1-7-ج- مطالعات آزمايشگاهي …………………………………………………………………………………………… 17
1-7-د- هدف از مطالعه ……………………………………………………………………………………………………… 18
فصل دوم: ويژگيهاي زمين شناسي و ساختماني منطقه مورد مطالعه
2-1- زمين شناسي ناحيه اي زاگرس و زون ايذه ……………………………………………………………… 20
2-2- تقسيمات ساختماني و زمين شناسي ساختماني زاگرس …………………………………………….. 21
2-2-1: تقسيم بندي بر اساس نظريات Falcon (1961) ……………………………………………………. 21
2-2-2: تقسيم بندي بر اساس نظريات اشتوكلين Stocklin (1968) ………………………………… 21
2-2-2-الف: دشت خوزستان ……………………………………………………………………………………………. 21
2-2-2-ب: زاگرس چين خورده يا زاگرس خارجي ……………………………………………………….. 21
2-2-2-ج: زاگرس مرتفع يا زاگرس رورانده يا زاگرس داخلي ……………………………………… 22
2-2-3: تقسيم بندي بر اساس نظريات بربريان Berberian, 1995 …………………………………. 22
2-2-4 : تقسيم بندي بر اساس نظريات مطيعي (1374) ……………………………………………………… 23
2-3- زمين شناسي محدوده مورد مطالعه ………………………………………………………………………….. 26
2-4- چگونگي پيدايش حوضه زاگرس ازديدگاه زمين شناسي وتكتونيك صفحه اي ………. 28
2-5- فازهاي كوهزايي كرتاسه …………………………………………………………………………………………. 28
2-6- بلنداهاي قديمه (Palaeohigh) مهم در زون دزفول (اشرف زاده، 1378) …………….. 29
2-6-الف: تاريخچه مطالعات قبلي بلنداهاي قديمه …………………………………………………………… 30
2-6-ب: مطالعات اشرف زاده (1378) ……………………………………………………………………………….. 32
2-7-چينه شناسي كرتاسه حوضه زاگرس ………………………………………………………………………….. 36
2-7-الف:كرتاسه پيشين در ناحيه فارس و جنوب شرقي فرو افتادگي دزفول(مطيعي1383 با کمي تغيير) … 37
2-7-ب: كرتاسه پسين (سنومانين – ماستريشتين) در فروافتادگي دزفول(مطيعي 1383 با کمي تغيير) ………. 37
2-7- ج: مشخصات سنگ چينه اي (ليتواستراتيگرافي) كرتاسه زاگرس (اقتباس از مطيعي 1383) .. 38
2-7-ج-1- سازند آهكي فهليان (Fahlian Limestone Fm. ) ……………………………………… 39
2-7-ج-2- سازند شيلي – آهكي گدوان (Gadvan shale-Limestone Fm. ) …………… 39
2-7-ج-3- سازند آهكي داريان ( Dariyan Limestone Fm.) ……………………………………. 39
2-7-ج-4- سازند شيلي گرو ( Garau Shale Fm. ) ……………………………………………………… 40
2-7-ج-5-گروه بنگستان ( Bangestan Group ) …………………………………………………………. 40
2-7-ج-5-1- سازند شيلي كژدمي ( Kazhdomi Shale Fm. )…………………………………….. 40
2-7-ج-5-2- سازند آهكي سروك ( Sarvak Limestone Fm. ) ……………………………….. 40
2-7-ج-5-3- سازند شيلي سورگاه (Surgah Shale Fm. ) …………………………………………… 41
2-7-ج- 5-4- سازند آهكي ايلام ……………………………………………………………………………………. 41
2-7-ج -6- سازند شيلي گورپي ( Gurpi shale Fm. ) ………………………………………………… 42
2-7- د: مشخصات زيست چينه اي (بايواستراتيگرافي) كرتاسه زاگرس (مطيعي، 1383) …… 42
2-7- ه: مشخصات سکانس چينه اي (سکانس استراتيگرافي) كرتاسه زاگرس …………………….. 52
2-7- ه-1: تاريخچه مطالعات چينه نگاري سكانسي ……………………………………………………………. 52
2-7-ه-2: سکانس هاي رسوبي کرتاسه زاگرس (مطالعات مشترك مديريت اکتشاف نفت با موسسه نفت
فرانسه IFP) …………………………………………………………………………………………………………………………. 54
2-7-ه-3: سکانس‌هاي رسوبي و جغرافياي ديرين کرتاسه زاگرس (مرسل نژاد و همکاران، 2007) .. 61
فصل سوم: ليتواستراتيگرافي (توصيف سنگ چينه اي مقاطع چينه شناسي مورد مطالعه)
3-1- مشخصات و توصيف مقطع سطح الارضي قلعه کژدمک (يال جنوبي تاقديس پيون) .. 68
3-2- مشخصات و توصيف مقطع سطح الارضي تنگ ماغر (يال شمالي تاقديس بنگستان) …. 102
3-3- مشخصات و توصيف مقطع سطح الارضي نارک (يال شمالي تاقديس ميش) …………… 144
3-4- مشخصات و توصيف برش سطح الارضي نوگک (يال جنوبي تاقديس آنه) ……………… 192
3-5- مشخصات و توصيف برش سطح الارضي ناحيه چماء (يال شمالي تاقديس منگشت) .. 219

فصل چهارم: پالئونتولوژي و سيستماتيک
4-1: بي مهرگان ……………………………………………………………………………………………………………….. 238
4-1-الف: سيستماتيک دوکفه اي ها (Bivalvia) ……………………………………………………………… 238
4-1-ب: شکم پايان (Gastropoda) ………………………………………………………………………………… 264
4-1-ج: سرپايان (Cephalopoda) ………………………………………………………………………………….. 265
4-1-د: خارداران (Echinoidea) ……………………………………………………………………………………. 274
4-2: توصيف فرامينيفرها ……………………………………………………………………………………………………. 287
4-2- الف: توصيف فرامينيفرهاي بنتيك ……………………………………………………………………………. 287
4-2- ب: توصيف فرامينيفرهاي پلانکتوني …………………………………………………………………………. 319
4-3 : غير فرامينيفرها …………………………………………………………………………………………………………. 351
4-3-الف: کالسيسفروليدها (Calcispherulids) ………………………………………………………………. 351
4-3-ب : جلبک ها (Algae) …………………………………………………………………………………………….. 352
4-3-ج : راديولاريا ها (Radiolaria) ………………………………………………………………………………. 355
4-3-د : استراکود ها (Ostracoda) …………………………………………………………………………………. 356
4-3-و : قطعات اسکلتي بي مهرگان (Invertebrates shell fragments) …………………….. 356
فصل پنجم: مطالعات ايزوتوپي و ژئوشيميايي
5-1- مقدمه ……………………………………………………………………………………………………………………….. 363
5-2: مطالعات ايزوتوپي اكسيژن 18 و كربن 13 ………………………………………………………………. 364
5-3- محاسبه دماي آب دريا در زمان ته نشست سنگ آهك‌هاي آلبين در برش کوه پيون ……. 367
فصل ششم: حوادث بي هوازي اقيانوسي (نبود اکسيژن اقيانوسي )
6-1- حوادث بي هوازي OAEs (Oceanic Anoxic Events) در کرتاسه مياني …………. 370
6-2- OAEs (Oceanic Anoxic Events) در ژوراسيک و کرتاسه مياني ……………………… 374
6-2-الف: حادثه OAE توآرسين پيشين …………………………………………………………………………… 374
6-2-ب: حادثه نبود اکسيژن آپسين پيشين (or OAE1a Selli) ………………………………………. 374
6-2-ج: حوادث بي هوازي اقيانوسي در انتهاي آپسين – آلبين پيشين (OAE1b) ……….. 377
6-2-د: حادثه نبود اکسيژن بخش قاعده اي آلبين پسين (or OAE1c Toolebuc) ……… 378
6-2-ه: حادثه نبود اکسيژن بخش بالايي آلبين پسين (or OAE1d Breistroffer) ……… 379
6-2-و: حادثه نبود اکسيژن سنومانين پسين يا مرز سنومانين/تورونين (or OAE2 Bonarelli) …. 380
6-2-ز: حادثه نبود اکسيژن مرز کنياسين- سانتونين (OAE3) ………………………………………… 382
6-3: شواهد حادثه نبود اکسيژن OAEs در برش هاي مورد مطالعه ……………………………….. 383
6-3-الف: مقدمه ……………………………………………………………………………………………………………….. 383
6-3-ب: شواهد حادثه بي هوازي اقيانوسي (OAEs) در برش کوه پيون ……………………….. 384
6-3-ب-1: سير منفي ايزوتوپ کربن 13 در زمان تأثير حادثه OAE1c ………………………….. 385
6-3-ب-2: حادثه OAE1c و تغييرات تکاملي در فرامينيفرهاي پلانکتون در برش کوه پيون ……. 385
6-3-ج: شواهد حادثه نبود اکسيژن اقيانوسي (OAEs) در برش کوه منگشت …………………. 392
6-3-ج-1: حادثه OAE1b (Leenhardt) و فراواني قطعات خارپوستان در برش کوه منگشت .. 392
6-3-د: شواهد حادثه نبود اکسيژن اقيانوسي (OAEs) در برش کوه بنگستان ………………….. 393
6-3-د-1: حادثه OAE1b (Jacob) در برش کوه بنگستان ……………………………………………… 394
6-3-د-1-1: حادثه Jacob و تغييرات تکاملي در فرامينيفرهاي پلانکتوني برش کوه بنگستان . 394
6-3-د-1-2: تغيير در اندازه و آرايش حجرات بعد از حادثه Jacob ……………………………… 402
6-3-د-1-3: حادثه Jacob و تغييرات مورفولوژيک در آمونيت‌هاي برش کوه بنگستان .. 403
6-3-ه: حادثه OAE1b (Leenhardt or Urbino) در برش کوه بنگستان …………………….. 406
6-3-ه-1: حادثه OAE1b (Leenhardt) و تغييرات تکاملي در فرامينيفرهاي پلانکتوني برش کوه بنگستان ……………………………………………………………………………………………………………………….. 407
6-3-و: شواهد حادثه نبود اکسيژن اقيانوسي OAE1b (Leenhardt) در برش ميش …….. 409
6-3-و-1: حادثه OAE1b (Leenhardt) و فراواني قطعات خارپوستان در برش ميش …. 410
6-3-و-2: تأثيرات حادثه OAE1b (Leenhardt) بر روند تغييرات تکاملي فرامينيفرهاي پلانکتوني برش کوه ميش ………………………………………………………………………………………………….. 410
فصل هفتم: بايو استراتيگرافي (چينه شناسي زيستي)
7- 1: بايو استراتيگرافي سازند کژدمي در برش کوه پيون (قلعه کژدمک) ……………………….. 414
7- 2: بايو استراتيگرافي سازند کژدمي در برش کوه ميش (نارک) …………………………………… 422
7- 3: بايو استراتيگرافي سازند کژدمي در برش کوه آنه (برش نوگک) ……………………………. 431
7- 4: بايو استراتيگرافي سازند کژدمي در برش کوه بنگستان (تنگ ماغر) ………………………… 439
7- 5: بايو استراتيگرافي سازند کژدمي در برش کوه منگشت (برش ناحيه چَما) ……………….. 454
7- 6: تطابق بايو استراتيگرافي برش‌هاي مورد مطالعه ………………………………………………………. 461
فصل هشتم: مرزهاي کرونواسترتيگرافي در برش هاي مورد مطالعه
8- 1: مقدمه ……………………………………………………………………………………………………………………….. 464
8-1- الف: اشکوب آپسين …………………………………………………………………………………………………. 464
8-1-ب: اشکوب آلبين ………………………………………………………………………………………………………. 470
8- 2- الف: مرز آپسين/آلبين در برش کوه منگشت ………………………………………………………….. 476
8- 2-ب: مرز آپسين/آلبين در برش کوه بنگستان …………………………………………………………….. 477
8- 2-ج: مرز آپسين/آلبين در برش کوه ميش ………………………………………………………………….. 480
8- 2- د: نبود چينه شناسي آلبين زيرين در برش هاي مورد مطالعه و زون ايذه ……………… 481
8- 3: مرز آلبين/سنومانين در برش هاي مورد مطالعه ……………………………………………………….. 482
8- 3-الف: مرز آلبين/سنومانين در برش کوه منگشت ………………………………………………………. 483
8- 3-ب: مرز آلبين/سنومانين در برش کوه پيون …………………………………………………………….. 484
8- 3-ج: مرز آلبين/سنومانين در برش کوه بنگستان …………………………………………………………. 485
8- 3-د: مرزآلبين/سنومانين در برش کوه ميش ………………………………………………………………… 489
8- 3-ه: مرزآلبين/سنومانين در برش کوه آنه …………………………………………………………………… 489
فصل نهم: نتيجه گيري
9- الف : ليتواستراتيگرافي …………………………………………………………………………………………………. 491
9-الف-1: برش تاقديس پيون …………………………………………………………………………………………… 491
9-الف-2: برش تاقديس منگشت ……………………………………………………………………………………….. 491
9-الف-3: برش تاقديس بنگستان ……………………………………………………………………………………….. 492
9-الف-4: برش تاقديس ميش ……………………………………………………………………………………………. 493
9-الف-5: برش تاقديس آنه ………………………………………………………………………………………………. 494
9- ب: بايواستراتيگرافي ……………………………………………………………………………………………………… 495
9-ب-1: برش تاقديس پيون ……………………………………………………………………………………………… 495
9-ب-2: برش تاقديس منگشت ………………………………………………………………………………………….. 495
9-ب-3: برش تاقديس بنگستان …………………………………………………………………………………………. 496
9-ب-4: برش تاقديس ميش ……………………………………………………………………………………………… 496
9-ب-5: برش تاقديس آنه ………………………………………………………………………………………………… 497
9- ج: مطالعات ايزوتوپي …………………………………………………………………………………………………… 497
9- د: مطالعات حوادث بي هوازي اقيانوسي ……………………………………………………………………… 498
9- ه: مرزهاي کرونواستراتيگرافي ……………………………………………………………………………………… 498
9- ه- 1: مرز آپسين/آلبين در برش هاي مورد مطالعه و نبود چينه شناسي آلبين زيرين …………….. 498
9- ه- 2: مرز آلبين/سنومانين در برش‌هاي مورد مطالعه ………………………………………………….. 498

در این سایت فقط تکه هایی از این مطلب با شماره بندی انتهای صفحه درج می شود که ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت کلمات به هم بریزد یا شکل ها درج نشود

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

ولی برای دانلود فایل اصلی با فرمت ورد حاوی تمامی قسمت ها با منابع کامل

اینجا کلیک کنید

9- و: مطالعات پالئونتولوژي ……………………………………………………………………………………………….. 499
9- ز: پيشنهادات ………………………………………………………………………………………………………………….. 499
منابع و مآخذ …………………………………………………………………………………………………………………… 501
اطلس ميكروفسيل ها …………………………………………………………………………………………………….. 565
فصل اوّل
کليــــــــــــات
فصل اول: كليات
1- 1- حدود و موقعيت جغرافيايي مقاطع سطح الارضي مورد مطالعه
در اين مطالعه، سازند کژدمي در 5 برش واقع در تاقديس هاي پيون، منگشت، بنگستان، ميش و آنه که همگي در زون ايذه واقع هستند، مورد بررسي قرار گرفت. در شکل 1-1 نقشه موقعيت زون ايذه در ناحيه دزفول و در اشکال2-1 و 3-1 موقعيت تاقديس هاي ذکرشده در اين زون ديده مي شود.
شکل 1-1: نقشه ناحيه فروافتادگي دزفول و زيرزون ايذه (عکس از مرسل نژاد و همکاران، 2007 )
1-1- الف:حدود و موقعيت جغرافيايي تاقديس پيون و برش قلعه کژدمک
تاقديس پيون در 10 كيلومتري شمال شرقي شهرستان ايذه در استان خوزستان، در جنوب تاقديس هاي کمستان و مافارون، شرق ساختمان پرسياه و شمال غربي منگشت و کوه سفيد قرار دارد. (شكل 4-1). مختصات جغرافيايي اين تاقديس در دستگاه لامبرت در جدول a1 مشخص است.
LambertNorthing1143492- 1124542 Easting1941519- 1967297جدول a1: مختصات جغرافيايي تاقديس پيون
اين تاقديس به علت تأثير گسل ايذه محوري شديداً سينوسي دارد و ابعاد آن در رخنمون سطحي ايلام و سروک طول 39 و عرض 5/4 تا 7 کيلومتر است. شيب يال شمالي آن 30 تا 70 و در يال جنوبي 25 تا 55 درجه است. تاقديس پيون تاقديسي نامتقارن و داراي يک کوهان است که ارتفاع بلندترين نقطه ساختمان 2134 متر از سطح دريا و ارتفاع بلندترين نقطه ساختمان بر روي قديمي ترين رخنمون (سازند فهليان)، 914 متر از سطح دريا مي باشد. سازندهاي داراي رخنمون از قديم به جديد در اين ساختمان عبارتند از: سورمه، فهليان، داريان، کژدمي، سروک، ايلام، گورپي، پابده و آسماري.
در جنوب و جنوب غرب اين ساختمان، تراستي به طول 15 کيلومتر، آزيموت 120 درجه و با شيب کلي شمال- شمال غرب قرار دارد.
شکل2-1: موقعيت تاقديس‌هاي مورد مطالعه در زون ايذه (تاقديس‌هاي زردرنگ)(برگرفته از نقشه موقعيت تاقديس هاي زاگرس مديريت اکتشاف شرکت نفت ايران)
شکل3-1: نقشه ماهواره اي موقعيت تاقديس هاي مورد مطالعه در زون ايذه (اداره نقشه برداري مديريت اکتشاف شرکت نفت ايران)
شكل 4-1: نقشه موقعيت تاقديس پيون و تاقديس هاي مجاور آن (برگرفته از نقشه موقعيت تاقديس هاي زاگرس مديريت اکتشاف شرکت نفت ايران)
برش قلعه کژدمک در يال جنوبي تاقديس پيون و در 8 کيلومتري شمال شرق شهرستان ايذه قرار دارد. براي دسترسي به اين مقطع پس از طي حدود 5 کيلومتر در مسيرجاده ايذه به اصفهان، به سه راهي روستاي پرچستان رسيده و در سمت شمالي جاده مذكور، جاده اي به سمت روستاي پرچستان گورويي جدا مي شود که اين جاده پس از 5 كيلومتر به روستاي مذکور منتهي مي شود. برش مورد مطالعه در شمال اين روستا واقع است (اشكال 4-1 و برش شماره 1 در شکل 5-1).
شکل 5-1: موقعيت جغرافيايي و راه هاي دسترسي مقاطع مورد مطالعه (1- برش قلعه‌کژدمک، 2- برش چماء، 3- برش تنگ ماغر، 4- برش نارک، 5- برش نوگک)
1-1-ب: ويژگي هاي جغرافيايي و آب و هواي منطقه ايذه:
شهرستان ايذه در استان خوزستان، در 31 درجه و 50 دقيقه پهناي شمالي و 49 درجه و 52 دقيقه درازاي خاوري نسبت به گرينويچ و ارتفاعي معادل 835 متر از سطح دريا واقع شده است .ايذه از نظر آب و هوايي يکي از خنك ترين شهرهاي استان خوزستان است كه علت آن را مي توان قرار گرفتن اين شهر در دشتي وسيع در دامنه رشته كوه زاگرس و بارش برف در برخي نقاط مرتفع مشرف بر شهر و نيز وجود وسيع ترين پوشش جنگلي استان خوزستان (180000 هكتار) در اين منطقه دانست. دماي شهر ايذه در زمستان گاهي به زير صفر درجه سانتي گراد مي رسد و ميانگين آن در فصل تابستان 30 درجه سانتي گـــراد است. ميانگين بارش ساليانه در ايذه 700 تا 800 ميليمتر مي باشد.
1-2- حدود و موقعيت جغرافيايي تاقديس منگشت
تاقديس منگشت تاقديسي نامتقارن است که در10 كيلومتري جنوب شهرستان دهدز در استان خوزستان قرار دارد (شكل6-1). مختصات جغرافيايي اين تاقديس در جدول b1 مشاهده
جدول b1: مختصات جغرافيايي تاقديس منگشت
ClarkLongitude (?)از ’50 °49 تا ’28 °50 Latitude (?)از ’20 °31 تا ’45 °31
شكل 6-1: نقشه موقعيت تاقديس منگشت و تاقديس هاي مجاور آن (برگرفته از نقشه موقعيت تاقديس هاي زاگرس مديريت اکتشاف شرکت نفت ايران)
مي‌شود. اين تاقديس در جنوب تاقديس هاي گره، کوه سفيد، لپه، غرب تاقديس بادامستان، جنوب شرقي تاقديس پيون، شمال تاقديس هاي داله، سرطل و هفت چشمه، شرق تاقديس هاي ابوالعباس و فلاش و همچنين در 25 کيلومتري شرق تا جنوب شرقي شهرستان ايذه و 40 کيلومتري غرب تا جنوب غربي شهرستان لردگان قرار دارد. ابعاد آن در رخنمون سطحي سازند آسماري طول 75 و عرض 15 کيلومتر است. شيب عمومي ساختمان در يال شمالي آن 50 و در يال جنوبي آن 40 درجه است. تاقــديس منگشت تاقديسي نامتقارن است که ارتفاع بلندترين نقطه ساختمان از ديدگاه توپوگرافي 3550 متر از سطح دريا و ارتفاع بلندترين نقطه ساختمان از ديدگاه ساختماني بر روي قديمي ترين رخنمون (سازند فهليان)، 2850 متر از سطح دريا است. سازندهاي داراي رخنمون از قديم به جديد در اين ساختمان عبارتند از: گروه خامي، کژدمي، سروک، ايلام، گورپي، پابده و آسماري و همچنين گروه بنگستان در اين تاقديس بيشترين سطح رخنمون را داراست. گسل هاي مهم و در ارتباط با تاقديس در جدول c1 آورده شده است. رودخانه کارون نيز به موازات آن و از شمال اين تاقديس مي گذرد.
جدول c1: گسل هاي مهم موجود در بدنه تاقديس منگشت
ساز و کار گسلراستاي گسلجهت عمومي شيب گسلموقعيت نسبت به ساختمانطول گسل (کيلومتر)گسل معکوسNW-SE-در مرکز تاقديس-گسل معکوسNW-SENEيال جنوبي-گسل معکوسNW-SESWيال شمالي-
1-2-الف: حدود و موقعيت جغرافيايي برش سطح الارضي چماء (يال شمالي تاقديس منگشت)
براي رسيدن به اين برش مي توان از جاده اصلي باغملک به صيدون استفاده نمود. پس از طي حدود 30 کيلومتر در اين جاده به شهر صيدون مي رسيم. با گذر حدود 5 کيلومتر از اين شهر به سه راهي امامزاده عبدالله مي رسيم. به سمت شمال سه راهي مذکور در طي يک جاده آسفالته پرپيچ و خم و مرتفع ادامه مسير داده و پس از طي حدود 15 کيلومتر به امامزاده عبدالله مي رسيم. و بعد از آن با طي مسير حدود 30 کيلومتر به سمت شمال شرق و در طي يک راه خاکي (در انتهاي مسير سنگلاخي) به منطقه چماء مي رسيم. در فاصله اين منطقه تا برش مورد مطالعه فاصله حدود 1500 متري (به سمت شمال) وجود دارد که با طي پياده اين مسير، به برش مورد نظر مي رسيم (برش شماره 2 درشکل 5-1).
1-2-ب: ويژگي هاي جغرافيايي و آب و هواي منطقه باغملک و صيدون:
شهرستان باغملک در استان خوزستان، در31 درجه و 31 دقيقه پهناي شمالي و 49 درجه و 50 دقيقه درازاي خاوري نسبت به نصفالنهار گرينويچ، و در يک منطقهي کوهستاني از سلسله جبال زاگرس واقع شده است اين شهر در دامنه کوه بارنگون واقع شده و نام هاي ديگر آن انشان و اوربه ايلامي ‌است. اين شهرستان تقريباً در شرق استان خوزستان واقع شده و ارتفاع مرکزي شهر ??? متر از سطح دريا مي‌باشدکه از شمال به شهرستان ايذه، از جنوب و جنوب شرقي به استان کهگيلويه و بويراحمد و از غرب به شهرستان هفتکل محدود ميشود. شهر صيدون در فاصله 30 کيلومتري جنوب شرقي اين شهرستان قرار دارد. شهرستان باغملک داراي آب و هوايي معتدل و سرد در زمستان و تقريباً خنک و سرد کوهستاني در تابستان مي‌باشد به همين دليل در تابستان بسياري از جمعيت استان خوزستان از اين منطقه ديدن مي‌کنند، به ويژه منطقه زيارتي چون رباط در بخش ابوالعباس و منطقه شاه منگشت، منطقه‌اي کوهستاني در 15 کيلومتري شهر صيدون که به دليل وجود مرقد امامزاده عبدالله و درياچه کوچک، باغ‌هاي بسيار بزرگ، چشمه‌هاي آب سرد و از همه مهم‌تر آب وهواي خنک مهم‌ترين منطقه توريستي در اين شهرستان مي‌باشد. ميانگين دماي سالانه آن 27 درجه سانتي گراد و ميزان بارش سالانه آن نيز 450 ميلي متر مي باشد.
1-3- حدود و موقعيت جغرافيايي تاقديس بنگستان
تاقديس بنگستان در 25 كيلو متري شمال غربي شهرستان بهبهان و 140 كيلومتري شمال
شكل 7-1: نقشه موقعيت تاقديس بنگستان و تاقديس هاي مجاور آن (برگرفته از نقشه موقعيت تاقديس هاي زاگرس مديريت اکتشاف شرکت نفت ايران)
خاوري اهواز واقع است. اين تاقديس در ناحيه جنوب غربي زون ايذه، در شمال شرقي ميدان پارسي و بين ساختمان هاي خويز و منصورآباد در جنوب، کيان و پرنج در جنوب غربي، پارسي و کرنج در غرب، ماماتين و شاردين در شمال غرب و کوه سولک يا سفيد در شمال واقع شده است (شکل7-1). مختصات جغرافيايي اين تاقديس در جدول d1 آورده شده است.
ابعاد اين تاقديس در رخنمون سطحي سازند سروک طول 70 تا 75 و عرض 4 تا 8 کيلومتر مي باشد. محور تاقديس داراي روند شمال غرب- جنوب شرق بوده و شيب آن در يال شمال شرقي 57 و در يال جنوب غربي50 درجه است. تاقديس بنگستان تاقديسي متقارن و داراي يک کوهان اصلي و سه كوهان
جدول d1: مختصات جغرافيايي تاقديس بنگستان
Lat/LongLongitude (?)از ’53 ?49 تا ’24 ?50 Latitude (?)از ’48 ?30 تا ’19 ?31 UTMEastingاز 393171 تا 442910 Northingاز 3407970 تا 3464852
مركزي فرسايش يافته است. عمده ترين رخنمونهاي آن متعلق به سازند سروک است و در آن سازندهاي داريان، کژدمي، سروک، گورپي، پابده، آسماري و گچساران از قديم به جديد رخنمون دارند. ارتفاع بلندترين نقطه ساختمان بر روي سازند سروک 2375 متر از سطح دريا مي باشد. رودخانه مارون نيز از انتهاي جنوب شرقي اين تاقديس عبور مي نمايد.
مجاورت اين تاقديس با ميادين نفتيِ داراي نفت و گاز در سازندهاي آسماري، سروک و ايلام وگروه خامي، اهميت مطالعه اين سازندها را در اين تاقديس دو چندان ساخته است. در جدول e1 ميادين مجاور اين تاقديس که داراي هيدروکربور هستند مشاهده مي شود.
جدول e1: ميادين داراي هيدروکربور مجاور تاقديس بنگستان
نام ساختمانفاصله تا ساختمان (کيلومترموقعيت نسبت به ساختماننوع هيدروکربور
افق هاي حاوي هيدروکربورپارسي5غربنفتآسماريکرنج4غربنفت و گازآسماري، بنگستان، خاميخويز5جنوب شرقنفت وگاز بنگستان، خامي
ضمن اينکه چاه بنگستان-1 در اين تاقديس و با هدف افق دهرم حفاري شد ولي به علت پيچيدگي هاي تکتونيکي و تکرار طبقات به علت عملکرد گسل هاي ساختماني در سازندهاي نيريز و دشتک، و ميزان هرزروي بالا در سازندهاي گرو و گوتنيا، حفاري اين چاه با موفقيت همراه نبود. بر روي اين ساختمان و در نزديکي آن نيز آثار هيدروکربور مشاهده شده است که در جدول f1 مشاهده مي شود.
1-3-الف: حدود و موقعيت جغرافيايي برش تنگ ماغر (يال شمالي تاقديس بنگستان)
براي رسيدن به برش فوق الذكر مي توان از جاده اصلي اهواز به شهر بهبهان استفاده نمود. در 15 كيلومتري شهرستان بهبهان و در سمت شمالي اين جاده، جاده‌اي به سمت شهر كوچك ليكك از توابع استان كهكيلويه و بويراحمد جدا مي‌شود. اين جاده پس از20 كيلومتر به شهر ليكك منتهي مي‌شود و در ادامه پس از طي 15 كيلومتر در امتداد جاده ليکک به سرآسياب يوسفي، به تنگ ماغر مي‌رسيم (برش شماره 3 درشکل 5-1).
جدول f1: موقعيت آثار هيدروکربور مشاهده شده در تاقديس بنگستان
نوع اثرفاصله از ساختمان (کيلومتر)موقعيت (طول- عرض)آسفالتيتدر انتهاي جنوب شرق ساختمان’49 ?50 – ’19 ?31نفت سنگين يا آسفالتدر انتهاي جنوب شرق ساختمان’49 ?50 – ’19 ?31چشمه سولفوريدر انتهاي جنوب شرق ساختمان’49 ?50 – ’19 ?31آسفالتيتبر روي ساختمان’12 ?50 – ’54 ?30آسفالتيتبر روي ساختمان’55 ?49 – ’10 ?31آسفالتيتبر روي ساختمان’55 ?49 – ’10 ?31چشمه سولفوريبر روي ساختمان’11 ?50 – ’55 ?30
1-3-ب: ويژگي هاي جغرافيايي و آب و هواي مناطق بهمئي و بهبهان:
شهرستان بهمئي‌ نوپاترين شهرستان استان کهکيلويه و بويراحمد است که در غرب اين استان واقع شده است. اين شهرستان از شمال به شهرستان ايذه (خوزستان)، از غرب به رامهرمز (خوزستان)، از شرق به کهگيلويه و از جنوب شرق به شهرستان بهبهان (خوزستان) محدود مي شود. اين شهرستان داراي يک بخش، شش دهستان و يک شهر است و مرکز اين شهرستان شهر ليکک است. اين شهرستان در عرض جغرافيايي 30 درجـــه و 54 دقيقه شمالي و طول جغرافيايي 50 درجه و 5 دقيقه شرقي‌ نسبت به نصف النهار گــرينويچ و در ارتفاع 673 متري از سطح آبهاي آزاد قرار گرفته است. مهم ترين رودخانه هاي اين شهرستان که در شمال آن جريان دارند، عبارتند از: ليراب و صيدون که به هم مي پيوندد و به نام رودخانه اعلاء به رود جراحي مي‌ريزند. پيرامون ناحيه بهمئي را کوه هايي بلند پوشانيده که ارتفاع بلندترين آنها به 3124 متر نيز مي رسد. در اطراف اين ناحيه معادن غني من جمله سيليس، گچ و سنگ قرمز (متعلق به سازند گچساران) وجود دارد. آب و هواي بهمئي نسبتاً معتدل و خشک است، ولي جنوب آن، آب و هواي گرم و خشک دارد. اين شهرستان در 40 کيلومتري شمال شرقي بهبهان
قرار گرفته است. شهرستان بهبهان با توجه به موقعيت جغرافيايي خود ، منطقه اي گرمسيري با آب و هواي نيمه بياباني تا کوهپايه اي است كه داراي تابستاني گرم و سوزان بوده و دوره گرماي آن 5 تا ? ماه طول مي كشد و زمستان آن معتدل مي باشد. حداکثر دماي مطلق بهبهان بيش از ?? درجه در تير و مرداد و حداقل آن کمتر از صفر درجه در اواخر آذر و دي مي‌رسد. بيشترين ميزان بارندگي در فصل زمستان و بقيه در پاييز و دو ماه اول بهار است. ميزان بارش ساليانه در اين شهرستان 31? ميلي ليتر مي باشد.
1-4- حدود و موقعيت جغرافيايي تاقديس ميش
تاقديس ميش در حدود 10 كيلومتري شمال شرقي شهرستان گچساران (دوگنبدان) در استان کهکيلويه و بويراحمد و در زير زون ايذه قرار دارد (شكل 8-1).
مختصات جغرافيايي اين تاقديس در جدول g1 ديده مي شود.
LambertNorthing2086000- 2050200 Easting937000- 965200جدول g1: مختصات جغرافيايي تاقديس ميش


دیدگاهتان را بنویسید