نتايج
4-1- تأييد معادلات رگرسيون……………………………………………………………………………………….
4-2- تکرارپذيري و اثر اپراتور………………………………………………………………………………………

در این سایت فقط تکه هایی از این مطلب با شماره بندی انتهای صفحه درج می شود که ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت کلمات به هم بریزد یا شکل ها درج نشود

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

ولی برای دانلود فایل اصلی با فرمت ورد حاوی تمامی قسمت ها با منابع کامل

اینجا کلیک کنید

فصل پنجم
بحث
5-1- تخمين ثمرات و وزن هاي سينه و لاشه با رگرسيون ساده………………………………………….
5-2- تقريبهاي بازدهي و وزن ماهيچه هاي سينه و لاشه با استفاده از رگرسيون چندگانه…………
منابع……………………………………………………………………………………………………………………………….
چکيده انگليسي………………………………………………………………………………………………………………..
چكيده
هدف از اين مطالعه بررسي ارتباط بين ضخامت عضله سينه اندازه گيري شده توسط سونوگرافي و گوشتي بودن و ويژگي چاقي درجوجه هاي گوشتي بود. اين آزمايش بر روي 100 رأس 308 جوجه با سن 42 روز انجام شد. پيش از اندازه گيري هاي اولتراسونوگرافي ، تمام پرندگان به پشت خوابانده شدند و نگه داشته شدند. مکان هاي اندازه گيري شناسايي شدند و تصاوير از پرندگان زنده با استفاده از اتصال يک پروب خطي 5/7 مگاهرتزي گرفته شد. جوجه ها وزن شدند. درنرها ضخامت عضله سينه قبل از کشتار اندازه گيري مشخص شد ويژگيهاي بررسي شده شامل دور قفسه سينه، پهناي سينه، طول و زاويه ستون فقرات، وزن کل بدن مرغ زنده، ضخامت ماهيچه که با سونوگرافي تعيين ميشود و وزن گوشت سينه است. پس از اين بررسي ها مرغها ذبح شدند و کليه ماهيچه هاي سينه آنها ( ماهيچه هاي سينه اي بزرگ و سينه اي کوچک) برش داده شده و وزن آنها اندازه گيري شد. در مرحله بعد يک الگوي خطي شامل تاثير جنسيت و چندين شاخصه پيشگو نظير متغيرهاي کمکي با داده هاي به دست آمده تطبيق داده شد. تست تشابه شيب خط در مورد جنسيت ها هيچ تفاوتي را نشان نداد. ميانگين هاي به دست آمده براي شاخصه هاي بررسي شده بدين ترتيب بوده است : وزن گوشت سينه 58/115 گرم، وزن مرغ زنده 1031 گرم، زاويه ستون فقرات 65/68 درجه، دور قفسه سينه 81/26 سانتي متر، طول ستون فقرات 40/10 سانتي متر ،پهناي سينه 67/4 سانتي متر و ضخامت ماهيچه 52/11 ميلي متر . همه اين شاخصه ها به جز زاويه ستون فقرات ( 28/0) و پهناي قفسه سينه (0/19) تا حد زيادي با وزن گوشت سينه مرتبط بودند : دور سينه (8/0) وزن مرغ زنده (84/0)، طول ستون فقرات (81/0)، و ضخامت ماهيچه (79/0) . نتيجه اينکه اندازه دور قفسه سينه، وزن مرغ زنده، طول ستون فقرات و ضخامت ماهيچه در مرغ هاي که رشد کند دارند ظاهرا معرف هاي ارزشمندي در تخمين وزن گوشت سينه مرغ هستند . در حالي که شاخصه هاي زاويه ستون فقرات و پهناي قفسه سينه معرف هاي ضعيفي به شمار مي روند. از نظر آماري با وزن لاشه، گوشت و عضلات سينه و همچنين با محتواي درصد از عضلات سينه در لاشه در ارتباط است. ضرايب همبستگي بين صفات مورد تجزيه و تحليل، تشخيص گوشتي بودن در ماده ها، در اکثر موارد کمي بالاتر از نرها بود.
واژه هاي كليدي: ماهيچه سينه، جوجه گوشتي راس، اولتراسونوگرافي .

مقدمه و هدف
گوشتي بودن لاشه و ويژگي هاي وزن گيري پرنده زنده در ابتدا درمحوطه ي سينه و ماهيچه هاي ران منعکس مي شود. همانطور که در مطالعات بسياري اثبات شده، ضخامت ماهيچه هاي سينه شاخص خوبي از ظرفيت عناصر بالا در لاشه جوجه ها است. مطالعات زيادي روشهاي غير هجومي را براي ثبت گوشت و مقدار چربي در ماکيان توصيف کرده اند براي مثال پرتونگاري مغناطيسي يا پرتونگاري کامپيوتري. در اين ميان اندازه گيري هاي فراصوتي ضخامت ماهيچه سينه سريع و آسان و روشي غير تهاجمي است. احتمال تعيين مقدار گوشت در پرندگان زنده، در کار توليد مثل مستقيم در جهت بهبود گوشتي بودن لاشه لازم است. تخمين سريع گوشتي بودن چاقي همچنين يک عنصر کليدي از ازريابي کيفي لاشه است و به خوبي بوسيله تکنيک هاي غير هجومي انجام شده در پرندگان ،گوشتي بودن لاشه به طور زيادي به مقدار ماهيچه سينه بستگي دارد. پس توجه خاصي بايد به اندازه گيري ضخامت ماهيچه سينه شود. روش غيرهجومي اولتراسونوگرافي جهت يافتن اين شاخص و ارتباط بين ضخامت عضله سينه با شاخصهاي وزن گيري يعني گوشتي بودن و چاقي بکار گرفته مي شود. هدف از اين مطالعه فعلي، تعيين ارتباطات بين ضخامت ماهيچه هاي سينه اندازه گيري شده با استفاده از اولتراسونوگراني و ويژگي هاي گوشتي بودن و چاق بودن در جوجه هاي گوشتي است.
فصل اول
کليات تحقيق

1-1- عضلات
عضلات حرکتي پرندگان از اهميت خاص برخوردارند وليکن نبايدعضلاتي که اعمال قلب، رگ هاي خوني، جهاز هاضمه و ساير اندام هاي مهم را کنترل مي کنند را نيز از نظر دور داشت. عضلاني که در تحرک بال ها نقش دارند، به استخوان جناغ (استخوان سينه) متصل و ارگان هاي مهم شکم و دستگاه گوارش را فرا گرفته و محافظت مي نمايند. اين عضلات در اغلب پرندگان رشد زيادي کرده اند. رشد اين عضلات تحت تأثير عوامل ژنتيکي است. به طوري که در بوقلمون هاي جديد و مرغ هاي گوشتي اصلاح نژاد شده (پرندگان اهلي شده) فقط توانايي پرواز در مسافت هاي کوتاه را دارند. طيور داراي عضلات قرمز و سفيد مي باشند که باعث پديد آمدن گوشت تيره يا روشن در آنها مي شود. در گوشت قرمز چربي و ميوگلوبين (اجزاي حامل آهن و اکسيژن) بيشتري موجود است. در برخي موارد عمل اين عضلات تعيين کننده رنگ آنهاست. در ماکيان عضلات پاها تيره تر از عضلات سينه است زيرا به هنگام ايستادن و براي قائم نگه داشتن بدن فشار بيشتري روي اين عضلات وارد مي شود. در پرندگان وحشي عضلات سينه تيره تر است زيرا در زمان پرواز بيشترين فشار روي اين عضلات مي باشد. رشته هاي عضلاني مرغ هاي گوشتي ضخيم تر و روشن تر از رشته هاي عضلاني مرغ هاي تخمگذار است.
1- 2- دستگاه تنفس
قسمت هاي مختلف دستگاه تنفس طيور عبارت است از : حفره هاي بيني، حنجره، ناي (لوله هوا)، جعبه صوتي2، برونش ها، ريه ها، کيسه هاي هوايي و استخوان هاي خاصي که محتوي هوا هستند. در قياس با پستانداران، ريه هاي طيور کوچک مي باشند. انقباض و انبساط آن ها خيلي جزئي بوده و فاقد عضله ديافراگم مي باشند.
کيسه هاي هوايي و استخوان هاي محتوي هوا مکمل ريه هاي کوچک مي باشند. پرندگان چهار جفت کيسه هوايي و يک کيسه هوايي منفرد (کيسه هوايي بين استخوان هاي ترقوه) دارند. جفت هاي کيسه هاي هوايي شامل يک جفت سينه اي و يک جفت شکمي هستند. هوا به داخل ريه ها و کيسه هاي هوايي به راحتي حرکت مي کند، ولي فقط ريه ها مسئول اصلي تنفس مي باشند. با تبخير رطوبت از سطح مخاطي ريه ها به شکل بخار آب، ريه ها در مکانيسم خنک کنندگي بدن نيز شرکت مي کنند. ميزان تنفس پرندگان توسط ميزان دي اکسيد کربن خون آنها تنظيم مي شود.
1-3- چگونگي رشد طيور
بدن طيور حاوي سلول هاي بي شماري است که در تمام نژادها (بدون توجه به وزن نهايي در زمان بلوغ) اندازه اي مشابه دارند. رشد جنيني به خاطر افزايش تعداد سلول هاست. يک سلول مي شود دو تا، دو تا مي شود چهارتا، چهار تا مي شود هشت تا، هشت تا مي شود شانزده تا و … ولي اين افزايش هماهنگ به طور نامحدود ادامه نمي يابد.
بلافاصله اين سلول ها تفکيک شده و براي تشکيل قسمت هاي مختلف بدن اختصاصي مي شوند و رشد و تقسيم بعضي سلول ها، پس از خروج جوجه از تخم مرغ انجام مي گيرد. طيور مسن تر سرعت رشد روزانه کمتري دارند. پس از خروج جوجه ها از تخم، ديگر بر تعداد فيبرهاي عضلاني افزوده نخواهد شد و رشد سلول هاي عضلاني و عصبي از طريق بزرگ شدن (افزايش حجم سلول ها) صورت مي گيرد. فيبرهاي عضلاني حداکثر اندازه را دارند و اين اندازه تحت کنترل ژنتيکي است، ولي کاهش يا افزايش اندازه با فعاليت هاي گوناگون تغيير مي کنند. سنتز و تجزيه پروتئين ها در اندازه سلول نقش دارند. غذاي بهتر، بيشتر مسئول جلوگيري از تجزيه پروتئين ها است در حالي که سنتز پروتئين در بدن بيشتر ژنتيکي است. نتيجه نهايي سنتز و تجزيه پروتئين ها معلوم مي کند که اندازه سلول عضلاني کوچک يا بزرگ گردد. عضلات سينه طيور به تنهايي رشد خوبي دارند زيرا اينها در هنگام پرواز در حرکت بال ها نقش دارند. ميزان چربي طيور بستگي به تعداد سلول هاي حاوي چربي دارد، بعضي نژادها و لاين هاي طيور تعداد بيشتري سلول چربي دارند (احتمالاً به خاطر نتيجه غيرمستقيم اصلاح نژاد با افزايش اندازه طيور، لاشه هم پرچربي تر خواهد بود). سلول هاي چربي در مراحل رشد به حداکثر تعداد خود مي رسند. توانايي طيور گوشتي به افزايش وزن بيشتر، به خاطر ذخيره چربي در سلول هاي چربي آنهاست تا افزايش رشد اسکلت يا فيبرهاي عضلاني .
1-4- رشد و مصرف غذا

افرادي که به پرورش گله گوشتي وروستر اشتغال دارند بايد درزمينه نوسانات رشد و مصرف دان مرغ ها و خروس ها مطالعات کافي داشته باشند همان طور که در جدول 1-1 نشان داده شده است نوسانات فوق الذکر شامل موارد ذيل خواهد بود:
1- وزن زنده
2- افزايش هفتگي وزن بدن
3- مصرف هفتگي دان
4- مصرف دان به طور مجموع
5- ضريب تبديل غذايي به طور هفتگي
6- ضريب تبديل غذايي به طور مجموع
ارقام مندرج در جدول 1-1 براساس ميانگين گله هاي خوب ارائه شده است. اين ارقام نسبت به فصول مختلف سال داراي نوساناتي خواهند بود. به طور مثال نتايج حاصله در فصل تابستان تا حدودي بهتر از فصل زمستان مي باشد. وزن زنده مرغ و خروس هنگام عرضه به بازار متفاوت است، ولي به هرحال اکثر پرورش دهندگان، پرندگان گوشتي را در سن 45 روزگي به وزني معادل 2 کيلوگرم رسانيده و به بازار عرضه مي کنند. هنگامي که متوسط وزن گله مخلوط به بيش از 2 کيلوگرم مي رسد بعضي پرندگان به اندازه اي سنگين هستند که نمي توان آنها را گوشتي ناميد و در ضمن به اندازه کافي سنگين نيستند که به آنها روستر اطلاق گردد. دراين مبحث پرندگاني را گوشتي مي ناميم که متوسط وزن گله مخلوط آنها معادل 8/1 کيلوگرم باشد و به وزن هاي 7/2 کيلوگرم يا بالاتر روستر مي گوييم از بررسي و مطالعه جدول 1-1 نتايج ذيل بدست مي آيد :
1- جوجه ها (به طور کلي تمام پستانداران و پرندگان) به نسبت يکسان رشد نمي کنند . ابتدا نسبت رشد با يک دوره شتاب آغاز شده، پس از آن به نحوي نزول مي نمايد که منحني رشد پيش از سن بلوغ جنسي شکل S به خود مي گيرد.
2- خروس ها سريعتر از مرغ ها رشد مي کنند . در نزديکي سنين ارسال به کشتارگاه، خروس ها 4 روز زودتر از مرغ ها به وزن مشابه خواهند رسيد. به جدول 1-1 توجه کنيد.
3- افزايش هفتگي وزن يکنواخت نمي باشد. در گله هاي مخلوط، وزن به طور هفتگي تا مرحله رسيدن به حداکثر خود در 7 هفتگي افزايش يافته، بعد از آن به تدريج کاهش مي يابد.
4- با افزايش وزن ، مصرف هفتگي دان افزايش مي يابد. طيور در هر هفته داني به مراتب بيشتر از هفته قبل مصرف مي کنند.
5- افزايش وزن ابتدايي نياز به دان کمتري دارد. ضريب تبديل غذايي يا مقدار دان مصرفي به ازاء توليد يک کيلو گوشت در هفته اول پايين ترين حد بوده، پس از آن به طور هفتگي افزايش مي يابد. به طور مثال يک گله مخلوط در هفته دوم، به ازاء مصرف 21/1 کيلوگرم دان، يک کيلوگرم گوشت توليد مي نمايد، در حالي که ميزان دان مورد نياز براي توليد يک کيلو گوشت در هفته ششم 32/2 کيلوگرم خواهد بود.
6- ضريب تبديل غذايي در خروس ها بهتر از مرغ هاست. يک خروس براي رسيدن به وزن 2 کيلوگرم داني معادل 48/3 کيلوگرم نياز دارد، در حالي که يک مرغ براي رسيدن به وزن مشابه، حدود 94/3 کيلوگرم نياز خواهد داشت. در اين شرايط، ضريب تبديل غذايي براي خروس ها 73/1 و براي مرغ ها 89/1 تعيين مي گردد.
7- هرچه وزن گله مخلوط سنگين تر باشد، اختلاف وزن بين خروس ها و مرغ ها بيشتر خواهد بود. در سن 2 هفتگي وزن خروس ها معادل 107 درصد وزن مرغ ها مي باشد، اين رقم در سن 6 هفتگي به 115 درصد خواهد رسيد.
جدول 1-1 رشد، مصرف دان و ضريب تبديل غذايي پرندگان گوشتي و روستر (کيلوگرم) در دماي متوسط ساليانه 1/21 درجه سانتي گراد.خروس هامرغ هاگله مخلوطسن به هفتهوزن زندهمصرف دانضريب تبديل غذاييوزن زندهمصرف دانضريب تبديل غذاييوزن زندهمصرف دانضريب تبديل غذاييآخر هفتهافزايش وزن هفتگيهفتگيبه طور مجموعهفتگيبه طور مجموعآخر هفتهافزايش وزن هفتگيهفتگيبه طور مجموعهفتگيبه طور مجموعآخر هفتهافزايش وزن هفتگيهفتگيبه طور مجموعهفتگيبه طور مجموع115/015/012/012/080/080/015/015/012/012/080/080/015/015/012/012/080/080/0241/025/030/042/020/105/138/023/028/40/022/105/139/024/029/041/021/105/1372/032/047/089/037/123/167/029/044/084/041/125/069/030/045/086/049/124/1412/14/067/056/170/140/1133/059/043/178/142/106/136/063/049/174/141/1554/142/084/040/298/156/137/137/077/020/208/260/145/140/080/030/203/158/1601/248/009/148/329/273/175/139/091/110/335/277/188/143/0129/332/275/1752/251/031/179/457/290/115/240/008/194/469/294/134/245/019/149/463/292/1803/350/047/126/693/207/253/238/016/134/505/311/278/244/032/180/599/209/2951/349/060/187/730/324/288/235/023/157/648/328/219/342/042/122/739/326/21097/346/071/158/970/341/218/331/025/182/798/345/258/339/048/170/884/343/21140/442/076/134/1118/458/245/327/023/105/904/462/293/335/051/120/1037/460/21247/437/077/111/1376/475/267/322/019/124/1048/579/222/430/048/169/1111/577/2
1-5- منحني هاي رشد گله گوشتي
منحني هاي تيپيک رشد هفتگي مرغ ها، خروس ها و گله مخلوط در شکل 1-2 که نتيجه بررسي جدول 1-1 مي باشد نشان داده شده است. توجه داشته باشيد که افزايش رشد در دو هفته اول کم است، سپس به تدريج زياد مي شود به طوري که متوسط وزن گله مخلوط به 3/2 کيلوگرم مي رسد، سپس پيشرفت هفتگي رشد به تدريج کاهش نشان مي دهد. بررسي عدد موجود در شکل 1-2 نمايانگر قابل عرضه بودن گله به بازار در سني که ميانگين وزن گله 82/1 کيلوگرم است مي باشد، ولي به خوبي مشخص مي کند که در دوران طولاني تر چه رويدادي بر رشد حاکم مي شود.
نمودار 1-1- منحني هاي رشد هفتگي گله گوشتي
1-6- تفاوت وزن بين جنس هاي مختلف
جوجه خروس ها در زمان خروج از تخم مرغ در حدود 1 درصد سنگين تر از جوجه مرغ ها هستند، به هرحال در طول دوران رشد اين تفاوت چشمگيرتر مي شود به طوري که در زمان عرضه به بازار، خروس ها 17 درصد سنگين تر از مرغ ها مي گردند. هرچه سن پرنده بيشتر مي شود تفاوت وزني بيشتر بارز مي گردد. شکل 1-3 اين تفاوت را به طور هفتگي نشان مي دهد. دراين شکل درصد وزن خروس ها نسبت به وزن مرغ ها بررسي شده است و بخوبي مشخص مي کند که تفاوت وزني در دوران پرورش گله گوشتي به طور يکنواخت افزايش مي يابد. در پرندگان روستر وزن خروس ها حدود 25 درصد سنگين تر از وزن مرغ ها است.
نمودار 1-2- منحني درصد نسبت وزن خروس ها به وزن مرغ ها
1-7- تغييرات هفتگي ضريب تبديل غذايي
در منحني 1-4 و جدول 1-1 تغييرات ضريب تبديل غذايي گله مخلوط گوشتي نشان داده شده است. ضريب تبديل غذايي با رشد ارتباط دارد، ولي منحني ضريب تبديل غذايي به موازات منحني رشد (به شکل 1-2 و 1-4) توجه کنيد) حرکت نمي کند. هرچه زمان رسيدن به وزن عرضه به بازار کوتاه تر باشد، ضريب تبديل غذايي بهتري حاصل مي گردد.
نمودار 1-3- ضريب تبديل هفتگي گله مخلوط گوشتي
1-8- مصرف دان و رابطه آن با جنس طيور
از آنجايي که دان به عنوان بزرگ ترين فاکتور هزينه هاي پرورش گله گوشتي ، به حساب آمده و ضريب تبديل غذايي نيز نسبت به سن، جنس و وزن طيور متفاوت مي باشد، لذا پيشنهاد مي شود که کل اين اختلافات همراه با تأثير آنها در سوددهي مورد مطالعه قرار گيرد.
1-9- رابطه مقدار مصرف دان وضريب تبديل غذايي مرغ ها و خروس هاي گوشتي نسبت به افزايش رشد
هرچه گله گوشتي مسن تر و سنگين تر گردد، مصرف دان افزايش يافته و ضريب تبديل غذايي ضعيف تر مي شود. در اين رابطه نيز بين مرغ ها و خروس ها اختلاف وجود دارد. جداول 1-5 و 1-6 و 1-7 نشان مي دهند که به ازاء هر 45 گرم افزايش وزن، ميزان تغيير در مصرف دان و ضريب تبديل غذايي چقدر خواهد بود. يک جدول براي خروس هاي گوشتي، يک جدول جهت مرغ هاي گوشتي و جدول سوم براي گله مخلوط در نظر گرفته شده است. بهتر است جداول فوق الذکر به طور کامل مورد مطالعه قرار گرفته، رابطه ارقام داده شده و اهميت آنها در هزينه هاي دان بررسي گردد.
مدت زمان لازم براي توليد مرغ ها و خروس ها با وزن يکسان
در پرورش گله گوشتي زمان به عنوان يک عنصر گران قيمت محسوب مي گردد. از آنجايي که خروس ها چند روز قبل از مرغ ها به وزن دلخواه مي رسند و اغلب به طور جداي ازهم پرورش داده مي شوند، از اين رو تعداد زيادي از محاسبات هزينه اي ايجاب مي نمايد که براساس تعداد روز لازم براي رسيدن به وزن مورد نظر، جدولي تنظيم گردد. در جدول 1-8 ارقام فوق آمده است.
جدول 1-2- رابطه مقدار مصرف دام و ضريب تبديل غذايي خروس هاي گوشتي نسبت به افزايش رشد
جدول 1-3- رابطه مقدار مصرف دان و ضريب تبديل غذايي مرغ هاي گوشتي نسبت به افزايش رشد
جدول 1-4- رابطه مقدار مصرف دان و ضريب تبديل غذايي گله هاي مخلوط گوشتي نسبت به افزايش رشد
جدول 1-5 مدت زمان لازم براي توليد مرغ ها و خروس هاي گوشتي با وزن مطلوب در دماي 1/21 درجه سانتي گراد
1-10- نوسانات وزن هر پرنده
يکي از مسائل مهم اقتصادي در زمينه پرورش گله گوشتي آن است که همه پرندگان در مرحله ارسال به بازار داراي وزن يکسان نمي باشند. نه تنها خروس ها سنگين تر از مرغ ها هستند بلکه در يک جنس نيز تفاوت وزن وجود خواهد داشت. تعدادي از آن ها کوچک، تعدادي متوسط و تعداد ديگري از آنها بزرگ هستند.
اغلب اوقات نوسانات وزني پرندگان گوشتي به دليل نوسانات وزني تخم مرغ هاي قابل جوجه کشي است.هرچه مرغ و خروس هاي يک گله سنگين تر شوند، هماهنگي وزن آنها بيشتر خواهد شد. در يک گله سالم و در مرحله ارسال به بازار، نوسانات وزني خروس ها حدود درصد معدل وزن گله و نوسانات وزني مرغ ها حدود درصد معدل وزن گله خواهد بود. خروس ها نيز به دليل سنگين تر بودن داراي نوسانات وزني بيشتر هستند. حتي هنگامي که معدل وزني هر دو جنس يکسان باشد، باز هم نوسانات وزني خروس ها بيشتر است.
1-11- نوسانات وزني طبيعي گله
اگر فردي گروهي از پرندگان گوشتي بالغ را با فواصل وزني 4/45 گرم به طور انفرادي وزن نموده، پس از آن ارقام به دست آمده را نسبت به نوع جنس جدا نمايد، با محاسبات بيشتر مي تواند تعداد درصد هر گروه وزني نسبت به کل را به دست آورد.
1-12- منحني طبيعي
همان گونه که در شکل 1-9 مشاهده مي گردد در مورد مرغ ها و خروس ها دو منحني زنگوله اي و در مورد گله مخلوط يک منحني دو طرفي مشاهده مي شود.
هنگام مطالعه در مورد وزن بدن بايد سه منحني فوق الذکر را به عنوان الگو در نظر داشت. از آنجايي که نژادهاي مختلف از نظر هماهنگي وزن با هم فرق دارند و بعضي از آنها هماهنگ تر از برخي ديگر هستند، گروه ها نيز با هم تفاوت خواهند داشت.
نمودار 1-4- پراکندگي وزن پرندگان گوشتي در يک گله سالم و در شرايط طبيعي
جدول 1-6- درصد مرغ و خروس هاي گوشتي در هر گروه وزني
طبقه بنديدرصد پرندگاني که در حدود وزني 10 د صد بالا و پايين تر از متوسط وزن گله قرار دارند. 1خروس هامرغ هابسيار خوب86 و بيشتر89 و بيشترخوب85-7988-82متوسط78-7281-75ضعيف71-6574-68بد64-5867-61خيلي بد57 و کمتر60 و کمتر1- توزين با ترازويي انجام شده که حساسيت آن 28 گرم يا کمتر است.
1-13- محاسبه راندمان رشد گله گوشتي
راندمان رشد گله گوشتي باتوجه به اهميت برنامه غذايي از سه طريق قابل محاسبه است :
1- وزن پرنده در زمان عرضه به بازار
2- ضريب تبديل غذايي طي دوران زندگي
3- سن رسيدن به وزن دلخواه
معمولاً به برنام اي موفق اطلاق مي گردد که طي آن مصرف دان کاهش يافته، ضريب غذايي بهبود و مدت زمان لازم براي رسيدن به وزن معين کاهش يابد. ليکن رشد به عنوان مهم ترين عامل به حساب نمي آيد. اگر يک مرغدار بخواهد بهتر فعاليت نمايد لازم است که ميزان رشد را سرعت بخشد.
1-14- ناهماهنگي رشد و ضريب تبديل غذايي
ميزان رشد در همه هفته ها يکنواخت نمي باشد به عنوان مثال اگر متوسط وزن گله مخلوط در سن 41 روزگي 9/1 کيلوگرم باشد، در سن 4/25 روزگي 9/0 کيلوگرم خواهد بود. به عبارت ديگر، نصف وزن پرنده در 62 درصد زمان و نيمه ديگر در 38 درصد بقيه زمان توليد مي گردد. علاوه بر آن، ضريب تبديل غذايي نيز طي دوران زندگي يکنواخت نبوده و به طور هفتگي افزايش مي يابد.
جدول 1-7 -تخمين هزينه ها براي توليد يک کيلوگرم مرغ و خروس زنده گوشتي
موضوعهزينه توليد يک کيلوگرم طيور زنده گوشتي با وزن متوسط 9/1 کيلوگرمجوجه 1108/0 دلاردان 2352/0 دلارسهم پرورش دهنده برطبق قرارداد121/0 دلارخدمات022/0 دلارواکنس و درمان022/0 دلارپرنده گوشتي غير قابل مصرف3011/0 دلارجمع636/0 دلار1- 20/0 دلار با احتساب 3 درصد تلفات2- قيمت هر کيلو دان 198/0 دلار * ضريب تبديل غذايي 76/13- 3/1 درصد طيور غيرقابل مصرف در نظر گرفته مي شود.
1-15- نسبت وزن پرنده گوشتي به دان
از آنجايي که دان به عنوان بالاترين هزينه در پرورش گله گوشتي به حساب مي آيد، از اين رو اغلب اوقات اين هزينه با ارزش واحد وزن پرونده در مرحله ارسال به بازار مقايسه مي گردد. براي محاسبه مي توان از فرمول ذيل استفاده نمود :
نبست وزن پرنده گوشتي به دان : ارزش يک کيلوگرم پرنده زنده
اين مقايسه ها معمولاً به طور ماهيانه و يا ساليانه انجام مي گيرد.
گوشتي بودن لاشه و ويژگي هاي وزن گيري پرنده زنده در ابتدا در محوطه سينه و ماهيچه هاي ران منعکس مي شود. همانطور که در مطالعات بسياري اثبات شده، ضخامت ماهيچه هاي سينه شاخص خوبي از ظرفيت عناصر بالا در لاشه جوجه ها است. مطالعات زيادي روشهاي غير هجومي را براي ثبت گوشت و مقدار چربي در ماکيان توصيف کرده اند براي مثال پرتونگاري مغناطيسي يا پرتونگاري کامپيوتري. در اين ميان اندازه گيري هاي فراصوتي ضخامت ماهيچه سينه سريع و آسان و رشي غير تهاجمي است. احتمال تعيين مقدار گوشت در پرندگان زنده، در کار توليد مثل مستقيم در جهت بهبود گوشتي بودن لاشه لازم است. تخمين سريع گوشتي بودن چاقي همچنين يک عنصر کليدي از ازريابي کيفي لاشه است و به خوبي بوسيله تکنيک هاي غير هجومي انجام شده در پرندگان ،گوشتي بودن لاشه به طور زيادي به مقدار ماهيچه سينه بستگي دارد .پس توجه خاصي بايد به اندازه گيري ضخامت ماهيچه سينه شود. روش غيرهجومي اولتراسونوگرافي جهت يافتن اين شاخص و ارتباط بين ضخامت عضله سينه با شاخصهاي وزن گيري يعني گوشتي بودن و چاقي بکار گرفته مي شود. استفاده از وسايل فراصوتي مختلف براي اندازه گيري ضخامت ماهيچه سينه بوسيله ميچاوينک و همکارانش در سال 1999 توصيف شد. هدف از اين مطالعه فعلي، تعيين ارتباطات بين ماهيچه هاي ضخامت سينه اندازه گيري شده با استفاده از اولتراسونوگراني و ويژگي هاي گوشتي بودن و چاق بودن در جوجه هاي گوشتي است.
1-15-کاربرد اولتراسونوگرافي در بررسي ماهيچه ها:
فراصوت کاربرد بسيار کمي دارد و تا به امروز در تصويربرداري بافت هاي زيرپوستي و سيستم اسکلتي ماهيچه اي چندان مورد استفاده قرار نگرفته است. با اين حال، با ظهور ترانسدوسور (مبدل هاي) توليد تصاوير با وضوح بهتر، تشخيص و تمايز بافتي امکان پذير گرديده است و مي توان اين بافت ها را با وضعيت آناتومي دقيق و کامل شان را در قالب تصوير ارائه کرد. آزمايش ديناميکي آني ماهيچه ها را مي توان در جهتي انجام داد. مزاياي اين شيوه به قدري کم است که مي توان آن را ناديده انگاشت و مي توان به آساني بر آن غلبه کرد. در اين مطالعه، هدف اصلي ما کسب تجربيات لازم در اين زمينه است و همچنين کمک به تشخيص آسيب هايي که شامل ماهيچه هايشور، خصوصاً آنجا که ارزيابي هاي باليني مشکل و پيچيده است.
1-16-آناتومي مربوط به ماهيچه هاي اسکلتي:
ماهيچه هاي اسکلتي با نام علمي ماهيچه هاي اختياري از فيبرهاي ماهيچه اي خط دار تشکيل شده اند. اينها دو يا چند نقطه/ مکان اتصال دارند يکي از اين نقاط اصلي و ديگر نقاط فرعي مي باشند. بخشي از انقباض گوشتي ماهيچه مرکزي کمانه يا انحراف بيرون رو ناميده مي شوند. انتهاي ماهيچه ها با نواري از بافت فيبري انقباض ناپذير موسوم به تاندون، به استخوان ها متصل شده اند. گاهي اوقات، ماهيچه هاي صاف با يک صفحه نازک اما مستحکم از بافت هاي فيبري به يکديگر متصل شده اند که پوشش وتري ناميده مي شوند، ماهيچه خط دار طبيعي متشکل از چندين رشته عضلاني ماهيچه اي يا دسته ماهيچه اي است. هر رشته عضلاني از چندين فيبر ماهيچه اي تشکيل شده است. يک فيبر ماهيچه اي ممکن است در محدوده ي چندين ميليمتر تا چند سانتي متر (طول و 10 تا 100 ميکرومتر شعاع است). يک شبکه منسجم از بافت هاي پيوندي، موسوم به اندومايسيوم، اطراف فيبرهاي ماهيچه اي را مي گيرد. پريمايسيوم يک جدار جايگزين بافت پيوندي است که دسته يا رشته ماهيچه اي را پوشش مي دهد. يک پوشش کلاژني با نام اپي مايزين کل ماهيچه يا گروه ماهيچه اي را به هم متصل مي سازد فيبرهاي تک رشته اي يک ماهيچه اي يا به صورت موازي يا مورب با محور طولي ماهيچه منظم شده اند. نحوه شکل گيري فيبر (موازي) در مورد استرنو هايوئيد3 مشاهده شده است. ماهيچه هايي که فيبرشان مورب است درست مثل ماهيچه هاي پردار عمل مي کنند. ماهيچه تک پره داراي تاندوني است که در طول يک سمت ماهيچه قرار مي گيرد و فيبرهاي ماهيچه اي به صورت مورب با اين عبور مي کنند. در يک ماهيچه تک پره، تاندون در مرکز ماهيچه قرار مي گيردو فيبرهاي ماهيچه از دو سمت از ميان آن عبور مي کنند.
يک ماهيچه چند پره (a) ممکن است به صورت يک سري از ماهيچه دو پره قرار گرفته باشند که در کنار يکديگر قرار مي گيرند يا (b) تاندون در ميان مرکز ماهيچه قرار مي گيرد و فيبرهايي که از همه جوانب تقارب پيدا مي کند.
1-17 ظاهر طبيعي ماهيچه ها: تصاوير سونوگرافيکي نشان دهنده دسته هاي ماهيچه اي با ظاهر جدار فيبرواديپوس يا هايپواکوئيک است. در بخش طولي، ماهيچه طبيعي چندين اکوي موازي مناسب دارد که با جدار فيبرواديپوس مطابقت دارد. ويژگي پردار ماهيچه روي بخش هاي طولي بسيار واضح است. در بخش هاي اريب، اين الگو تا حدودي نامنظم است با جداره هايي که در ميان فيبرهاي ماهيچه اي پراکنده شده اند. پوشش هاي اکوژني يا جداره ها اطراف دسته ماهيچه هيپو- اکويک را گرفته است/ احاطه کرده است مثل يک “آسمان پر ستاره”. همچنين، ماهيچه کلي يک لبه خارجي تقريباً اکوژني دارد که با رشته بافت پيوندي توليد مي شوند. ماهيچه ساکن طبيعي نسبت به چربي ها يا تاندون هاي زيرپوستي چندان اکوژني نيست. ماهيچه انقباضي به تدريج باعث کاهش اکوژنيسته، نسبت به ماهيچه آسوده مي شود و يک افزايش ظاهري در شعاع با فشرده سازي طول را به دنبال دارد.
1-18- جراحت هاي ماهيچه اي:
فراصوت براي تشخيص، ارزيابي و پيگيري جراحت هاي اسکلتي موکوزي خصوصاً در مورد پرسنل ورزشي سودمند و کاربردي است. پارگي، گسيختگي و جدا شدگي ماهيچه ها همواره در پرندگان فعال مشاهده مي شود. فراصوت مي تواند وجود جراحت/ آسيب، مکان و شدت اش را براي بخش هاي آناتومي در يک چنين مواردي را به ما بدهد. بررسي ديناميک ماهيچه هاي مجروح مي تواند با يک درد که اخيراً احساس مي شود متمايز شود.
1-19- ورم خوني ماهيچه اي
ويژگي هاي اولتراسونوگرافي ورم هاي خوني وابسته به بسامد مُبدل/ ترانسديوسر و سن/ عمر خون لخته شده متغير است. لخته خون هاي منظم اکوهاي داخلي را نشان مي دهند، اما شکافت لخته خون باعث به وجود آمدن يک ظاهر ناپژواک/ بدون انعکاس خواهد شد، بدون در نظر گرفتن بسامد ترانسدوسور. هماتوما ممکن است به طور کامل با حاشيه هاي نامنظم با يا بدون ديواره تعريف شود. مجموعه کانوني در ميان يک ماهيچه در کل تخم مرغي يا بيضوي است يا انتهاي آن در هنگامي که در نزديکي ورود به ماهيچه است برآمده مي شود. فرايند اسکن برداري طي زمان انقباض و آسودگي/ استراحت ماهيچه اي معمولاً لخته خون اکوژني را از ماهيچه آسيب ديده و ماهيچه گسيخته/ پاره تفکيک و جداسازي مي کند، زيرا با اين گسيختگي، انقباض ماهيچه باعث بروز جراحت يا حتي عواقب ناگواري خواهد شد. هوموراژ ماهيچه پراکنده ممکن است باعث افزايش ضخامت شود و اکوژنيسيته آن در ماهيچه هايي که ظاهر پر مانند دارند متفاوت به نظر مي رسد.
1-20- گسيختگي ماهيچه: از دو نوع تشکيل شده است.
(a) گسيختگي انقباضي باعث درد شديد مي شود. USG حفره هاي نامنظم در ميان يک ماهيچه که حاوي ورم خوني ماهيچه اي است را نشان مي دهد.
(b) گسيختگي انحرافي با قرار گرفتن بار زياد در هنگام فعاليت هاي شديد صورت مي گيرد. جراحت هاي اوليه باعث بروز شکاف هاي خطي مي شود که حاوي خون است. ويژگي اخير در نواحي اکوژني به شيوه نامطلوبي تعريف شده است و يک بافت- اکوي ناهمگن مثل هيبروسيز که حاوي مقادير کوچکي مايع است به وجود خواهد آمد. اسکن ديناميکي ممکن است سپس فاقد تغيير در اندازه و شکل باشد و باعث کاهش حرکت و به تبع آن فيبروسيز شود. فراصوت نقش مهمي در يافتن نواحي جراحتي را ايفا مي کند. گاهي اوقات در موارد بسيار نادر فرايند آهکي شدن نيز روي خواهد داد.
همچنين، گزارشات نشان مي دهد که تکنيک MRI در نشان دادن فرايند آهکي شدن ناتوان عمل کرد، اما اين مي تواند با فراسونوگرافي به خوبي و به طور کامل نشان داده شود.


دیدگاهتان را بنویسید