3-15- تهيه 4-(2-فنيل دي آزنيل)-2-(5-کلرو بنزو [d] اکسازول-2-ايل)فنول………………………………..51

3-16- تهيه 4-(2-(2-کلرو-4-نيترو فنيل) دي آزنيل)-2-(5-کلرو بنزو [d] اکسازول-2-ايل)فنول…….52
3-17- تهيه 4-(2-(4-کلرو-2-نيترو فنيل) دي آزنيل)-2-(5-کلرو بنزو [d] اکسازول-2-ايل)فنول…….53
3-18- تهيه 4-(2-(2،4-دي نيترو فنيل) دي آزنيل)-2-(5-کلرو بنزو [d] اکسازول-2-ايل)فنول………..54
3-19- تهيه 4-(2-(2،4،5-تري کلرو فنيل) دي آزنيل)-2-(5-کلرو بنزو [d] اکسازول-2-ايل)فنول…….55
3-20- تهيه 4-(2-(2،4-دي متيل فنيل) دي آزنيل)-2-(5-کلرو بنزو [d] اکسازول-2-ايل)فنول…………56
3-21- تهيه 4-(2-(2-نيترو فنيل) دي آزنيل)-2-(5-کلرو بنزو [d] اکسازول-2-ايل)فنول………………….57
3-22- تهيه 4-(2-مزتيل دي آزنيل)-2-(5-کلرو بنزو [d] اکسازول-2-ايل)فنول……………………………..58
3-23- تهيه 4-(2-(2-کلرو فنيل) دي آزنيل)-2-(5-کلرو بنزو [d] اکسازول-2-ايل)فنول………………….59
3-24- تهيه دو مايع يوني مورد استفاده…………………………………………………………………………………………60
3-24-1- روش تهيه مايع يوني BBIMB……………………………………………………………………………………..60
3-24-2- روش تهيه مايع يوني DBU-OAc………………………………………………………………………………..61
3-25- روش عمومي تهيه مشتقات 2-فنيل بنزاکسازول داراي اتصال آزو در مجاورت مايع يوني…………62
3-25-1- تهيه مشتقات 2-فنيل بنزاکسازول داراي اتصال آزو در مجاورت مايع يوني BBIMB……………62
3-25-2- تهيه مشتقات 2-فنيل بنزاکسازول داراي اتصال آزو در مجاورت مايع يوني DBU-OAc……….62
فصل چهارم- طيف ها
طيف FT-IR 5-(2-(4-نيترو فنيل)دي آزنيل)-2-هيدروکسي بنزوئيک اسيد (a5)………………………………64
طيف FT-IR 5-(2- فنيل دي آزنيل)-2-هيدروکسي بنزوئيک اسيد (b5)………………………………………….65
طيف FT-IR 5-(2-(2-کلرو-4-نيترو فنيل) دي آزنيل)-2-هيدروکسي بنزوئيک اسيد (c5)………………..66
طيف FT-IR 5-(2-(4-کلرو-2-نيترو فنيل) دي آزنيل)-2-هيدروکسي بنزوئيک اسيد (d5)………………..67
طيف FT-IR5-(2-(2،4-دي نيترو فنيل) دي آزنيل)-2-هيدروکسي بنزوئيک اسيد (e5)…………………….68
طيف FT-IR 5-(2-(2،4،5-تري کلرو فنيل) دي آزنيل)-2-هيدروکسي بنزوئيک اسيد (f5)………………..69
طيف FT-IR 5-(2-(2،4-دي متيل فنيل) دي آزنيل)-2-هيدروکسي بنزوئيک اسيد (g5)…………………….70
طيف FT-IR 5-(2-(2-نيترو فنيل) دي آزنيل)-2-هيدروکسي بنزوئيک اسيد (h5)…………………………….71
طيف FT-IR 5- (2-مزتيل دي آزنيل)-2-هيدروکسي بنزوئيک اسيد (i5)………………………………………..72
طيف FT-IR 5-(2-(2-کلرو فنيل) دي آزنيل)-2-هيدروکسي بنزوئيک اسيد (j5)…………………………….73
4-(2-(4-نيترو فنيل) دي آزنيل)-2-(5-کلرو بنزو [d] اکسازول-2-ايل)فنول (a7)
طيف FT-IR………………………………………………………………………………………………………………………………74
طيف 1H NMR………………………………………………………………………………………………………………………….75
طيف 13C NMR………………………………………………………………………………………………………………………..76
4-(2-فنيل دي آزنيل)-2-(5-کلرو بنزو [d] اکسازول-2-ايل)فنول (b7)
طيف FT-IR………………………………………………………………………………………………………………………………77
طيف 1H NMR………………………………………………………………………………………………………………………….78
طيف 13C NMR………………………………………………………………………………………………………………………..79
4-(2-(2-کلرو-4-نيترو فنيل) دي آزنيل)-2-(5-کلرو بنزو [d] اکسازول-2-ايل)فنول (c7)
طيف FT-IR………………………………………………………………………………………………………………………………80
طيف 1H NMR………………………………………………………………………………………………………………………….81
طيف 13C NMR………………………………………………………………………………………………………………………..82
4-(2-(4-کلرو-2-نيترو فنيل) دي آزنيل)-2-(5-کلرو بنزو [d] اکسازول-2-ايل)فنول (d7)
طيف FT-IR………………………………………………………………………………………………………………………………83
طيف 1H NMR………………………………………………………………………………………………………………………….84
طيف 13C NMR………………………………………………………………………………………………………………………..85
4-(2-(2،4-دي نيترو فنيل) دي آزنيل)-2-(5-کلرو بنزو [d] اکسازول-2-ايل)فنول (e7)
طيف FT-IR………………………………………………………………………………………………………………………………86
طيف 1H NMR………………………………………………………………………………………………………………………….87
طيف 13C NMR………………………………………………………………………………………………………………………..88
4-(2-(2،4،5-تري کلرو فنيل) دي آزنيل)-2-(5-کلرو بنزو [d] اکسازول-2-ايل)فنول (f7)
طيف FT-IR………………………………………………………………………………………………………………………………89
طيف 1H NMR………………………………………………………………………………………………………………………….90
طيف 13C NMR………………………………………………………………………………………………………………………..91
4-(2-(2،4-دي متيل فنيل) دي آزنيل)-2-(5-کلرو بنزو [d] اکسازول-2-ايل)فنول (g7)
طيف FT-IR………………………………………………………………………………………………………………………………92
طيف 1H NMR………………………………………………………………………………………………………………………….93
طيف 13C NMR………………………………………………………………………………………………………………………..95
4-(2-(2-نيترو فنيل) دي آزنيل)-2-(5-کلرو بنزو [d] اکسازول-2-ايل)فنول (h7)
طيف FT-IR………………………………………………………………………………………………………………………………96
طيف 1H NMR………………………………………………………………………………………………………………………….97
طيف 13C NMR………………………………………………………………………………………………………………………..98
4- (2-مزتيل دي آزنيل)-2-(5-کلرو بنزو [d] اکسازول-2-ايل)فنول (i7)
طيف FT-IR………………………………………………………………………………………………………………………………99
طيف 1H NMR……………………………………………………………………………………………………………………….100
طيف 13C NMR………………………………………………………………………………………………………………………102
4-(2-(2-کلرو فنيل) دي آزنيل)-2-(5-کلرو بنزو [d] اکسازول-2-ايل)فنول (j7)
طيف FT-IR……………………………………………………………………………………………………………………………104
طيف 1H NMR……………………………………………………………………………………………………………………….105
طيف 13C NMR………………………………………………………………………………………………………………………106
طيف FT-IRمايع يوني BBIMB……………………………………………………………………………………………….107
مايع يوني DBU-OAc
طيف FT-IR……………………………………………………………………………………………………………………………108
طيف 1H NMR……………………………………………………………………………………………………………………….109
منابع………………………………………………………………………………………………………………………………………..112
عنوان صفحه
شکل 1-1- ساختار اکسازول و شماره گذاري آن……………………………………………………………………………..3
جدول 2-1- تاثير نوع کاتاليزگر بر بازده و زمان واکنش…………………………………………………………………..27
جدول 2-2- اثر مقدار کاتاليزگر مايع يوني…………………………………………………………………………………….28
جدول 2-3- تاثير دما بر بازده واکنش……………………………………………………………………………………………28
جدول 2-4- اثر امواج فراصوت در بازده و زمان واکنش……………………………………………………………….. 29
جدول 2-5- سنتز مشتقات اسيد داراي استخلاف آزو……………………………………………………………………..34
جدول 2-6- سنتز مشتقات 2-فنيل بنزاکسازول با مايعات يوني هاي مورد نظر…………………………………..36
چکيده
سنتز سبز 2-فنيل اکسازول هاي جوش خورده با استفاده از مايع يوني
پگاه فرخيان
اکسازول ها دسته مهمي از ترکيبات هتروسيکل ميباشند. آنها زير واحدهاي ساختار فرآورده هاي فعال طبيعي مختلف بوده و پيش سازهاي ارزشمند سنتزي و دارويي ميباشند. اکسازول ها داراي خواص ضد باکتري، ضد قارچ، ضد التهاب و ضد تومور هستند. در اين پاياننامه گروهي از مشتقات 2-فنيل بنزاکسازول با استفاده از سالسيليک اسيدهاي استخلافي متنوع و 2-آمينو-4-کلرو فنول در مجاورت مايع يوني سنتز شدند.
R= H, NO2, Cl, CH3
IL= BBIMB, DBU-OAc
کليد واژه ها: سنتز سبز، اکسازول ها، سالسيليک اسيد، مايع يوني.
فصل اول
مقدمه و تئوري
1-1- مقدمه
اکسازول يک هتروسيکل پنج عضوي داراي يک اتم اکسيژن و يک اتم نيتروژن نوع پيريديني در موقعيت 1 و 3 حلقه است و مشابه پيريدين ها خاصيت بازي ضعيفي دارد (شکل 1-1) [1].
شکل 1-1: ساختار اکسازول و شماره گذاري آن
اکسازول ها به عنوان دسته مهمي از ترکيبات هتروسيکل در نظر گرفته شده است زيرا آن ها زير واحدهاي ساختار زيستي فرآورده هاي فعال طبيعي مختلف مي باشند و پيش سازهاي ارزشمند سنتزي و دارويي هستند. اکسازول ها داراي خواص ضد باکتري، ضد قارچ، ضد التهاب و ضد تومور مي باشند [2].
بنزواکسازول ها داراي فعاليت هاي زيستي و دارويي متنوعي مانند بازدارنده VEGFR-2، بازدارنده CSF-1R، بازدارنده LPAAT-?، بازدارنده EDGR، پذيرنده GnRH مي باشند [3-7].
1-2- سنتز اکسازول- 4- کربوکسيلات ها
فرريرا1 و همکارانش، از واکنش مشتقات N-آسيل-?-هالو دي هيدرو آمينو بوتيريک اسيد 2 با )%2DBU ( در استونيتريل ((MeCN، مشتقات مختلفي از اکسازول- 4- کربوکسيلات 3 را با بازده %96-84 تهيه کردند (شماي 1-1) [2].
شماي 1-1: سنتز اکسازول-4-کربوکسيلات
همچنين اين شيميست ها، از واکنش مشتقات ?- برمو دي هيدرو پپتيد ها 4 با DBU، مشتقات متنوع ديگري از اکسازول- 4- کربوکسيلات 5 را با بازده %89-78 تهيه کردند (شماي 1-1) [2].
شماي 1-2: سنتز اکسازول-4-کربوکسيلات
1-3- سنتز 5- بنزيل اکسازول-4-کربوکسيلات
برسجا2 و همکارانش طي يک واکنش دو مرحله اي 5- بنزيل اکسازول-4-کربوکسيلات هاي متنوع 8 را سنتز کردند. از واکنش 2-فنيل استيک اسيد 6 با دي فنيل فسفريل آزيد(DPPA) در مجاورت کاتاليزگر بازي تري اتيل آمين، 1-آزيدو-2-فنيل اتانون 7 را سنتز کردند که در واکنش با آنيون متيل ايزوسيانواستات، اکسازول 8 را تهيه کردند (شماي 1-3) [8].
شماي 1-3: سنتز 5- بنزيل اکسازول-4-کربوکسيلات
1-4- سنتز 2-فنيل اکسازول
تاي3 و همکارانش از ترکيب سرين متيل استر هيدروکلريد 9 با 4-(((ترشيو-بوتوکسي کربونيل)آمينو)متيل) بنزوئيک اسيد 10 تحت شرايط 1-اتيل-3-(3-دي متيل آمينو پروپيل) کربو دي ايميد EDC) ) و هيدروکسي بنزو تري آزول (HOBt)، استر 11 با بازده %90 تهيه کردند. واکنش استر 11 با واکنشگر برگس4 ناشي از آب زدايي حلقوي5 در مدت 2 ساعت اکسازولين مي دهد که باCBrCl3 / DBU اکسيد شده و اکسازول 12 با بازده %73 توليد مي کند (شماي 1-4) [9].
شماي 1-4: سنتز 2-فنيل اکسازول
1-5- سنتز کينوليل اکسازول
کوانگ6 و همکارانش با بهينه سازي سنتز بازدارنده فسفو دي استراز 4 (PDE4) که شامل اکسازول است به يک مجموعه از کينوليل اکسازول ها 17 دست يافتند. مرحله تشکيل حلقه اکسازول شامل يک واکنش تيو ايميد دار شدن7 حدواسط 15 با يک N-Boc آمينو اسيد فلوئوريد در مجاورت دو هم ارز KHMDS در دماي?C 50–78 -است (شماي 1-5) [10].
شماي 1-5: سنتز کينوليل اکسازول
1-6- سنتز مشتقات سه استخلافي اکسازول در موقعيت 3، 4 و 5
هاي ليانگ ژو8 و همکارانش مسيري براي سنتز مشتقات اکسازول در موقعيت 3، 4 و 5 ابداع کردند. آن ها از اتر دار شدن پيروگالول 18، 1،2،3-تري متوکسي بنزن 19 را تهيه کردند. تري متوکسي بنزن به وسيله استيک انيدريد طي واکنش آسيل دار شدن فريدل-کرافتس استوفنون استخلاف دار 20 را بدست داد. ترکيب 21 با برم دار شدن استوفنون 20 سنتز شد. اتانون 22 با آلکيل دار شدن تيول آماده شد. واکنش ترکيب 22 با هيدروکسيل آمين در حلال اتانول و کاتاليزگر پيريدين ترکيب 23 را در طي 5 ساعت و در دماي رفلاکس توليد کرد. تبديل اکسيم به اکسازول تحت شرايط تابش ريزموج9 انجام گرفت (شماي 1-6) [11].
شماي 1-6: سنتز مشتقات سه استخلافي اکسازول در موقعيت 3، 4 و 5
1-7- سنتز 2-آريل-نفتو [1،2-d] اکسازول
کومار10 و همکارانش با يک سنتز چند مرحله اي 2-آريل نفتو [1،2-d] اکسازول 30 را سنتز کردند. بنزيل دار شدن فريدل کرافتس11 ?-نفتول با 4-هيدروکسي بنزوئيک اسيد 26 در مجاورت BF3.Et2O يا بور تري فلوئوريد اتري و در دماي ?C100 نفتوفنون 27 را داد که در واکنش با هيدروکسيل آمين هيدروکلريد و سديم استات در شرايط رفلاکس حلال اتانول، نفتوفنون اکسيم 28 را توليد کرد. ترکيب 28 در واکنش با استيک انيدريد و در دماي اتاق نفتوفنون اکسيم استات 29 را بدست داد. نفتو فنون اکسيم استات در واکنش با پيريدين در دماي ?C110 طي نوآرايي بکمن12 ترکيب 30 را مي دهد (شماي 1-7) [12].
شماي 1-7: سنتز 2-آريل-نفتو [1،2-d] اکسازول
1-8- سنتز واحدهاي ساختماني آمينواسيدهاي اکسازولي
رويکرد نفزي13 و همکارانش به سمت سنتز آمينواسيد اکسازول براساس آب زدايي حلقه ?-هيدروکسي پپتيد 33 و تبديل آن ها به اکسازولين و به دنبال آن اکسايش حلقه و آب کافت استر مربوطه است (شماي 1-8) [13].
شماي 1-8: سنتز واحدهاي ساختماني آمينواسيدهاي اکسازولي
1-9- سنتز اکسازول حاوي گروه ?-آلکوکسي اسيد
راوال14 و همکارانش يک مسير سنتزي را براي ترکيبات اکسازول حاوي گروه ?-آلکوکسي اسيد ابداع کردند. بنزآلدهيد 36 با مونو اکسيم 37 در استيک اسيد، در مجاورت HCl خشک، N-اکسيد 38 را داد. ترکيب 38 با POCl3، کلرومتيل اکسازول 39 را توليد کرد که جانشيني هسته دوستي 39 با (S)-اتيل-2-اتوکسي-3-(4- هيدروکسي فنيل) پروپانوات 40 با استفاده از باز K2CO3 در DMF، استر 41 را بدست داد. آب کافت ترکيبات استري 41 تحت شرايط آبي، مشتقات نهايي اسيد 42 را توليد کرد (شماي 1-9) [14].
شماي 1-9: سنتز اکسازول حاوي گروه ?-آلکوکسي اسيد
1-10- سنتز 8-(4-فنيل اکسازول-2-ايل آمينو)-1،2،3،4- تترا هيدرو نفتالن-2-ال
پرنر15 و همکارانش ابتدا برمو کتون 43 را با سديم واکنش داده و 2- اکسو- 2- فنيل اتيل توليد شد و سپس با آمونيوم استات در استيک اسيد در حالت رفلاکس 4-فنيل اکسازول را توليد کرد که به 2- کلرو- 4- فنيل اکسازول تبديل مي شود، سپس با ترکيب 45 وارد واکنش شده و 8-(4-فنيل اکسازول-2-ايل آمينو)-1،2،3،4-تترا هيدرو نفتالن-2-ال 46 را توليد مي کند (شماي 1-10) [15].
شماي 1-10: سنتز 8-(4-فنيل اکسازول-2-ايل آمينو)-1،2،3،4- تترا هيدرو نفتالن-2-ال
1-11- سنتز مشتقات 2-متيل-4-فنيل اکسازول-5-کربالدهيد
چو16 و همکارنش يک استراتژي پنج مرحله اي را براي سنتز اکسازول آلدهيد 51 طراحي کردند. بنزوئيل استات با هيدروکسيل(2،4- دي نيترو بنزن سولفونيل اکسي) يدوبنزن (HDNIB) واکنش مي دهد، حدواسط 48 را توليد مي کند. حدواسط 48 با استاميد در استونيتريل تحت شرايط رفلاکس متراکم شده و اکسازول a49 را با بازده %45 مي دهد، در صورتي که واکنش با بوتيرآميد و تحت شرايط تابش ريزموج اکسازول b49 با بازده %48 مي دهد. اکسازول 50 با دي ايزوبوتيل آلومينيوم هيدريد (DIBAL-H) کاهش پيدا کرده و الکل هاي a50 و b50 را با بازده %95-91 توليد کرد. اکسايش سرن17 الکل 50، آلدهيدهاي 51 را با بازده %93-44 توليد کرد (شماي 1-11) [16].
شماي 1-11: سنتز مشتقات 2-متيل-4-فنيل اکسازول-5-کربالدهيد

همچنين اين شيميدانها، مشتقات اکسازول 54 را با استفاده از آريل پيپرازينيل آلکيل آمين 52 و اکسازول آلدهيد 53 با بازده %81 سنتز کردند (شماي 1-12) [16].
شماي 1-12: مشتقات اکسازول 54
1-12- سنتز مشتقات اکسازولي MMPAO، MDMAPAO، MOPAO و MDPAPAQ
دانگ18 و همکارانش، يک مجموعه از مشتقات اکسازول، 5-متيل-2-(پارا-متيل فنيل)-4-استيل اکسازول (MMPAO)، 5-متيل-2-(پارا-متوکسي فنيل)-4-استيل اکسازول (MOPAO)، 5-متيل-2-(پارا-N´,N-دي متيل آمينو-فنيل)-4-استيل اکسازول (MDMAPAO) و 5-متيل-2-(پارا–N´,Nدي فنيل آمينو فنيل)-4-استيل اکسازول (MDPAPAO) سنتز کردند. پارا-بنزآلدهيد 55 با 3-(هيدروکسي ايمينو) پنتان-2،4-دي اون 56 در گاز هيدروکلريد و با استيک اسيد يخي در دماي ?C5-0 واکنش داده و حدواسط 57 را تهيه کردند. حدواسط 57 با پودر روي در استيک اسيد يخي به مدت پنج ساعت واکنش داده و به مشتقات اکسازول هدف کاهش مي يابند (شماي 1-13) [17].
شماي 1-13: سنتز مشتقات اکسازولي
1-13- سنتز مشتقات 5-(3-ايندوليل) اکسازول
هورن19 و همکارانش مسيري براي سنتز مشتقات 5-(3-ايندوليل) اکسازول 63 که به آن ساختار آلمازول 20D مي گويند ارائه کردند. آلمازول D يک متابوليت جدا شده از جلبک قرمز مي باشد که داراي فعاليت ضد باکتريايي قوي است (شماي 1-14) [18].
شماي 1-14: سنتز مشتقات 5-(3-ايندوليل) اکسازول
1-14- سنتز مشتقات 1،3-اکسازول
کيان21 و همکارانش، از واکنش درون ذره اي بين پروپاژيل آمين 64 با مقدار هم ارز جيوه (II) پرکلرات آب دار با سريم (IV) آمونيوم نيترات به عنوان عامل اکسنده، 2-فنيل-5-اکسازول کربالدهيد 65 را تهيه کردند، سپس مشتقات 1،3 اکسازول 66 را با يک تراکم شيف22 در متانول و در مجاورت 5- اکسازول کربالدهيد مربوطه و آنيلين به ايمين و به دنبال آن طي واکنش با سديم بورهيدريد به محصول تبديل کردند (شماي 1-15) [19].
شماي 1-15: سنتز مشتقات 1،3-اکسازول

همچنين اين دانشمندان نشان دادند که مقدار هم ارز جيوه (II) پرکلرات آب دار در طي 5 دقيقه و در دماي اتاق مي تواند پروپاژيل آميد را به اکسازول کربالدهيد تبديل کند. جيوه ماده اي سمي است و براي کاهش مقدار جيوه، اثر مقدار آن در واکنش حلقوي شدن بين مولکولي بررسي شد و معلوم گرديد که مقدار کاتاليزگري از جيوه، يک کاتاليزگر مناسب براي توليد آلکيلدنو اکسازولين 68 با سرعت واکنش بالا بود، به همين دليل با همان مقدار معادل از جيوه به عنوان کاتاليزگر با استفاده از سريم آمونيوم (IV) نيترات به عنوان عامل اکسنده ترکيب اکسازول کربالدهيد را سنتز کردند که باعث صرفه جويي در هزينه و کاهش آلودگي شد (شماي 1-16) [19].
شماي 1-16: سنتز اکسازول کربالدهيد
1-15- سنتز حلقه اکسازول با استفاده از 4-بنزوئيل بنزوئيک اسيد
سامرز23 و همکارانش از ترکيب 4-بنزوئيل بنزوئيک اسيد 69 ترکيب 4،5-دي هيدرو-4،4- دي متيل-2-[4-(1-فنيل اتينيل)فنيل] اکسازول 71 را تهيه کردند(شماي 1-17) [20].
شماي 1-17: سنتز حلقه اکسازول
1-16- سنتز مشتقات اکسازولو کينولين و پيريدين
ماجومدار24 و همکارانش مشتقات اکسازولو کينولين 73 را از اکسو کينولين استاميد در مجاورت باز Cs2CO3 تهيه کردند (شماي 1-18) [21].

در این سایت فقط تکه هایی از این مطلب با شماره بندی انتهای صفحه درج می شود که ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت کلمات به هم بریزد یا شکل ها درج نشود

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

ولی برای دانلود فایل اصلی با فرمت ورد حاوی تمامی قسمت ها با منابع کامل

اینجا کلیک کنید

شماي 1-18: سنتز مشتقات اکسازولو کينولين
همچنين اين دانشمندان از پيريدين استاميد 74 طي مکانيسم پنگ25، اکسازولو پيريدين 75 را تهيه کردند (شماي 1-19) [21].
شماي 1-19: سنتز مشتقات اکسازولو پيريدين
1-17- سنتز 4-آريل-2-فنيل اکسازول
هو26 و همکارانش 4-آريل-2-فنيل اکسازول 78 را تهيه کردند. واکنش آريل کتون 76 با (2،4-دي نيترو بنزن سولفونيلوکسي) يدو بنزن HDNIB در CH3CN تحت شرايط رفلاکس براي 1 ساعت حدواسط ](2،4-دي نيترو بنزن) سولفونيل[ اکسي کتون 77 را توليد کرد. حدواسط با بنزآميد در مايع يوني 1-(n-بوتيل)-3-متيل ايميدازوليوم هگزا فلوئورو فسفات [Bmin][PF6] در ?C80 به مدت نيم ساعت ترکيب نهايي 78 را با بازده خوب توليد کرد (شماي 1-20) [22].
شماي 1-20: سنتز 4-آريل-2-فنيل اکسازول
1-18- سنتز مشتقات دو استخلافي و سه استخلافي اکسازول در استونيتريل
سايتو27 و همکارانش از واکنش استوفنون 79 با يک اکسنده و يک اسيد در استونيتريل((MeCN، 2-متيل-5-فنيل اکسازول 80 را تهيه کردند (شماي 1-21) [23].
شماي 1-21: سنتز مشتقات دو استخلافي
همچنين اين دانشمندان، از واکنش بنزوئيل استات 81 با يک اکسنده و يک اسيد در استونيتريل، 4-اتوکسي کربونيل-2-متيل-5-فنيل اکسازول 82 را تهيه کردند (شماي 1-22) [23].
شماي 1-22: سنتز مشتقات سه استخلافي
1-19- سنتز تريس اکسازول ها
اکسايش اکسازولين ها با NiO2 در هگزان يا بنزن براي توليد اکسازول ها نتايج رضايت بخشي را نشان داد. پاتندن28 با استفاده از اين روش به توليد تريس اکسازول ها پرداخت (شماي 1-23) [24].
شماي 1-23: سنتز تريس اکسازول ها
1-20- سنتز اکسازول ها از اکسازولين ها
هامادا29 و شيوريني30 يک شرايط غيرمتداولي را کشف کرده اند که در آن دي فنيل سولفوکسيد، تري فليک انيدريد، پتاسيم فسفات براي حلقوي شدن هيدروکسي آميد به کار مي رود (شماي 1-24) [25]

شماي 1-24: سنتز اکسازول ها از اکسازولين ها
1-21- مايعات يوني31
مايعات يوني به صورت شبكه سه بعدي از كاتيون ها هستند كه با نيروهايي مثل پيوندهاي هيدروژني، نيروهاي پراكندگي و الكتروستاتيك به هم متصل مي شوند. مهمترين ويژگي كاتيون اين تركيبات تقارن كم و تمركز ضعيف بار مثبت است كه مانع از تشكيل يك شبكه بلوري منظم شده و نقطه ذوب نمك به وجود آمده کاهش مي يابد. اين موضوع باعث فراهم شدن محيط مايع غيرآبي در دماهاي پايين (نه صرف? دماي محيط) و در نتيجه امكان انجام واكنش هاي متعدد مي شود. خواص مايعات يوني را مي توان با تغيير آنيون و يا گروه هاي متصل به كاتيون تغيير داد كه اين موضوع باعث تنوع كاربرد آنها در صنايع مختلف شيميايي مي شود [26].
مايعات يوني اولين بار در سال 1914 با سنتز اتيل آمونيوم نيترات (نقطه ذوب ?C12) معرفي شدند اما تا سال 1951 كاربرد گسترده اي نداشتند [27].
باوجود محدوديت تعداد پايه هاي كاتيوني مايعات يوني كه بيشتر مشتقات ايميدازول، پيريدين و پيروليدين هستند، به دليل تنوع تركيبي با آنيون هاي مختلف، امروزه تعداد بيشماري مايع يوني ساخته شده است [28]. متداول ترين كاتيون هايي كه در ساخت مايعات يوني استفاده مي شوند عبارت اند از: مشتقات آمونيوم، سولفونيوم، فسفونيوم، ايميدازوليوم، پيريدينيوم، پيكولينيوم، پيروليدينيوم، تيازوليوم، تري آزوليوم، اكسازوليوم و پيرازوليوم. آنيون هاي بسياري در تركيب با اين كاتيون ها مايعاتي با نقطه ذوب پايين را به وجود مي آورند كه از آن جمله مي توان به آنيون هاي هاليد فلزي CH3CO2، N(CF3SO2)2، CF3SO3، BF4، PF6?ASF6 ، NO3SbF6 و CF3CO2 اشاره کرد [29].
1-21-1- مزاياي مايعات يوني
ترکيب هاي آلي فرار به سختي بازيافت مي گردند. از طرف ديگر، از بين بردن آن ها نيز مستلزم صرف هزينه هاي زياد بوده و اثرات زيان آوري بر روي محيط دارد، در مقابل، مايعات يوني خواص منحصر به فرد و مثبتي دارند که موجب شده محققان هرچه بيشتر به استفاده از اين حلال ها و کاتاليزگرها به جاي حلال ها و کاتاليزگرهاي آلي قديمي گرايش داشته باشند. از مهمترين ويژگي هاي مايعات يوني عبارت اند از:
* خواص فيزيكي مايعات يوني با تغيير تركيب شيميايي آنيون ها و كاتيون ها تغيير مي كنند.
* مايعات يوني غير فرارند بنابراين در سيستم هاي داراي شرايط خلا نيز قابل استفاده اند كه اين موضوع از بروز برخي مشكلات فرايندي جلوگيري مي كند.
* بسياري از تركيبات آلي و معدني در آن ها قابل حل اند.
* عدم حلاليت مايعات يوني در برخي از حلال ها (مانند آلكان ها) يك محيط قطبي غير آبي ايجاد مي كند كه اين عامل، در سيستم هاي جداسازي دو فازي و چند فازي، بازيابي کاتاليزگر را (فرايند سبز) آسان مي كند.
* اين تركيبات مي توانند، نه تنها به عنوان يك حلال، بلكه به عنوان يك کاتاليزگر فعال نيز در واكنش شركت كنند.
در مجموع، مايعات يوني با داشتن ويژگي هايي مانند فشار بخار ناچيز، پايداري حرارتي خوب، گستره وسيع مايع بودن و به خصوص قابليت انحلال گونه هاي قطبي (به دليل ماهيت يوني خود) جايگزين مناسبي براي حلال هاي آلي فاقد چنين ويژگي هاي بارزي هستند [30-33].
فصل دوم
بحث و نتيجه گيري
2- 1- هدف تحقيق
اکسازول ها دسته مهمي از ترکيبات هتروسيکل هستند که داراي خواص ضد باکتري، ضد قارچ، ضد التهاب و ضد تومور مي باشند. بنابراين مطالعات زيادي روي سنتز اکسازول ها و بررسي خواص آن ها انجام گرفته است که در قسمت مقدمه به چند مورد از آن ها اشاره شد.
در اين تحقيق هدف اصلي سنتز مشتقات جديد بنزواکسازول ها با استفاده از مشتقات ساليسيليک اسيد مختلف و 2-آمينو-4-کلروفنول به منظور دستيابي به مشتقاتي با بازده بالا مي باشد (شماي 2-1).
R= H, NO2, Cl, CH3
شماي 2-1: تهيه مشتقات 2-فنيل بنزاکسازول
2-2- روش تحقيق
2-2-1- تهيه اسيدهاي داراي اتصال آزو
در آغاز اين تحقيق، پيش ماده 5-(2-فنيل دي آزنيل)-2-هيدروکسي بنزوئيک اسيد 5 از واکنش مشتقات آنيلين 1، سديم نيتريت 2، ساليسيليک اسيد 4 و سود در آب مقطر تهيه شدند. واکنش در دماي C°5 -0 در حمام يخ طي 60-30 دقيقه انجام گرفت و محصولات مورد نظر با بازده بالا بدست آمدند (شماي 2-2).
R= H, NO2, Cl, CH3
شماي 2-2: تهيه مشتقات 5-(2-فنيل دي آزنيل)-2-هيدروکسي بنزوئيک اسيد
ساختار ترکيبات مورد نظر به وسيله طيف سنجي FT-IR و اندازه گيري دماي ذوب مورد تائيد قرار گرفتند (شماي 2-2)
2-2-2- تهيه مشتقات 2-فنيل بنزاکسازول
در ادامه اين تحقيق، مشتقات جديدي از 2-فنيل بنزاکسازول 7 طي يک واکنش ميان اسيدهاي داراي استخلاف آزو 5 و 2-آمينو-4-کلرو فنول 6 در حضور مايعات يوني تهيه شدند. طرح کلي واکنش به صورت زير مي باشد (شماي 2-3).
R= H, NO2, Cl, CH3
شماي 2-3: طرح کلي تهيه مشتقات 2-فنيل بنزاکسازول
به منظور بهينه کردن شرايط، واکنش 5-(2-(2،4-دي نيترو فنيل) دي آزنيل)-2-هيدروکسي بنزوئيک اسيد (e5) به عنوان واکنش نمونه انتخاب شد.
در ابتدا پيش ماده 5-(2-(2،4-دي نيترو فنيل) دي آزنيل)-2-هيدروکسي بنزوئيک اسيد e5 از واکنش 2،4-دي نيترو آنيلين e1، سديم نيتريت 2، سالسيليک اسيد 4 و سود در آب مقطر تهيه شد.
ساختار اين فراورده با روش طيف بيني FT-IR و اندازه گيري دماي ذوب آن (C°149 -147)، تائيد شد.
طيف FT-IR5-(2-(2،4-دي نيترو فنيل) دي آزنيل)-2-هيدروکسي بنزوئيک اسيد (e5)
طيف FT-IR (v, cm-1) فراورده e5 ارتعاشات کششيO-H را در 3215، ارتعاشات کششي C-C آروماتيکي و ارتعاشات کششي N=N آزويي را در 1628 و 1656، ارتعاشات کششي نامتقارن و متقارن NO2 را در 1581 و 1332 نشان داد.
در گام بعدي واکنش پيش ماده e5 با 2-آمينو-4-کلرو فنول 6 در حضور حلال، کاتاليزگر و دماهاي متفاوت مورد بررسي قرار گرفت.
در اين روش واکنش بين 5-(2-(2،4-دي نيترو فنيل) دي آزنيل)-2-هيدروکسي بنزوئيک اسيد e5 و 2-آمينو-4-کلرو فنول 6 با مقادير بهينه از کاتاليزگرهاي در دسترس در دماهاي مختلف در روش بدون حلال و حلال هاي آلي مختلف در شرايط رفلاکس انجام شد. پيشرفت واکنش با TLC دنبال شد و محصول e7 به دست آمد. نتايج حاصل از مقايسه چند روش گفته شده به صورت جدول 2-1، 2-2، 2-3 و 2-4 ارائه شده است.
جدول 2-1- تاثير نوع کاتاليزگر بر بازده و زمان واکنش
بازده (%)زمان (h)مقدار کاتاليزگر کاتاليزگر4524-بدون کاتاليزگر*758mmol05/0H3BO3*604mmol05/0nano-Fe3O4*654mmol05/0nano-SiO2*7018mmol05/0پاراتولوئن سولفونيک اسيد*6018mmol05/0Cu(OAc)2*852mL 2 3، 3ّ-(بوتان-4،1-ديل)بيس(2،1-دي متيل-H1-ايميدازول-3-يوم)بروميد (BBIMB)802mL 2 DBU-OAc
* از 10 ميلي ليتر اتانول %96 به عنوان حلال استفاده شده است و در تمامي موارد دماي واکنش ?C60 مي باشد.
جدول 2-2- اثر مقدار کاتاليزگر مايع يوني BBIMB در دماي ?C60
بازده(%)زمان (h)مقدار کاتاليزگر کاتاليزگررديف552mL 1 BBIMB1852mL 2 BBIMB2852mL 3 BBIMB3852mL 4 BBIMB4
جدول 2-3- تاثير دما بر بازده واکنش
بازده(%)دما (C°)رديف70دماي محيط18560283803
در مجاورت کاتاليزگر BBIMB شرايط مطلوب با استفاده از mL 2 از کاتاليزگر و در دماي ?C60 حاصل شد.
جدول 2-4- اثر امواج فراصوت در بازده و زمان واکنش
بازده(%)زمان (min)شرايط انجام واکنششماره7060فاقد کاتاليزگر17530DBU-OAc28820BBIMB3
ساختار اين فراورده با روش هاي طيف بيني FT-IR، 1H NMR و 13C NMR مورد تائيد قرار گرفت.
دادههاي آزمايش نشان داد که، مايع يوني کاتاليزگر بهتري از ساير کاتاليزگرهاي مورد آزمايش ميباشد. در ادامه کار تحقيقاتي براي سنتز ساير محصولات از مايع يوني به عنوان کاتاليزگر استفاده شد.
شکل 2-1: مايع يوني BBIMB
شکل 2-2: مايع يوني DBU-OAc
طيف FT-IR (v, cm-1) فراورده e7 ارتعاشات کششيO-H را در 3298، ارتعاشات کششي C-C آروماتيکي و ارتعاشات کششي N=N آزويي را در 1585، 1605 و 1632، ارتعاشات کششي نامتقارن و متقارن NO2، را در 1525 و 1348 نشان داد.
طيف FT-IR 4-(2-(2،4-دي نيترو فنيل) دي آزنيل)-2-(5-کلرو بنزو [d] اکسازول-2-ايل)فنول (e7)
شکل 2-3: طيف FT-IR و ساختار 4-(2-(2،4-دي نيترو فنيل) دي آزنيل)-2-(5-کلرو بنزو [d] اکسازول-2-ايل)فنول (e7)
طيف 1H NMR (MHz 400) فراورده e7 در حلال DMSO-d6، جابهجايي شيميايي (ppm، ?)، يک پروتون در 16/7 به صورت دوتايي با Hz8/8J= ، يک پروتون در 36/7 به صورت دوتايي با Hz4/8J=، پروتون Hd در 52/7 به صورت دوتايي با Hz8J=، پروتون Hc در 62/7 يکتايي، يک پروتون در 02/8 به صورت دوتايي با Hz2/7J=، دو پروتون در 7/8-63/8 به صورت چندتايي، پروتون Hh به صورت يکتايي در 82/8، يک پروتون در 85/8- 84/8 به صورت چندتايي و پروتون Hg در 98/8 به صورت يکتايي مشاهده شد.
طيف 1H NMR 4-(2-(2،4-دي نيترو فنيل) دي آزنيل)-2-(5-کلرو بنزو [d] اکسازول-2-ايل)فنول (e7)
طيف 13C NMR (MHz 100) فراورده e7 در حلال DMSO-d6، جابهجايي شيميايي (ppm، ?) مربوط به 19 کربن متفاوت را نشان داد. کربن ها در جابهجايي هاي شيميايي 106.83, 110.66, 119.23, 120.05, 120.44, 123.89, 128.72, 128.77, 129.34, 130.56, 130.92, 138.81, 142.44, 146.23, 148.84, 149.10, 152.62, 158.81 و 173.89 ظاهر شدند.
طيف 13C NMR 4-(2-(2،4-دي نيترو فنيل) دي آزنيل)-2-(5-کلرو بنزو [d] اکسازول-2-ايل)فنول (e7)
2-3- مکانيسم پيشنهادي تهيه مشتقات 4-(2-(2،4-دي نيترو فنيل) دي آزنيل)-2-(5-کلرو بنزو [d] اکسازول-2-ايل)فنول
مايع يوني از طريق يونيزه کردن و تقويت قطبي شدن گروه هاي عاملي مولکول ها به تسريع واکنش کمک مي کند.
شکل 2-4: مکانيسم پيشنهادي براي سنتز e7
در جهت تعيين گستره واکنش دهنده هاي قابل استفاده در اين واکنش و همچنين مشخص کردن محدوديت هاي اين روش سنتزي، شماري از اسيدهاي داراي استخلاف آزو در واکنش با 2-آمينو-4-کلرو فنول در شرايط تعيين شده بررسي شدند.
جدول 2-5- سنتز مشتقات اسيد داراي استخلاف آزو a-j5
دماي ذوب اندازه گيري شده (C°)
بازده (%)
رنگ
محصول
رديف133 -132
78قرمز آجريa 5
203 -20180قهوهايb 5215 -21379قهوهايc 5192 -19081قهوهايd 5149 -14784قهوهاي روشنe 5199 -19780قهوهاي تيرهf 5177 -175 75قهوهايg 5259-25782قرمز آجريh 5173-171 85قهوهاي روشنi 5196-194 80قهوهاي روشنj 5
جدول 2-6- سنتز مشتقات 2-فنيل بنزاکسازول a-j7 با مايعات يوني هاي مورد نظر
مايع يوني
DBU-OAcمايع يوني BBIMB
رنگ
دماي ذوب (C°)
ساختار محصولات

رديف
بازده
زمان (h)

بازده
زمان (h)752802قهوهاي273
a 7
802862کرم253b 7852902قهوهاي روشن245-243c 7702792قهوهاي روشن238-236d 7802852قهوهاي191-189e 7752802قهوهاي280-278f 7802902قهوهاي روشن212-210g 7652752قهوهاي 287-285h 770280 2قهوهاي208-206i 780285 2قهوهاي241-239j 7 ساختار همه فراورده هاي جديد به وسيله طيف سنجي FT-IR، 1H NMRو 13C NMR مورد تائيد قرار گرفت.
2-4- نتيجه گيري
* دسته اي جديد از ترکيبات 2-فنيل بنزاکسازول سنتز شدند. ساختار اين فراورده ها با طيف سنجي FT-IR، 1H NMRو 13C NMR مورد تائيد قرار گرفت.
* در اين تحقيق، تعدادي از مشتقات 2-فنيل بنزاکسازول جديد براي اولين بار در مجاورت مايع يونيهاي 3، 3ّ-(بوتان-4،1-ديل)بيس(2،1-دي متيل-H1-ايميدازول-3-يوم)بروميد (BBIMB) و DBU-OAc سنتز شدند.
* براي سنتز اين ترکيبات شرايط مختلفي بررسي شد و انجام واکنش در شرايط استفاده از مايع يونيهاي 3، 3ّ-(بوتان-4،1-ديل)بيس(2،1-دي متيل-H1-ايميدازول-3-يوم)بروميد (BBIMB) و DBU-OAc، زمان و بازده واکنش ها را به طور چشمگيري بهبود دادند.
* اين مايع يونيها سبز بوده و کمترين آلودگي زيست محيطي را به همراه دارند.
* استفاده از شرايط فرا صوت، بهبود قابل ملاحظه اي در بازده و زمان واکنش ايجاد کرد.
2-5- پيشنهاد براي کارهاي آينده
* استفاده از مشتقات اسيدي ديگر و سنتز 2-فنيل بنزاکسازول هاي مربوطه.
* استفاده از تابش دهي امواج ريزموج و سنتز 2-فنيل بنزاکسازول هاي مربوطه.
* استفاده از سيستم هاي کاتاليزگري ديگر و مقايسه ي آن ها با نتايج حاصل از اين تحقيق.
فصل سوم
کارهاي تجربي
3-1- تکنيک هاي عمومي
طيف FT-IR بهوسيله اسپکتروفوتومتر ماتسون مدلGalaxy FT-IR 5000 و طيفهاي 1H NMR و 13C NMR با دستگاه اسپکترومتر Bruker در 400 مگاهرتز تهيه شدهاند.
نقطه ذوبهاي اندازهگيري شده در اين پايان نامه به صورت تصحيح نشده بوده و برحسب درجه سانتيگراد ميباشند. نقطه ذوبها در لولههاي موئين سرباز، با استفاده از دستگاه اندازه‍گيري نقطه ذوب الکتروترمال 9100 تعيين شدهاند. در تمامي گزارشها منظور از r.t. در واكنشها، دماي اتاق مي‍باشد. واکنشدهندههاي اوليه و حلالهاي مورد استفاده در اين پايان نامه از شرکت مرک و فلوکا خريداري شدهاند.
براي شناسايي تركيبات مورد نظر، تعيين كردن زمان واكنش و اطمينان از خلوص محصولات واكنش و همچنين مواد اوليه از ورقههاي TLC استفاده شد. براي شناسايي تركيباتي كه در ناحيه UV جذب داشتند، از لامپ UV داراي طول موج 254 نانومتر ساخت شركت موتنز-شويز استفاده شده است.
3-2- روش عمومي تهيه اسيدهاي داراي اتصال آزو
در يک ارلن 50 ميلي ليتري مجهز به هم زن مغناطيسي، مخلوطي از مشتقات آنيلين (mmol 8)، سديم نيتريت (mmol 8 g, 55/0) و آب مقطر (mL 20) ريخته شد. سپس به محتويات ارلن به آرامي 6 ميلي ليتر HCl غليظ اضافه شد و مخلوط واکنش به مدت 30 دقيقه در حمام آب يخ C°5 -0 قرار گرفت و محلول نمک دي آزونيوم مورد نياز، تهيه شد (شماي 3- 1).
R= H, NO2, Cl, CH3
شماي 3- 1: تهيه نمک هاي دي آزونيوم
سپس نمک دي آزونيوم حاصل به بشر مجهز به هم زن مغناطيسي حاوي سالسيليک اسيد (mmol 8 mL, 9/0)، سود (g 4/2) و mL 15 آب مقطر اضافه شد. بشر حاوي مخلوط مورد نظر به مدت 60 -30 دقيقه در حمام يخ با دماي C°5 -0 قرار داده شد. pH مخلوط حاصل در محدوده ي 9 -7 ثابت نگه داشته شد. براي ثابت نگه داشتن pH در اين محدوده از محلول سود 10% استفاده شد. پيشرفت واکنش توسط TLC (اتيل استات: پتروليوم اتر 1:2) کنترل شد.
در انتهاي واکنش، مخلوط با mL 5، HCl %10 اسيدي شد. سپس مخلوط صاف شد و براي خالص سازي محصول جامد روي کاغذ صافي، از تبلور مجدد با حلال اتانول استفاده شد که منجر به تشکيل محصول جامد با رنگ هاي قهوه اي، آجري و کرم شد (شماي 3- 2).

R= H, NO2, Cl, CH3
شماي 3- 2: تهيه اسيدهاي داراي اتصال آزو
3- 3- تهيه 5-(2-(4-نيترو فنيل)دي آزنيل)-2-هيدروکسي بنزوئيک اسيد (a5)
براي تهيه اين ترکيب از 4- نيترو آنيلين (mmol 8 g, 1/1) استفاده شد و محصول به صورت جامد قرمز آجري رنگ با دماي ذوب C°133 -132 به دست آمد.
ساختار ترکيب مورد نظر به وسيله طيف سنجي FT-IR (صفحه 64) و اندازه گيري دماي ذوب، مورد تائيد قرار گرفت.
FT-IR (KBr): v max; 3453 (O-H stretch), 1672, 1613 (aromatic C=C stretch and N=N stretch), 1533 (NO2 asymmetic stretch), 1344 (NO2 symmetric stretch).
3- 4- تهيه 5-(2- فنيل دي آزنيل)-2-هيدروکسي بنزوئيک اسيد (b5)
براي تهيه اين ترکيب از آنيلين (mmol 8 g, 76/0) استفاده شد و محصول به صورت جامد قهوهاي رنگ با دماي ذوب C°203 -201 به دست آمد.
ساختار ترکيب مورد نظر به وسيله طيف سنجي FT-IR (صفحه 65) و اندازه گيري دماي ذوب، مورد تائيد قرار گرفت.
FT-IR (KBr): v max; 3377 (O-H stretch), 1671, 1610, 1568, 1478 (aromatic C=C stretch and N=N stretch).
3- 5- تهيه 5-(2-(2-کلرو-4-نيترو فنيل) دي آزنيل)-2-هيدروکسي بنزوئيک اسيد (c5)
براي تهيه اين ترکيب از 2-کلرو-4-نيترو آنيلين (mmol 8 g, 37/1) استفاده شد و محصول به صورت جامد قهوهاي رنگ با دماي ذوب C°215 -213 به دست آمد.
ساختار ترکيب مورد نظر به وسيله طيف سنجي FT-IR (صفحه 66) و اندازه گيري دماي ذوب، مورد تائيد قرار گرفت.
FT-IR (KBr): v max; 3421 (O-H stretch), 1692, 1630 (aromatic C-C stretch and N=N stretch), 1550 (NO2 asymmetic stretch), 1323 (NO2 symmetric stretch).
3- 6- تهيه 5-(2-(4-کلرو-2-نيترو فنيل) دي آزنيل)-2-هيدروکسي بنزوئيک اسيد (d5)
براي تهيه اين ترکيب از 4-کلرو-2-نيترو آنيلين (mmol 8 g, 37/1) استفاده شد و محصول به صورت جامد قهوهاي رنگ با دماي ذوب C°192 -190 به دست آمد.
ساختار ترکيب مورد نظر به وسيله طيف سنجي FT-IR (صفحه 67) و اندازه گيري دماي ذوب، مورد تائيد قرار گرفت.
FT-IR (KBr): v max; 3345 (O-H stretch), 1664, 1589 (aromatic C-C stretch and N=N stretch), 1530 (NO2 asymmetic stretch), 1354 (NO2 symmetric stretch).
3- 7- تهيه 5-(2-(2،4-دي نيترو فنيل) دي آزنيل)-2-هيدروکسي بنزوئيک اسيد (e5)
براي تهيه اين ترکيب از 2،4-دي نيترو آنيلين (mmol 8 g, 46/1) استفاده شد و محصول به صورت جامد قهوهاي روشن رنگ با دماي ذوب C°149 -147 به دست آمد.
ساختار ترکيب مورد نظر به وسيله طيف سنجي FT-IR (صفحه 68) و اندازه گيري دماي ذوب، مورد تائيد قرار گرفت.
FT-IR (KBr): v max; 3215 (O-H stretch), 1656, 1628 (aromatic C-C stretch and N=N stretch), 1581 (NO2 asymmetic stretch), 1332 (NO2 symmetric stretch).
3- 8- تهيه 5-(2-(2،4،5-تري کلرو فنيل) دي آزنيل)-2-هيدروکسي بنزوئيک اسيد (f5)
براي تهيه اين ترکيب از 2،4،5-تري کلرو آنيلين (mmol 8 g, 57/1) استفاده شد و محصول به صورت جامد قهوهاي تيره رنگ با دماي ذوب C°199 -197 به دست آمد.
ساختار ترکيب مورد نظر به وسيله طيف سنجي FT-IR (صفحه 69) و اندازه گيري دماي ذوب، مورد تائيد قرار گرفت.
FT-IR (KBr): v max; 3388 (O-H stretch), 1663, 1614, 1571 (aromatic C=C stretch and N=N stretch).
3- 9- تهيه 5-(2-(2،4-دي متيل فنيل) دي آزنيل)-2-هيدروکسي بنزوئيک اسيد (g5)
براي تهيه اين ترکيب از 2،4-دي متيل آنيلين (mmol 8 g, 97/0) استفاده شد و محصول به صورت جامد قهوهاي رنگ با دماي ذوب C°177 -175 به دست آمد.
ساختار ترکيب مورد نظر به وسيله طيف سنجي FT-IR (صفحه 70) و اندازه گيري دماي ذوب، مورد تائيد قرار گرفت.
FT-IR (KBr): v max; 3184 (O-H stretch), 1667, 1609, 1576 (aromatic C-C stretch and N=N stretch).
3- 10- تهيه 5-(2-(2-نيترو فنيل) دي آزنيل)-2-هيدروکسي بنزوئيک اسيد (h5)
براي تهيه اين ترکيب از 2-نيترو آنيلين (mmol 8 g, 1/1) استفاده شد و محصول به صورت جامد قرمز آجري رنگ با دماي ذوب C°259-257 به دست آمد.


دیدگاهتان را بنویسید