Results: Distribution of age (p=0.585), gender (p=0.113), weight (p=0.67) and height (p=0.113) of children were not significantly different between the two groups. The mean of total score of anxiety scale in the case group (33.06±14.4) was significantly higher than control group with 24.8±14.9 (p=0.001). Unlike panic disorder (p=0.854) fear of physical harm (p=0.962) and social phobia (p=0.471) between the two groups showed no significant difference, the mean scores of separation anxiety disorder (p=0.001), generalized anxiety disorder (GAD) (p=0.003) and obsessive-compulsive disorder (OCD) (p=0.001) in children with functional constipation was significantly higher than the control group.
Conclusion: According to our study, anxiety in children with functional constipation was higher than healthy children. However, due to the lack of studies in this regard, further studies are recommended in the future.
Key words: Child, Constipation, Anxiety Disorders

فهرست مطالب
عنوان صفحه
فصل اول : كليات
1-1- بيان مسئله3
1-2- كليات6
1-2-1- يبوست عملکردي و بي اختياري مدفوع6
1-2-2-اختلالات اضطرابي13
1-3- اهداف19
1-3-1- هدف اصلي19
1-3-2- اهداف ويژه19
1-3-3- اهداف كاربردي19
1-4- سوالات و فرضيات20
1-5- تعريف واژه20
فصل دوم : بررسي متون
2-1- مروري بر مطالعات انجام شده22
فصل سوم : مواد و روش كار
3-1- جامعه مورد آزمون، حجم نمونه و روش نمونه گيري24
3-2- روش آماري تجزيه و تحليل اطلاعات24
3-3- روش و تكنيك كار25
3-4- تعريف متغيرها31

در این سایت فقط تکه هایی از این مطلب با شماره بندی انتهای صفحه درج می شود که ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت کلمات به هم بریزد یا شکل ها درج نشود

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

ولی برای دانلود فایل اصلی با فرمت ورد حاوی تمامی قسمت ها با منابع کامل

اینجا کلیک کنید

3-5- ملاحظات اخلاقي32
فصل چهارم : يافته‌ها
4-1- نتايج34
فصل پنجم : بحث و نتيجه‌گيري
5-1- بحث41
5-2- نتيجه گيري44
فهرست جداول و نمودار ها
عنوان صفحه
جدول 1: آموزش هايي درباره يبوست مزمن12
جدول 2: ميانگين و انحراف استاندار نمرات والدين در پرسشنامه اضطراب اسپنس29
جدول 3-1: فاکتور هاي دموگرافيک و باليني کودکان در دو گروه مورد و کنترل36
جدول 3-2: فاکتور هاي دموگرافيک و باليني کودکان در دو گروه مورد و کنترل37
جدول 4: ميانگين نمرات زير مقياس هاي پرسشنامه اضطراب اسپنس در کودکان تحت مطالعه در دو گروه38
جدول 5: ارتباط ميان مدت زمان ابتلا به يبوست عملکردي و اختلالات اضطرابي39
فصل اول
مقدمه
1-1- بيان مسئله
اختلالات و يا بيماري هاي مزمن به صورت مشکلي که در مدت زمان زيادي از طول عمر فرد با او همراه بوده و ابعاد مختلف زندگي را تحت تاثير قرار مي دهد مشخص مي شود (1). براساس مطالعات هر بيماري مزمني با کاهش کيفيت زندگي، افت فعاليت تحصيلي و استفاده متداول از درمان هاي طبي و جراحي و اقدامات تهاجمي و يا غيرتهاجمي پزشکي و عوارض ناشي از آن ها همراهي دارد (1). به طور کلي همراهي اختلالات روانپزشکي با شرايط مزمن مديکال قابل توجه است به طوري که اين همراهي مي تواند محرکي براي ناتواني بيشتر در بيماران باشد (1). يکي از اختلالات مزمن و شايع در دوران کودکي يبوست است. يبوست به صورت دفع مدفوع به ميزان 2 بار يا کمتر در هفته يا دفع مدفوع سفت و گلوله اي که حداقل به مدت 2 هفته طول بکشد، تعريف مي شود.(2) يبوست علل مختلفي مانند يبوست عملکردي يا عادتي و هيرشپرونگ دارد (2).
يبوست عملکردي يکي ازشايعترين مشکلات گوارشي کودکان محسوب مي‌شود. (2) يبوست عملکردي يا عادتي اختلالي دفعي است که از دو سالگي به بعد در کودکان ديده مي شود و عبارت است از نگه داشتن ارادي مدفوع که در اين حالت کودک وضعيت خاصي به خود مي گيرد (مثلا پاها را به هم مي چسپاند). احتباس ارادي مدفوع در اين کودکان سبب افزايش قطر مدفوع و دفع دردناک مي شود و اين مسئله احتباس مدفوع را تشديد مي کند. علل ارگانيک در ابتلا به اين اختلال نقشي ندارند. در اين کودکان حجم زياد مدفوع در رکتوم سبب نشت مدفوع از مقعد مي شود. در توش رکتال اين کودکان اسفنکتر مقعد شل است و آمپول رکتوم حاوي مدفوع است. (2) براساس شواهد اين اختلال دفعي مي‌‌تواند با مشکلات رواني ، تضعيف اعتماد به نفس، افت تحصيلي قابل توجه و اختلالات رفتاري در کودکان مبتلا به آن همراهي داشته باشد (3-5)
اختلالات اضطرابي از شايع ترين اختلالات روانپزشکي در جمعيت عمومي هستند. اين اختلالات با عوارض زيادي همراهند و اغلب مزمن شده و نسبت به درمان مقاوم هستند. براساس DSM-IV-TR اختلالات اضطرابي شامل: 1-اختلال پانيک با يا بدون آگورافوبيا، 2-آگورافوبيا با يا بدون اختلال پانيک، 3-فوبياي اختصاصي، 4-جمعيت هراسي، 5-اختلال وسواسي-جبري، 6-اختلال استرس پس از تروما (PTSD)، 7-اختلال استرس حاد، 8-اختلال اضطراب منتشر (GAD) مي باشد (6، 7).
از آن جا که اختلالات اضطرابي در دوران کودکي پيش گويي کننده ي ابتلا به ساير اختلالات روانپزشکي مانند افسردگي، اختلالات شخصيت و مصرف مواد در نوجواني، جواني و بزرگسالي هستند (1)، بررسي اين دسته از اختلالات روانپزشکي به خصوص در زمينه ي بيماري هاي مزمن طبي مورد اهميت است. با توجه به همراهي قابل توجه اختلالات سايکولوژيکال با يبوست عملکردي در کودکان و تاثير محتمل اين اختلالات همراه با اين اختلال دفعي و اين نکته که شيوع اختلالات گوارشي مانند يبوست و همچنين اختلالات روانپزشکي مانند اختلالات اضطرابي با توجه به فاکتور هاي زمينه اي موجود در هر منطقه جغرافيايي، بايد در هر منطقه به شکل مجزا مورد بررسي قرار گيرد، و با توجه به کمبود مطالعات در زمينه ارتباط ميان اختلالات مزمن گوارشي مانند يبوست و اختلالات روانپزشکي مانند اختلالات اضطرابي در کودکان، هدف از مطالعه حاضر بررسي و مقايسه انواع اختلالات اضطرابي در کودکان مبتلا و غير مبتلا به يبوست عملکردي مراجعه کننده به درمانگاه اطفال بيمارستان امير کبير اراک، ايران مي باشد.
1-2- كليات
1-2-1- يبوست عملکردي و بي اختياري مدفوع (8)
يبوست عبارت است از کاهش دفعات اجابت مزاج که معمولا با سفت شدن قوام مدفوع همراه است. هر چند که اختلالات زمينه اي گوارشي، درون ريز يا نورولوژيک مي توانند يبوست ايجاد کنند، ولي يبوست عملکردي حاکي از آن است که هيچ اختلال عضوي سبب ساز قابل شناسايي وجود ندارد. بي اختياري مدفوع عبارت است از دفع منظم و دفوع به صورت غير ارادي در محلي غير از توالت پس از 4 سالگي. بي اختياري مدفوع بدون يبوست شايع نيست و ممکن است علامت اختلال بي اعتنايي مقابله اي يا ساير بيماري هاي روانپزشکي باشد. fecal soiling، عبارت است از دفع غير ارادي مدفوع و اغلب با تراکم مدفوع همراه است. دفعات اجابت مزاج از بدو تولد تا 4 سالگي کاهش پيدا مي کند، و از بيش از 4 بار دفع مدفوع در روز تا تقريبا يک بار در روز متغير است.
سبب شناسي
سبب شناسي يبوست عملکردي و fecal soiling عبارت است از رژيم غذايي کم فيبر، کندي زمان گذر لوله گوارش به دلايل نورولوژيک يا ژنتيکي، و خودداري از اجابت مزاج به دليل درد، ناراحتي، يا زجر روانشناختي. تقريبا 95 درصد از کودکاني که به دليل بي اختياري مدفوع به يک فوق تخصص ارجاع شده اند، هيچ مشکل پاتولوژيک زمينه اي ديگري ندارند.
همه گير شناسي
در مطالعات انجام شده در ايالات متحده، 16 تا 37 درصد از کودکان بين 5 تا 12 سالگي دچار يبوست شده اند. يبوست همراه با fecal soiling لبريزي (overflow)، در 1 تا 2 درصد از کودکان سنين قبل از مدرسه و 4 درصد از کودکان در سن مدرسه رخ مي دهد. ميزان بروز يبوست و fecal soiling در سنين قبل از مدرسه در دختران و پسران مساوي است، در حاليکه در سنين مدرسه اين ميزان در جنس مذکر بيشتر است.
تظاهرات باليني
شکايت اوليه در يبوست همراه با fecal soiling ، نوعا شکايت از دفع بدون کنترل مدفوع در لباس زير است. والدين اغلب اظهار مي کنند که کودک دچار اسهال شده است، چون مدفوع مايع دفع کرده است. fecal soiling ممکن است متناوب يا مداوم باشد. با پرس و جوي بيشتر، بالينگر پي مي برد که کودک مدفوعي با قطر زياد دفع مي کند به نحوي که گاه سوراخ توالت را بند مي آورد. کودکان زير 3 سال، اغلب با شکايت درد هنگام دفع، سفتي و تراکم مدفوع و احتباس مدفوع تظاهر مي کنند. شرح حال بايد شامل مرور کامل دستگاه ها براي اختلالات گوارشي، اندوکرين و نورولوژيک و نيز شرح حال رشدي و ورواني-اجتماعي باشد.
سفت شدگي مدفوع (stool impaction) را مي توان در معاينه ي شکم حدود 50 درصد از بيماران در هنگام مراجعه احساس کرد. وجود مدفوع سفت و فشرده در رکتوم تا حد زيادي پيش بيني کننده ي سفت شدگي مدفوع است. معاينه رکتوم، بررسي قوام اسفنکتر و اندازه ي طاق رکتوم را ممکن مي کند. ارزيابي محل مقعد و وجود شقاق مقعد نيز به تعيين علت و شدت مشکل کمک مي کند. معاينه ي نورولوژيک، شامل رفلکس هاي اندام تحتاني، باز و بسته شدن مقعد، و رفلکس کرماستريک، ممکن است ناهنجاري هاي زمينه اي نخاعي را بر ملا کند.
پرتو نگاري از شکم لازم نيست. با اين حال به کمک آن مي توان به خانواده نشان داد که ميزان اتساع کولون و سفت شدگي مدفوع چقدر است. در کودکان چاق يا کودکاني که نمي توانند با معاينه ي فيزيکي همکاري کنند، يک عکس ساده ي شکم شواهد لازم براي رسيدن به تشخيص را فراهم مي کند. به طور کلي مطالعات بيشتر نظير تنقيه ي باريوم و تکه برداري رکتوم فقط وقتي لازم مي شوند که شرح حال يا معاينه ي فيزيکي حاکي از وجود يک علت عضوي براي يبوست باشند. به همين ترتيب، با اينکه اختلالات غدد درون ريز نظير هيپوتيروييدي مي توانند يبوست مزمن ايجاد کنند، ولي تا وقتي که شرح حال يا معاينه فيزيکي احتمال چنين اختلالاتي را مطرح نکرده اند، بررسي هاي آزمايشگاهي لازم نيستند.
تشخيص افتراقي
تشخيص افتراقي يبوست عملکردي و fecal soiling شامل علل عضوي يبوست است (مثل علل نورولوژيک، آناتوميک، اندوکرين، گوارشي و دارويي). يک کودک مبتلا به يبوست مزمن و fecal soiling که در دفع مکونيوم تاخير داشته و رکتوم خالي دارد و اسفنکتر مقعد او محکم بسته است، احتمالا به بيماري هيرشپرونگ، مبتلا است. ناهنجاري هاي طناب نخاعي، نظير تومور نخاع يا نخاع کمري ممکن است با يبوست مزمن تظاهر پيدا کنند. يافته هاي معاينه ي فيزيکي شامل تغيير رفلکس هاي اندام تحتاني، فقدان رفلکس جمع شدن مقعد، يا کلاف مويي خارجي روي ستون فقرات يا فرورفتگي پيلونيدال مي تواند سرنخي براي اين ناهنجاري ها باشد. هيپوتيروييدي مي تواند به صورت يبوست مزمن، تظاهر کند و نوعا با رشد قدي ناکافي و برادي کاردي همراه است. تنگي مقعد مي تواند به يبوست مزمن منجر شود. استفاده از مخدر ها، فنوتيازين ها، ضدافسردگي ها و آنتي کولينرژيک ها نيز ممکن است به يبوست مزمن منتهي شود. مشکلات رشدي، نظير عقب ماندگي ذهني و اوتيسم، ممکن است با يبوست مزمن همراه باشند.
درمان
درمان ابتدا با آموزش و رفع ابهام براي کودک و خانواده درباره ييبوست مزمن و fecal soiling شروع مي شود، همراه با تاکيد بر ماهيت مزمن اين اختلال و پيش آگهي خوب آن در صورت اتخاذ تدابير درماني مطلوب. توضيح اساس فيزيولوژيک يبوست و fecal soiling به کودک و خانواده، احساس تقصير و گناه آن را تخفيف مي دهد و آن ها را براي همکاري تشويق مي نمايد. آموزش ممکن است پيروي از برنامه درمان درازمدت را بهبود ببخشد (جدول 1) يک دوم تا دو سوم کودکان مبتلا به يبوست عملکردي کاملا بهبود پيدا مي کنند، به اين معنا که ديگر به حمايت دارويي احتياج ندارند. هرچه کودک در هنگام تشخيص و شروع درمان سن کمتري داشته باشد، ميزان موفقيت بيشتر خواهد بود. درمان شامل ترکيبي از آموزش رفتاري و تجويز مسهل ها است. درمان موفق به 6 تا 24 ماه وقت احتياج دارد. مرحله بعدي، پاکسازي کامل کولون يا رفع تراکم و گير کردگي مدفوع است. روش هاي پاکسازي کولون عبارت اند از تنقيه به تنهايي يا ترکيبي از تنقيه، شياف و مسهل هاي خوراکي. خوردن مقدار زياد روغن معدني روش آهسته تري براي پاکسازي است. انتخاب روش رفع تراکم، به سن کودک، انتخاب خانواده و تجربه ي بالينگر در يک روش خاص بستگي دارد. کودک و خانواده را بايد در انتخاب روش پاکسازي شرکت داد. از آنجا که تنقيه ممکن است تهاجمي و دارو هاي خوراکي ممکن است ناخوشايند باشند، امتياز دادن براي انتخاب و کنترل به کودک و تحسين تمام نشانه هاي همکاري حائز اهميت است.
آموزش رفتاري
آموزش رفتاري براي درمان يبوست مزمن و fecal soiling ضروري است. از کودک و خانواده خواسته مي شود که بر ميزان برون ده مدفوع نظارت و آن را ثبت کنند. نشستن در توالت به طور منظم به مدت 5 تا 10 دقيقه، 3 تا 4 بار در روز انجام مي شود. از کودک خواسته مي شود تا شکل درست نشستن در توالت را نشان دهد، به اين صورت که قسمت بالاي بدن مختصري به طرف جلو خم مي شود و پاها روي زمين يا يک تکيه گاه قرار داده مي شوند. براي همکاري در تمام قسمت هاي اين برنامه بايد کودک را تحسين کرد و از تنبيه و شرمنده کردن وي خودداري نمود. بتدريج که علائم برطرف مي شوند، دفعات نشستن در توالت به دو بار در روز و سرانجام به يکبار در روز کاهش داده مي شوند.
وقتي که سفت شدگي مدفوع برطرف مي شود، کودک مرحله ي نگهدارنده درمان شروع مي کند. اين مرحله دفع منظم مدفوع را تقويت کرده و از سفت شدگي مجدد مدفوع جلوگيري مي کند. اين مرحله شامل توجه به رژيم غذايي، دارو هايي براي بهبود دفع منظم مدفوع، و آموزش رفتاري است. افزايش فيبر و مايعات در رژيم غذايي توصيه مي شود. مقدار روزانه ي توصيه شده فيبر بر حسب گرم، با اضافه کردن 5 به سن کودک بر حسب سال محاسبه مي شود (مثلا يک کودک 10 سال بايد روزانه 15 گرم فيبر مصرف کند). براي کودکان مبتلا به يبوست مزمن، تعداد گرم هاي توصيه شده با اضافه کردن 10 به سن کودک بدست مي آيند. بايد به خانواده ها ياد داد که برچسپ غذاها را بخوانند و براي مصرف روزانه ي فيبر در غذاي کودکشان برنامه ريزي کنند. لااقل 50 گرم مصرف مايعات غير لبني به ازاي هر گرم فيبر توصيه مي شود. آب ميوه هاي حاوي سوربيتول، نظير آب آلو بخارا، گلابي و سيب مقدار آب مدفوع را افزايش مي دهند. مسهل هاي اسمزي يا نرم کننده ها براي بهبود دفع منظم و راحت مدفوع به کار مي روند. استفاده از دارو ها در مرحله نگهدارنده ي درمان موثرتر از رفتار درماني به تنهايي است. پودر پلي اتيلن گليکول به خوبي تحمل مي شود، چون طعم و قوام مطلوبي دارد. بعضي از کودکان ممکن است علاوه بر يک مسهل اسمزي، به يک نرم کننده نيز احتياج داشته باشند، و کودکان مبتلا به يبوست شديد ممکن است به يک مسهل محرک نيازمند باشند. شکست درمان تقريبا در يک نفر از هر پنج کودک رخ مي دهد که دليل آن مشکلات مربوط به رعايت نکردن درمان يا عدم تشخيص ناکافي بودن درمان است و منجر به سفت شدگي مجدد مدفوع مي شود.
عوارض
يبوست مزمن و fecal soiling سبب مختل شدن عملکرد اجتماعي و عزت نفس مي شوند. احساس ناراحتي و ترس از اتفاقات مي تواند حواس کودکان را از کار هاي مدرسه و وظايف مهم ديگر آن ها پرت کند. کودکان همچنين ممکن است در پاسخ به يبوست مزمن و باورهايشان درباره اين مشکل، عادت هاي غير عادي خوردن پيدا کنند. گزارش هاي موردي از بد رفتاري با کودکان با fecal soiling ارتباط داشته و منتشر شده اند.
پيش گيري
پزشک مسئول مراقبت هاي اوليه بايد به مصرف فيبر در تمام کودکان توجه کند و خانواده ها را تشويق کند تا به عنوان اقدام پيشگيريانه از سنين پايين به کودکشان کمک کنند تا عادات اجابت مزاج آن ها منظم شود. تشخيص هرچه زودتر يبوست مزمن مي تواند از بسياري از ناتواني هاي بعدي جلوگيري کند و مدت درمان لازم را کوتاه تر نمايد.
جدول 1: آموزش هايي درباره يبوست مزمن
1)يبوست، 16 تا 37 درصد از کودکان را مبتلا مي کند و 1 تا 4 درصد از کودکان به يبوست عملکردي و fecal soiling دچار هستند.
2)يبوست عملکردي با و يا بدون fecal soiling در اوايل زندگي اکثر کودکان شروع مي شود و علت آن مجموعه اي از عوامل شايع است:
* ناراحتي/درد در هنگام دفع مدفوع
* نگه داشتن مدفوع براي اجتناب از ناراحتي
* رژيم هاي غذايي که بيشتر حاوي غذاهاي يبوست زا و کمتر حاوي فيبر و مايعات هستند
* استفاده از دارو هاي يبوست زا
* ويژگي هاي مربوط به رشد-افزايش خودمختاري و شايد اجتناب از رفتن به توالت
* شايد عوامل ژنتيکي خانوادگي-عبور آهسته تر در کولون
* اگر سفت شدگي مزمن مدفوع رخ داده باشد، تغييرات فيزيولوژيک در رکتوم سبب کاهش توانايي کودک در کنترل دفع مدفوع مي شوند
* سقف رکتوم متسع شده است و سبب کاهش احساس حجم استاندارد مدفوع مي شود
* توان بخشي عضلات و قدرت رکتوم ممکن است توانايي کمتري در دفع موثر مدفوع داشه باشند
* بعضي کودکان وقتي احساس فوريت دفع مدفوع به آن ها دست مي دهد، به طور متناقضي دچار انقباض اسفنکتر مقعدي مي شوند، اين مي تواند به تخليه ناقص مدفوع در هنگام تلاش براي دفع منجر شود
* بسياري از کودکان متوجه fecal soiling خود نمي شوند چون به بوي آن عادت کرده اند
* گرچه اين کودکان اکثرا با عزت نفس پايين يا ساير مشکلات رفتاري تظاهر مي کنند، ولي اين علائم در اکثر کودکان با آموزش و کنترل يبوست و fecal soiling بهبود پيدا مي کنند
* تدبير موثر يبوست عملکردي مستلزم تعهد قابل ملاحظه از جانب کودک و خانواده، معمولا به مدت 6 تا 24 ماه است.
* ميزان پيروي و تعهد کودک و خانواده، احتمالا يکي از عوامل پيش بيني کننده موفقيت کودک است.
1-2-2:اختلالات اضطرابي (4، 9، 10)
اختلالات اضطرابي از شايع ترين اختلالات روانپزشکي هستند. در ايالات متحده حدود 30 ميليون نفر دچار اين اختلالات هستند و نسبت ابتلاي زنان تقريا 2 برابر مردان است. اختلالات اضطرابي با عوارض زيادي همراهند و اغلب مزمن شده و نسبت به درمان مقاوم هستند. اين اختلالات را مي توان خانواده اي از اختلالات رواني مجزا و در عين حال مرتبط به هم در نظر گرفت. طبق DSM-IV-TR، اختلالات اضطرابي به 5 طبقه تقسيم مي شوند: 1) اختلال پانيک، 2)فوبيا، 3)اضطراب منتشر، 4)اختلال وسواسي-جبري، 5)اختلال استرس پس از سانحه (PTSD)
اختلال اضطرابي فراگير يا منتشر :
خصوصيات اصلي آن عبارتست از اضطراب و تشويش مفرط همراه با علائمي مثل تنش عضلاني، احساس گوش به زنگ بودن و از جا پريدن، اختلال در خواب، اختلال تمرکز، لرزش دست که اين علائم بايد حداقل 6 ماه ادامه داشته باشد اين اختلال در زنان و در دهه سوم زندگي بيشتر است.
درمان: تجويز کوتاه مدت بنزوديازپين ها، بوسپيرون، ضد افسردگي هاي سه حلقه اي، پروپرانولول(براي کاهش علائم جسمي مثل لرزش دست) درمان دارويي 14-6 ماه و گاهي تا پايان عمر طول مي کشد. همچنين آگاهي از علل و عوامل بيماري و استفاده از تکتيک هاي آرامي سازي نيز به درمان کمک مي کند.
اختلال پانيک:
عبارتست از بروز خودبخودي مکرر و غيرمنتظره حملات هراس (گرفتگي در گلو، تپش قلب شديد، احساس نزديکي به مرگ، احساس خفگي و لرزش که کمتر از يک ساعت رفع مي شود)
درمان :
تجويز ضد افسردگي هاي سه حلقه اي مثل
ايمي پرامين، بنزوديازپين ها مثل آلپرازولام، مهارکننده هاي مونوآمنيواکسيداز مثل فنلزين- مهارکننده هاي اختصاصي بازجذب سروتونين مثل فلوئوکسيتين – آرام سازي – مواجهه تدريجي با مکان ها و شرايط استرس زا و کنار آمدن با آنها.
فوبيا :
فوبي به معني ترس غيرمنطقي و بيمارگونه است. خصوصيات اين اختلالات ترس است که قرار گرفتن در آنها بلافاصله منجر به واکنش اضطرابي مي شود بطوري که از محرک اضطراب آور به طور آگاهانه اجتناب مي کند علائم فوبي همان علائم اضطراب فراگير است با اين تفاوت که مبتلايان به فوبي فقط در شرايط خاص و قابل شناسايي دچار اضطراب مي شوند. فوبي به دو دسته خاص واجتماعي تقسيم مي شود.
فوبي خاص (ساده) :
ترس غيرمنطقي، بارز و مستمر نسبت به يک شي يا موقعيت خاص که منجر به اجتناب از آن شي يا موقعيت مي شود و در صورت مواجه شدن با آن اضطراب شديد را متحمل مي شود. نمونه هاي فوبي ساده عبارتست از : ترس از حيوانات مثل گربه، ترس از ارتفاع، فضاي بسته ، طوفان ، آب و …
فوبي اجتماعي :
عبارتست از ترس بارز و مستمر از يک يا چند موقعيت يا عملکرد اجتماعي که در آن، شخص با افراد ناآشنا مواجه است يا ممکن است مورد کنجکاوي آنها قرار گيرد و فرد مي ترسد به گونه اي رفتار کند که موجب تحقير و شرمندگي او گردد. اگر فرد در اين شرايط قرار گيرد دچار اضطراب قابل توجه اي مي شود.
درمان فوبي:
بهترين درمان مواجهه تدريجي با عامل ترس آور است. آشنايي با علل بيماري و صحبت با روانپزشک مربوط – استفاده از داروهايي مثل پروپرانولول و فنلزين
اختلال وسواسي- جبري :
وسواس به دوشکل فکري و عملي ديده مي شود. وسواس فکري به يک عقيده، احساس يا فکر مربوط مي شود. (مثل اشنغال دائم فکر به يکموضوع که فرد نمي تواند فکر را از ذهنش خارج کند) و وسواس عملي به حالت جبري انجام يک عمل اطلاق مي شود. (مثل شستن مکرر دست ها)
انواع اختلال وسواسي- جبري : 1- نوع آلودگي مثل شستن مکرر دست ها2-نوع شک و ترديد مثل چک کردن مرتب در که آقاي قفل است يا نه3-افکار مزاحم بدون اعمال وسواسي مثل مرتب فکر مي کند که بچه اش را بکشد اما اين فکر بدون عمل است و اقدام به کشتن بچه اش نمي کند. 4- نوع دقت که فرد در کارها دقت افراطي دارد مثل دقت بيش از اندازه در خوردن غذا 5- نوع شمارش مثل شمردن موزاييک ها يا پلاک ماشين ها و …
درمان:
داروهايي مثل کلوميپرامين و فلوکسيتين و در صورت عدم پاسخ درماني استفاده از فلووکسامين و در صورت عدم پاسخ درماني استفاده از فلووکسامين و بوسپيرون با يک بنزو ديازپين مثل کلونازپام- گاهي در وسواس آلودگي فرد را با عامل آلوده مواجه مي کنيم و اجازه نمي دهيم که آلودگي را رفع کند.
اختلال استرس پس از سانحه:
اين اختلال عبارتست از يک واکنش اضطرابي قابل توجه به دنبال يک ضربه بسيار شديد که با مرگ يا تهديد جدي زندگي و يا جراحت به بيمار يا فرد ديگر توأم بوده است که يا خود فرد در آن موقعيت وحشتناک بوده و يا شاهد آن بوده و وقتي حادثه تمام شده فرد مدام آن صحنه را به خاطر مي آورد گاهي زير 3 ماه (حاد) و گاهي تا 40 طول مي کشد.
خصوصيات باليني:
1-تجربه مجدد سانحه در رويا يا خيالات بيداري2-اجتناب مستمر از يادآوري سانحه3-برانگيختي بيش از حد و مداوم
درمان :
ضد افسردگي هاي سه حلقه اي مثل آمي تريپتلين – وقفه دهنده هاي مونوآمينو اکسيدازمثل فنلزين- مهارکننده هاي اختصاصي باز جذب سرتونين مثل فلووکسامين
مداخلات لازم:
1- صحبت بيمار در مورد مسائل خود که باعث آرامش قابل توجهي در فرد مي شود.
2-استفاده از روش آرام سازي به اين صورت که فرد روي تخت دراز کشيده تمام عضلات خود را شل مي کند و به يک صحنه آرام مثل طبيعت فکر مي کند سپس از نوک پا تا سر به تدريج عضلات را به صورت متناوب به مدت 3 ثانيه منقبض مي کند و سپس به حالت اول برگشته و مي گويد آرام
3-شناسايي عوامل ايجاد کننده: اضطراب و رفع آنها
4- کمک به بيمار که سعي کند به تدريج و با کمک ديگران با عامل ترس آور مواجه شود.
5- توصيه به بيمار در جهت اينکه براي بهبود خواب در يک محيط آام قرار بگيرد و قبل از خواب دوش آب گرم بگيريد و از نوشيدني هاي گرم استفاده کند. از مصرف موادحاوي کافئين مثل چاي و قهوه اجتناب شود.
6- در صورت بروز حمله اضطرات و افزايش تعداد تنفس سعي کند عميق و کند تنفس بکشد و يا يک پاکت يا نايلون را جلوي دهان و بيني خود گرفته و در آن نفس بکشيد.

1-3- اهداف
1-3-1- هدف اصلي
بررسي و مقايسه انواع اختلالات اضطرابي در کودکان مبتلا و غير مبتلا به يبوست عملکردي مراجعه کننده به درمانگاه اطفال بيمارستان امير کبير اراک
1-3-2- اهداف ويژه
1.ميزان شيوع انواع اختلالات اضطرابي در کودکان مبتلا به يبوست عملکردي مراجعه کننده به درمانگاه اطفال بيمارستان امير کبير اراک تعيين گردد.
2. ميزان شيوع انواع اختلالات اضطرابي در کودکان غير مبتلا به يبوست عملکردي مراجعه کننده به درمانگاه اطفال بيمارستان امير کبير اراک تعيين گردد.
3.مقايسه ميزان شيوع انواع اختلالات اضطرابي در کودکان مبتلا و غيرمبتلا به يبوست عملکردي مراجعه کننده به درمانگاه اطفال بيمارستان امير کبير اراک تعيين گردد.
4.ارتباط ميان ميزان شيوع انواع اختلالات اضطرابي با مدت زمان ابتلا به يبوست عملکردي در کودکان مراجعه کننده به درمانگاه اطفال بيمارستان امير کبير اراک مبتلا تعيين گردد.
1-3-3- اهداف كاربردي
در صورت مشاهدة ارتباط معني‌دار بين اختلالات اضطرابي و يبوست عملکردي مي توان با مداختلات مناسب روانپزشکي به بهبود و پاسخ به درمان مناسب تر يبوست در کودکان مبتلا به هر دو اختلال کمک کرد.
1-4- سوالات و فرضيات
1. ميزان شيوع انواع اختلالات اضطرابي در کودکان مبتلا به يبوست عملکردي مراجعه کننده به درمانگاه اطفال بيمارستان امير کبير اراک چقدر است؟
2. ميزان شيوع انواع اختلالات اضطرابي در کودکان غير مبتلا به يبوست عملکردي مراجعه کننده به درمانگاه اطفال بيمارستان امير کبير اراک چقدر است؟

3. بين ميزان شيوع انواع اختلالات اضطرابي در کودکان مبتلا به يبوست عملکردي و کودکان غيرمبتلا به يبوست عملکردي مراجعه کننده به درمانگاه اطفال بيمارستان امير کبير اراک تفاوتي وجود ندارد.
4.بين ميزان شيوع انواع اختلالات اضطرابي با مدت زمان ابتلا به يبوست عملکردي در کودکان مراجعه کننده به درمانگاه اطفال بيمارستان امير کبير اراک ارتباطي وجود ندارد.
1-5- تعريف واژه
يبوست عملکردي: يبوست عملکردي يا عادتي اختلالي دفعي است که از دو سالگي به بعد در کودکان ديده مي شود و عبارت است از نگه داشتن ارادي مدفوع که در اين حالت کودک وضعيت خاصي به خود مي گيرد (مثلا پاها را به هم مي چسپاند). احتباس ارادي مدفوع در اين کودکان سبب افزايش قطر مدفوع و دفع دردناک مي شود و اين مسئله احتباس مدفوع را تشديد مي کند. علل ارگانيک در ابتلا به اين اختلال در کودکان نقشي ندارد. در اين کودکان حجم زياد مدفوع در رکتوم سبب نشت مدفوع از مقعد مي شود. در توش رکتال اين کودکان اسفنکتر مقعد شل است و آمپول رکتوم حاوي مدفوع است. (2).
اختلالات اضطرابي: اختلالات اضطرابي از شايع ترين اختلالات روانپزشکي در جمعيت عمومي هستند. اين اختلالات با عوارض زيادي همراهند و اغلب مزمن شده و نسبت به درمان مقاوم هستند. براساس DSM-IV-TR اختلالات اضطرابي شامل موارد زير اند: 1) اختلال پانيک، 2)فوبيا، 3)اضطراب منتشر، 4)اختلال وسواسي-جبري، 5)اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) ( 6 و 7).
فصل دوم
بررسي متون
2-1- مروري بر مطالعات انجام شده
1)Yacob D همکاران در سال 2013 مطالعه اي با هدف بررسي pain-predominant functional gastrointestinal disorders (FGIDs) و يبوست عملکردي در ميان 67 فرد 6-18 سال مبتلا به افسردگي و اضطراب در دو گروه (31 نفر از مرکز مراقبت هاي رفتاري و 36 نفر از مرکز مراقبت هاي اوليه) انجام دادند. نتايج مطالعه نشان داد که جوانان مورد مطالعه و مبتلا به افسردگي و اضطراب با فراواني بيشتري مبتلا به pain-predominant FDGIDs هستند، با اين حال شيوع يبوست عملکردي بين دو گروه مورد بررسي تفاوت معناداري نداشت (11)
2)Waters AM و همکاران در سال 2013 مطالعه اي با هدف بررسي علايم گوارشي يا symptoms of functionalgastrointestinal disorders (FGID) در کودکان مبتلا به اختلالات اضطرابي انجام دادند. افراد مورد مطالعه کودکان 6 تا 13 ساله با يک يا چند اختلال اضطرابي به عنوان گروه مورد (54 نفر)، و کودکان سالم (51 نفر) به عنوان گروه کنترل بودند. نتايج نشان داد که کودکان مبتلا به اضطراب با %7/40 FGID (مانند علايم يبوست عملکردي و IBS) بيشتري نسبت به گروه کنترل با %9/5 داشتند. (12)
3)در مطالعه Almog.M و همكارانش نشان داده شده است كه هيچ ارتباط ثابت شده‌اي بين علائم گوارشي نظير اسهال، يبوست، درد شكمي، بي‌اختياري مدفوع و آلرژي‌هاي مواد غذايي و مشکلات روانپزشکي در کودکان مانند ADHD وجود ندارد (13).
فصل سوم
مواد و روش كار
3-1- جامعه مورد آزمون، حجم نمونه و روش نمونه گيري
اين مطالعه به روش مورد-شاهدي بر روي 100 کودک مبتلا به يبوست عملکردي و 100 کودک سالم به عنوان گروه کنترل که به شکل سرپايي به درمانگاه اطفال بيمارستان امير کبير، اراک، مراجعه کردند، انجام شد. روش انتخاب افراد مورد مطالعه به شکل تصادفي و بر اساس معيار هاي ورود و خروج مطالعه مي باشد. جهت انتخاب گروه کنترل در اين مطالعه، از روش همسان سازي استفاده مي شود، به طوري که کودکان از نظر سن و جنس در دو گروه همسان سازي مي شوند.
با استفاده فرمول زير تعداد حجم نمونه براي هر گروه، 100 نفر و به طور کل 200 نفر بر آورد شد.
100 =
3-2- روش آماري تجزيه و تحليل اطلاعات
داده ها پس از جمع آوري با بهره‌گيري از نرم افزار SPSS نسخه 18(version 18, SPSS Inc, Chicago, IL) و روش‌هاي آماري توصيفي جهت تعيين فراواني متغير ها، تجزيه تحليل گرديد. در عين حال جهت تجزيه تحليل متغير هاي کمي از آزمونStudent t-test و براي متغير هاي کيفي از استفاده گرديد. لازم به ذکر است که جهت بررسي همبستگي ميان مدت زمان ابتلا به يبوست و اختلالات اضطرابي از آزمون آماري اسپيرمن استفاده شد. مقادير 05/0>p-value به عنوان سطح معني دار در نظر گرفته شد.


دیدگاهتان را بنویسید