيلهاي خروشان و طغياني وجود ندارد و منطقه فاقد آن ميباشد و عوارض و ناهمواريهاي داخل سري آنچنان برجسته و مرتفع نيستند كه بتوانند تشكيل جهات و جبهههاي جغرافيايي شاخص و انحصاري را بدهند بدين سان اصولاً در داخل سري فرماسيون گياهي موجود از يكنواختي و همگني و نظمي خاص پيروي نموده و رويشگاه از مورفولوژي و فيزيوگرافي مشابه برخوردار ميباشند (بي نام، 1383).
3-1-3- زمين شناسي
اين منطقه به استثناي محدوده كمي در بخش شمالي كه از رسوبات پلوسن تشکيل يافته بطور وسيعي از رسوبات ميوسن پوشيده شده است و در برنامهريزيها بايستي عمدتاً در ارتباط با عملكرد اين سازند صورت پذيرد (بي نام، 1383).
3-1-4- وضعيت توزيع سنگ بستر و خاکشناسي منطقه
منطقه مورد مطالعه بعلت وجود سنگهاي مادر آهكي و مارني همراه با ماسهسنگ آهكي تنها به دو زير واحد اراضي كوهها با شماره 1.1 شامل يك زير واحد اراضي با شماره 1.1.2 و واحد اراضي تپهاي شامل 3 زير واحد به شمارههاي 2.1.2 و 2.1.3 و 2.1.4 با خصوصيات فيزيكي و شيميايي كاملا متفاوت تقسيم ميگردد. عمق خاك غالباً عميق تا نيمه عميق همراه با سنگهاي ريز و درشت مادري تنها در زير واحد اراضي 1.1.2 داراي خاكي كمعمق بوده بنابراين بافت خاك غالبا كمي سنگين رسي لومي تا سنگين رسي نفوذپذيري آب در خاك متوسط تا ضعيف و ريشهدواني غالباً متوسط تا ضعيف علت وجود لايه سنگين رس در عمق زيرين و در بعضي نقاط خاك كمعمق وجود سنگهاي درشت و ريز مادري ميباشد بنابراين بادافتادگي درختان جنگلي در غالب مناطق مشاهده ميگردد. pHخاك قاعدتاً بعلت منشا تشكيل خاك (سنگهاي آهكي و مارني) بايد قليايي بوده ولي در غالب سطح سري عمل آبشويي آهك انتقال آنها به طبقات زيرين خنثي تا اسيدي ضعيف و در عمق زيرين قليايي كه اين وضعيت در زير واحد اراضي 2.1.3 و 2.1.4 اسيدي تاخنثي ميباشد.
بطور كلي با تلفيق برداشتهاي صحرايي و نتايج آزمايشگاهي نمونههاي برداشت شده از پروفيلها 4 تيپ متمايز و تفكيك شده شامل خاكهاي تكامل نيافته راندزين تا راندزين شسته شده، قهوهاي جنگلي با pH قليايي، قهوهاي شسته شده با افق كلسيك و قهوهاي شسته شده با پسدوگلي ميباشند (بي نام، 1383).

3-1-5- شرايط اقليمي منطقه
بررسي آمار 20 ساله ايستگاه هواشناسي مهدشت كه در ارتفاع 118 متري از سطح دريا در فاصله 20 كيلومتري از غرب محدوده طرح ، نشان ميدهد كه متوسط درجه حرارت در گرمترين ماه سال مربوط به مرداد ماه با درجه حرارت 1/26 درجه سانتيگراد و متوسط سردترين ماه سال مربوط به بهمن ماه حدود 5/7 درجه سانتيگراد ميباشد. متوسط حداكثر باران ماهانه مربوط به آبان ماه به ميزان 8/119 ميليمتر و متوسط حداقل بارندگي مربوط به تيرماه به ميزان حدود 1/36 ميليمتر ميباشد. متوسط درجه حرارت 7/16 درجه سانتيگراد و همچنين متوسط باران ساليانه حدود 8/983 ميليمتر ميباشد (بي نام، 1383).

در این سایت فقط تکه هایی از این مطلب با شماره بندی انتهای صفحه درج می شود که ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت کلمات به هم بریزد یا شکل ها درج نشود

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

ولی برای دانلود فایل اصلی با فرمت ورد حاوی تمامی قسمت ها با منابع کامل

اینجا کلیک کنید

3-1-6- وضعيت دسترسي به منطقه
مناسبترين راه دسترسي به منطقه طرح از طريق شبكه جادهاي كه از 15 كيلومتري جاده سراسري ساري-نكا انشعاب گرفته و پس از عبور از آبادي بزرگ دارابكلا بصورت دوشاخه مجزا، حاشيه غربي و شرقي طرح را پوشش ميدهد كه اين دو شاخه اصلي راههاي ارتباطي روستاهاي بالادست طرح نيز محسوب ميگردد. انشعابات مختلف از دو شاخه مزبور به سمت مركز و قسمتهاي مياني طرح پوشش بسيار مناسبي را جهت دسترسي به طرح ايجاد نموده به نحويكه كليه اهداف مديريت جنگلداري و جنگلكاري و حفاظت و بهرهبرداري آن نيز تامين خواهد شد. در مجموع در داخل طرح 24 كيلومتر جاده وجود دارد كه عمدتاً از نوع جادههاي درجه يك روستايي و درجه يك جنگلي بوده و انشعابات داخلي آن عمدتاً از نوع درجه 2 جنگلي ميباشد. تراكم جاده در هر هكتار 9 متر محاسبه شده است (شکل3-4) (بي نام، 1383).
شکل 3-2: نقشه وضعيت دسترسي به منطقه مورد مطالعه
3-2- روش انجام پژوهش
با توجه به اهداف مطالعه و نيز با توجه به جادههاي مورد نظر در منطقه و ساير عوامل از قبيل ارتفاع از سطح دريا، شيب ، جهت، حضور گونه توسكا، توپوگرافي پروژه مورد نظر در چند مرحله زير اجرا شد:
1. براي در نظر گرفتن اين عوامل اولين قدم جمع آوري اطلاعات و نقشههاي مورد استفاده از جمله نقشه توپوگرافي و جاده و تيپولوژي و مشخص كردن اين جادهها در منطقه است.
2. جنگلگردشي و تعيين منطقه در عرصه،
3. انداختن پلاتها در روي زمين،
4. آماربرداري از درختان و جمع آوري نمونههاي خاک از پروفيلهاي خاک
5. آناليز دادهها با نرم افزار SAS
6. تجزيه و تحليل دادهها و مقايسه با نتايج مطالعات مشابه
لازم به ذکز است که منظور از جاده درجه يک جادههايي به عرض 5/5 متر ميباشد. و منظور از جاده درجه دو جادههايي با عرض 5/4 متر ميباشد.
3-2-1- نحوه استقرار و پياده کردن قطعههاي نمونه در كنار جاده
براي اين بررسي ابتدا قطعات نمونه در عرصه مورد نظر برداشت شد. کل جنگل دارابکلا 2612 هكتار ميباشد که بعد از جنگلگردشي جادههاي مورد نظر درجه يک و دو براي اين تحقيق مشخص و روي نقشه معين شد. تمامي جادههاي انتخاب شده در جهت شمالي- جنوبي واقع بودند و همگي در ارتفاع 400-600 متري از سطح دريا واقع بودند. هر كدام از اين جادهها با طول 150 مترو در سه تكرار در نظرگرفته شد. هر 150 متر به سه قطعه تقسيم گرديد (قطعات 50 متر) که هرکدام از اين قطعات به منزله يک پلات ميباشند. پلاتهاي نمونه طراحي شد که به صورت نوارهايي به ابعاد 10×50 متر بود. درختان در يك حدود سني بودند و منطقه طوري انتخاب شد كه عواملي از قبيل ارتفاع از سطح دريا، شيب و سن درختان در يك محدوده باشند (شکل 3-5).


دیدگاهتان را بنویسید