4- پيشنهادات اجرايي براي تربيت اخلاقي:
1- تربيت اخلاقي با تقويت حس همدلي، همياري و توانايي تحمل ديگران ، بايد كودكان را به سوي اخذ رويه هاي عادلانه و جهانشمول سوق دهد.
2- گفتگو با ديگران به معني نهراسيدن از تضارب آرا و آرمانهاست. بدين منظور بايد قوه اعتماد به نفس را در دانش آموزان خود تقويت كنيم و در آنها تحمل آراي ديگران را ارتقا دهيم.
3- مربي بايد فضاي مناسب گفتگويي را در محيط كلاسي ايجاد کند تا در مورد هنجارهاي صحيح و معتبر به بحث اخلاقي بپردازند.
4- در تربيت اخلاقي، آموزشها و گفتگوهاي حضوري که در آنها بر حضور جسمي شاگردان تاکيد مي شود، نسبت به آموزش هاي غير حضوري ارجحيت دارند، زيرا سبب مسئوليت‌پذيري مي شوند.
5- توانايي هاي زباني و منطقي دانش آموزان را بايد تقويت کرد تا همه بتوانند در جريان مباحثه ادعاهاي خود را به درستي بيان کنند.
6-قبل از مرحله پسا عرفي، اجتماعي كردن کودکان بايد در دستور کار مربي قرار گيرد.
7- در عصر جهاني شدن لازم است زبانهاي بين المللي به دانش آموزان آموزش داده شود تا با ديگران ارتباط بهتري برقرار کنند.
8- روحيه پرسشگري از هنجارهاي موجود جامعه در مرحله پسا عرفي بايد مورد تاکيد قرار گيرد.
9- كمك به دانش آموزان براي اخذ تلقي ديگران، تغيير اتخاذ منظر و همدلي جزو ضرورتهاي تربيت اخلاقي است.
10- بايد در پرتو استراتژي هاي جهاني به مسائل محلي هم توجه داشت.
11- نقش الگوهاي اقتدارگرايانه در اثر رشد و تحول اخلاقي و در سطوح بالاتر بايد کاهش يابد.
12- توجه همزمان به خودپيروي فردي و جمعي در جريان تربيت اخلاقي ضروري است.
13- در تربيت اخلاقي بايد قدرت تامل بر خويشتن را در دانش آموزان تقويت شود.
14- تربيت اخلاقي بايد در پي ايجاد هنجارهاي کلي و جهاني مربوط به عدالت باشد. ولي هنجارهاي ارزشي که وابسته به زمينه اند، موقتي و محلي هستند.
15- تشويق دانش آموزان به يادگيري هاي جمعي است تا با افزايش تقابل بين افراد، خودفهمي آنها و همچنين هويت آنها شکل منسجم تري بگيرد.
5- پيشنهادات پژوهشي:
1- با توجه به آرا و نظرات هابرماس در زمينه علوم اجتماعي و سياسي مي توان تأثير جهاني شدن بر ساير جنبه هاي تربيت به ويزه تربيت سياسي از ديدگاه هابرماس را مورد مطالعه قرار داد.
2- بررسي ميزان تحقق سطح گفتماني اخلاق در بين دانش آموزان مقطع دبيرستان آموزشگاههاي ايران (بررسي هاي تجربي براي تعيين روايي نظريه اخلاقي هابرماس در ايران).
3- ساختن نظريه اي توصيفي بر اساس آراي اجتماعي هابرماس در حوزه تعليم و تربيت.
4- مقايسه نظريه گفتگويي حقيقت با نظريه مطابقت در باب حقيقت و دلالتهاي تربيتي آنها.
5- بررسي اهداف تربيت اخلاقي از نگاه هابرماس
6- مقايسه تربيت اخلاقي هابرماس و تربيت اخلاقي اسلامي
7-بررسي تفاوت بين کاربرد و صورت بندي هنجارها از نگاه هابرماس و دلالت هاي آن در تربيت .
8- مقايسه آراي اخلاقي هابرماس و كلبرگ و تربيت اخلاقي ناظر بر آنها
9- بررسي رابطه بين سطح داوري اخلاقي و انجام رفتار اخلاقي در دوره هاي مختلف سني.
10- بررسي فرصتها و تهديدهاي ناشي از پديده جهاني شدن براي هويت فردي و جمعي و يا تربيت اخلاقي گفتماني.
6- محدوديتهاي تحقيق:
انجام اين تحقيق با محدوديت ها و تنگناهايي رو به رو بوده است كه اهم آنها عبارتند از:
1- به دليل عدم آشنايي محقق با زبان آلماني، امكان دسترسي به متون دست اول وجود نداشت و به منابع فارسي و انگليسي بسنده شد.

2- اضافه كردن مبحث جهاني شدن در تحقيق سبب شد دامنه تحقيق بيش از اندازه وسيع شود و در امر جمع بندي و تلخيص يافته ها دشواريهايي بوجود آمد. با توجه به تازگي مبحث اخلاق گفتماني وتأثير آن بر تربيت، بهتر بود كه صرفاً به همين قسمت اكتفا مي شد.
3- عدم دسترسي به بعضي از منابع انگليسي در داخل كشور.
4- ضيق زماني.
5- دشواري مطالب محتوايي، خصوصاً نوشته هاي هابرماس.

منابع و مآخذ
1- اباذري، يوسف (1377). خرد جامعه شناسي. تهران: طرح نو.
2- احمدي، بابك (1373). مدرنيته و انديشه انتقادي. تهران: نشر مركز
3- انصاري، منصور (1384). دموكراسي گفتگويي. امكانات دموكراتيك انديشه هاي باختين و هابرماس. تهران: مركز
4- باقري، خسرو (1375). تعليم و تربيت در منظر پست مدرنيسم. مجله روانشناسي و علوم تربيتي دانشگاه تهران. دانشكده روانشناسي و علوم تربيتي. سال دوم. شماره4-1.
5- باقري، خسرو (1377). مباني و شيوه هاي تربيت اخلاقي. تهران: مركز چاپ و نشر سازمان تبليغات اسلامي.
6- باقري، خسرو (1379). امكان، معنا و سازواري در اخلاق و تربيت اسلامي. مقالات تربيت اسلامي. نشر عابد.
7- باقري، خسرو (1382). مباني فلسفي فمينيسم. تهران. دفتر برنامه ريزي اجتماعي و مطالعات فرهنگي وزارت علوم، تحقيقات و فناوري.
8- باقري، خسرو (1384). چالشهاي معرفت شناختي جهاني شدن براي تعليم و تربيت. مقالات جهاني شدن و تعليم و تربيت. جهاد دانشگاهي: صص:92-71.
9- باقري، خسرو (a1385). تركيبهاي التقاطي و سازوار در نظريه هاي علوم انساني.مقاله منتشر نشده .
10- باقري، خسرو ؛ خسروي، زهره (b1385). بررسي تطبيقي عامليت آدمي در نظريه اي اسلامي در باب عمل و نظريه انتقادي هابرماس. مجله حكمت و فلسفه. دانشگاه علامه طباطبايي. سال دوم. شماره3. صص:22-7.
11- بشيريه، حسين (1376). تاريخ انديشه هاي سياسي در قرن بيستم. تهران: نشر ني
12- بناري، علي همت (1379). تربيت اخلاقي و ضرورت نگاهي دوباره به آن. مقالات تربيت اسلامي. نشر عابد.
13- بهشتي، محمد رضا (1384). تربيت اخلاقي از منظر فيض كاشاني. مجله تربيت اسلامي. شماره 1. صص: 85-18.
14- پيوزي، مايكل (1987). يورگن هابرماس. ترجمه احمد تدين 1378. تهران: هرمس.
15- تايشمن، جني ؛ وايت، گراهام (1998). فلسفه اروپايي در عصر نو. ترجمه محمد سعيد حنايي كاشاني 1379. تهران: مركز.
16- جوادي، محمد جعفر (1384). چالشهاي اخلاقي ناشي از جهاني شدن و راهكارهاي آموزشي آن. مقالات جهاني شدن و تعليم و تربيت. جهاد دانشگاهي. صص: 146-131.
17- جهانبگلو، رامين (1381). نقد عقل مدرن. گفتگوهايي با انديشمندان امروز جهان. تهران: سپهر انديشه.
18- حاجي ده آبادي، محمد علي (1379). چشم اندازي به جايگاه و نقش اخلاق در تعليم و تربيت. مقالات تربيت اسلامي. نشر تربيت اسلام.

در این سایت فقط تکه هایی از این مطلب با شماره بندی انتهای صفحه درج می شود که ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت کلمات به هم بریزد یا شکل ها درج نشود

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

ولی برای دانلود فایل اصلی با فرمت ورد حاوی تمامی قسمت ها با منابع کامل

اینجا کلیک کنید

19- حقيقي، شاهرخ (1381). گذار از مدرنيته. تهران: آگاه.
20- خليلي شوريني، سياوش (1378). مكاتب فلسفي و آراي تربيتي. تهران: يادواره كتاب.
21- دريفوس، هيوبرت (بي تا). نگاهي فلسفي به اينترنت. ترجمه علي ملائكه 1384. تهران: گام نو.
22- ديوي، نيكلاس (1998). يورگن هابرماس. در فلسفه اروپايي در عصر نو. ترجمه محمد سعيد حنايي كاشاني 1379. تهران: مركز.
23- رجايي، فرهنگ (2000). پديده جهاني شدن. وضعيت بشري و تمدن اطلاعاتي. ترجمه عبدالحسين آذرنگ 1382. تهران: آگاه.
24- ريتزر، جورج (بي تا). نظريه جامعه شناسي در دوران معاصر. ترجمه محسن ثلاثي 1383. تهران: انتشارات علمي.
25- زيبا كلام، فاطمه (1378). سير انديشه فلسفي در غرب. تهران: انتشارات دانشگاه تهران.
26- سوئينگ وود، آلن (1995). نظريه انتقادي، ايدئولوژي و جامعه شناسي. در مدرنيته و مدرنيسم. ترجمه حسينعلي نوذري 1380. تهران: نقش جهان.
27- سيم، استوارت؛ وان لون، بووين (2000). نظريه انتقادي. ترجمه پيام يزدانجو 1384. تهران: نشر شيرازه.
28- شكوهي، غلامحسين (1375). اصول تعليم و تربيت. چاپ هشتم. انتشارات آستان قدس رضوي.
29- شعاري نژاد، علي اكبر (1364). فرهنگ علوم رفتاري. تهران: امير كبير.
30- شيرواني، علي (1378). اخلاق هنجاري. تهران: كانون انديشه جوان.
31- صليبا، جميل (بي تا). فرهنگ فلسفي. ترجمه منوچهر صانعي دره بيدي 1381. چاپ دوم. تهران: حكمت.
32- عطاران، محمد (1384). جهاني شدن و تأثير آن بر اهداف تعليم و تربيت. مقالات جهاني شدن و تعليم و تربيت. جهاد دانشگاهي. صص: 219-189.
33- عليقليان، عبدالاحد (1384). جهاني شدن منصفانه، ايجاد فرصت براي همه. تهران: علمي و فرهنگي.
34- فارسي، جلال الدين (1354). درسهايي درباره ماركسيسم. انتشارات روزبه.
35- فر مهيني فراهاني، محسن (1378). فرهنگ توصيفي علوم تربيتي. تهران: اسرار دانش.
36- فر مهيني فراهاني، محسن (1383). پست مدرنيسم و تعليم و تربيت. تهران: آييژ.
37- في، برايان (1996). پارادايم شناسي علوم انساني. ترجمه مرتضي مرديها 1383. تهران: پژوهشكده مطالعات راهبردي.
38- فيليپس، د.س (1981). تأملات ما بعد كوهني در باب پژوهش تربيتي. در فلسفه تعليم و تربيت معاصر. ترجمه خسرو باقري 1376. تهران: محراب قلم.
39- كريس، جيمز جي (1995). هابرماس، گافمن و كنش مفاهمه اي. در مدرنيته و مدرنيسم. ترجمه حسينعلي نوذري 1380. چاپ دوم. تهران: نقش جهان. صص: 339-297.
40- كريمي، عبدالعظيم (1376). مراحل شكل گيري اخلاق در كودك. چاپ دوم. تهران: انتشارات تربيت.
41- گل محمدي، احمد (1383). جهاني شدن، فرهنگ، هويت. چاپ دوم. تهران: نشر ني.
42- گوتگ، جرالد لي (1997). مكاتب فلسفي و آراي تربيتي. ترجمه محمد جعفر پاك سرشت 1380. تهران: سمت.


دیدگاهتان را بنویسید