4-13- پراکسيداسيون ليپيدها MDA (ميزان مالون دي آلدئيد)……………………………………………………..39
4-14- آنزيم هاي آنتي اکسيداني (سوپراکسيد ديسموتاز و پرکسيداز)…………………………………………….42
نتيجه گيري کلي………………………………………………………………………………………………………………………45
پيشنهادها………………………………………………………………………………………………………………………………..46
منابع……………………………………………………………………………………………………………………………………….47
فهرست جداول
عنوانصفحه
جدول 4-1- تجزيه واريانس اثر اسانس هاي مختلف بر صفات اندازه گيري شده…………………………….21
جدول 4-2- مقايسه ميانگين اثر ژرانيوم، مورد و اکاليپتوس بر صفات اندازه گيري شده…………………..21
جدول 4-3- همبستگي صفات اندازه گيري شده…………………………………………………………………………22
جدول 4-4- تجزيه واريانس اثر اسانس هاي مختلف بر صفات اندازه گيري شده…………………………..39
جدول 4-5- مقايسه ميانگين اثر ژرانيوم، مورد و اکاليپتوس بر صفات اندازه گيري شده…………………40
فهرست اشکال

عنوانصفحه
شکل 1-1- گل داودي………………………………………………………………………………………………………………3
شکل 3-1- نحوه پياده کردن طرح آزمايشي………………………………………………………………………………..11
شکل 3-2- روز اول عمر گلجايي……………………………………………………………………………………………..13
شکل 3-3- پايان عمر گلجايي………………………………………………………………………………………………….13
شکل 3-4- نحوه اندازه گيري پروتئين……………………………………………………………………………………….14
شکل 3-5- اندازه گيري درجه بريکس……………………………………………………………………………………….15
شکل 3-6- استخراج کلروفيل…………………………………………………………………………………………………..16
شکل 3-7- کشت باکتري…………………………………………………………………………………………………………17
شکل 4-1- اثر اسانس هاي مختلف بر روي عمر گلجايي……………………………………………………………..20
شکل 4-2- اثر اسانس هاي مختلف بر روي جذب آب…………………………………………………………………24
شکل 4-3- اثر اسانس هاي مختلف بر روي ماده خشک……………………………………………………………….26
شکل 4-4- اثر اسانس هاي مختلف بر روي شاخص کاهش قطر گل……………………………………………..27
شکل 4-5- اثر اسانس هاي مختلف بر روي افزايش درجه بريکس………………………………………………….29
شکل 4-6- اثر اسانس هاي مختلف بر روي افزايش وزن تر…………………………………………………………..30
شکل 4-7- اثر اسانس هاي مختلف بر روي رنگيزه کاروتنوييد……………………………………………………….31
شکل 4-8- اثر اثر اسانس هاي مختلف بر روي پروتئين گلبرگ……………………………………………………..33
شکل 4-9- اثر اسانس هاي مختلف بر روي کلروفيل a…………………………………………………………………35
شکل 4-10- اثر اسانس هاي مختلف بر روي کلروفيل b………………………………………………………………36
شکل 4-11- اثر اسانس هاي مختلف بر روي کلروفيل کل…………………………………………………………….36
شکل 4-12- اثر اسانس هاي مختلف بر روي جمعيت باکتري محلول گلجا………………………………………38
شکل 4-13- اثر اسانس هاي مختلف بر روي جمعيت باکتري انتهاي ساقه………………………………………38
شکل 4-14- اثر اسانس هاي مختلف بر روي مالون دي آلدئيد………………………………………………………41
شکل 4-15- اثر اسانس هاي مختلف بر روي سوپر اکسيد ديسموتاز………………………………………………42
شکل 4-16- اثر اسانس هاي مختلف بر روي پراکسيداز………………………………………………………………..43
چکيده
داودي با نام علمي (Dendranthema grandiflorum L.) از خانواده کلاه پرک سانان، يکي از گلهاي نافرازگرا و حساس به انسداد آوندي مي باشد. اين مطالعه بر پايه طرح کاملا تصادفي با 10 تيمار شامل اسانس گياهي ژرانيوم در 3 سطح (2، 6 و10 سي سي در 600 سي سي آب مقطر)، مورد در 3 سطح (2، 6 و10 سي سي در 600 سي سي آب مقطر) و اکاليپتوس در 3 سطح (2، 6 و10 سي سي در 600 سي سي آب مقطر) همراه با تيمار شاهد، در 3 تکرار و 30 پلات و در هر پلات 4 شاخه گل به صورت دائمي انجام شد و صفاتي نظير عمر گلجايي، جذب آب، کاهش وزن تر، درصد ماده خشک، افزايش درجه بريکس، ميزان پروتئين گلبرگ، کاروتنوييد گلبرگ، باکتري انتهاي ساقه و محلول، کلروفيل برگ، پراکسيده شدن ليپيدها، فعاليت آنزيم SOD و POD اندازه گيري شدند. تجزيه واريانس داده ها نشان داد که کليه صفات اندازه گيري شده در سطح 1 درصد آماري معني دار شده است و فقط صفت پراکسيداز (POD) در سطح 5 درصد آماري معني دار شده است. مقايسه ميانگين تيمار ها نشان داد که تيمار 2 سي سي مورد با 73/15 روز عمر گلجايي نسبت به شاهد با 47/9 روز بيشترين عمر گلجايي را دارا مي باشد و اين تيمار باعث افزايش جذب آب، کاروتنوييد، پروتئين و فعاليت آنزيم POD شده است.
کلمات کليدي: داودي، اکاليپتوس، ژرانيوم، مورد، عمرگلجايي.

1-1- گياهشناسي
داودي با نام علمي (Dendranthema grandiflorum L.) از خانواده کلاه پرک سانان مي باشد که هزاران سال قبل کاشته مي شده و امروزه يکي از مهمترين گلهاي بريده دنيا است (نبي گل و همکاران، 1385؛ خليقي، 1389).

شکل 1-1- گل داودي
جنس داودي داراي 160 گونه است که بيشتر بومي ژاپن، چين و اروپا است. امروزه ارقام زيادي از آن براي کاشت گلخانه اي و توليد گل بريدني مورد استفاده قرار مي گيرند. گل هاي داودي مانند ساير گياهان تيره کلاه پرک سانان دو نوع است که روي نهنج قرار مي گيرند. دسته اول گل هاي زبانه اي هستند که تنها اندام مادگي دارند و در پيرامون کلاهپرک قرار مي گيرند و گل هاي دسته دوم، گل هاي لوله اي مي باشند که گل هايي کامل بوده و در وسط کلاهپرک قرار مي گيرند. گل ها داراي 5 پرچم هستند که يک مادگي باريک و نازک آن ها را احاطه کرده است. گل داودي داراي دو فرم استاندارد (داراي تک گل هاي درشت) و پمپون (گل هاي ريز مجتمع) است (خوشخوي، 1387؛ شيراوند و رستمي، 1388).
عمر گلجايي گلهاي بريده داودي طولاني است و اين عمر به عدم حساسيت آن به اتيلن نسبت داده مي شود. گل هاي بريده داودي به باکتري هاي انتهاي ساقه حساس بوده و اين امر باعث کاهش عمر پس از برداشت آن مي شود (نبي گل و همکاران، 1385؛ نقل از ادريسي، 1388)
1-2- اهميت اقتصادي
داودي جز مهمترين گل هاي بريده جهان است که به صورت يک گياه گلداني و هم به صورت گل بريده مطرح است. در دنيا داودي، ميخک و رز به طور معمول مهمترين گل بريدني را تشکيل ميدهد که از نظر اقتصادي و تجارت حائز اهميت است (ادموند و همکاران، 1957). از آنجايي که ماندگاري گلهاي بريدني يکي از مهمترين فاکتورهاي کيفي مي باشد، بنابراين عمر طولاني مدت اين گل ها بر ميزان تقاضاي مصرف کنندگان و همچنين بر ارزش گل هاي بريدني تاثير بسزايي دارد (نبي گل و همکاران، 1385).
ميزان سطع کشت داودي در ايران بالغ بر 253 هکتار و ميزان توليد در ايران بالغ بر 178 ميليون شاخه گل بريده است که استانهاي توليد کننده اي گل عبارتند از: البرز با 19 هکتار، تهران با 19 هکتار، گلستان با 12 هکتار، مازندران با 12 هکتار و مرکزي با 15 هکتار.
1-3- بيان مسئله
با توجه به اهميت کيفيت گل در تجارت گل هاي بريده، بايد تلاش شود تا گل هاي بريده با کيفيت مطلوب به دست مشتري برسند. يکي از مهمترين معيار ها براي مصرف کننده در انتخاب گل بريده، طول عمر آن مي باشد. به همين دليل يک برنامه مناسب بعد از برداشت به حفظ کيفيت گل هاي بريده در زمان طولاني تر کمک مي کند (روئين و حسن پور اصيل، 1390).
فراهم نمودن يک منبع غذايي به صورت کربوهيدرات جهت تأمين نياز انرژي گياه بسيار مهم است. با جدا نمودن گلها از گياه مادر منبع اصلي تغذيه گياه حذف ميشود و در صورت عدم تأمين اين نياز کمبود کربوهيدرات در گياه موجب تخريب گلها جدا شده مي شود که در صورت همراه شدن آن با شرايط نامناسب محيطي اين فرآيند سريع تر و آشکارتر مي شود (وودسون، 1998؛ کورتس، 1972؛ نل، 2002؛ پمبرتون، 1998). يکي ديگر از عواملي که با جدا کردن گل ها از پايه مادري موجب سرعت بخشيدن به تخريب آنها مي شود رشد باکتري ها و افزايش رسوب مواد در آوندهاي مي باشد که موجب بسته شدن آوندها و عدم انتقال آب شده که باعث بروز علائم کمبود آب در گياه مي شود (سيلوا، 2003).
تشکيل حباب هاي هوا درون آوندهاي ساقه داودي که از انتقال آب به ساقه جلوگيري کرده و منجر به بسته شدن لوله هاي آوندي مي شود که نهايتا به افزايش مقاومت هيدروليکي در ساقه و تنش آبي مي شود، عمر گلجايي را داودي کاهش مي دهد (هالوي و ماياک، 1981؛ ون ليپرون و همکاران، 2001؛ ون دورن و کروز، 2000).
عمر پس از برداشت گلهاي بريده تحت تاثير اتيلن و ميکروارگانيسم ها مسدود کننده ته ساقه است که به تبع آن کاهش عمر گلجايي و قابليت جذب آب و نهايتا انسداد آوندي اتفاق مي افتد (هاشم آبادي، 1390). علاوه بر اين باکتري هاي انتهاي ساقه مي توانند به صورت غير مستقيم باعث تحريک يونهاي اکسيدان گردند که نتيجتاً کاهش عمر پس از برداشت گلها را به همراه دارد (سلگي و همکاران، 2009). استفاده از اسانسهاي گياهي در کنترل اين مشکل کمک مي کند (ادريسي، 1388). امروزه اسانسهاي گياهي به عنوان يک عامل ضد ميکروبي قدرتمند شناخته شده اند (سلگي و همکاران، 2009).
1-4- هدف از انجام آزمايش
در اين آزمايش 3 غلظت مختلف از اسانس 3 گياه ژرانيوم، اکاليپتوس و مورد با همديگر و شاهد (آب مقطر) مقايسه شد و برترين اسانس و غلظت مورد نياز به منظور تاخير در کاهش کيفيت گل شاخه بريده داودي معرفي خواهد شد.
2-1- پيري
پيري را مي توان مرحله نهايي زندگي يک اندام دانست که با يک سري رويدادهاي طبيعي غير قابل برگشت آغاز شده و در نهايت منجربه از بين رفتن سلول ها و مرگ اندام مي شود. همچنين فرآيند زوال طبيعي مرگ طبيعي نيز پيري تلقي مي شود که شامل گستره ي وسيعي از فرآيندهاي فيزيولوژيکي ميباشد (ادريسي، 1388). به علاوه پيري به تغييرات تخريبي کنترل شده اطلاق مي شود که شامل مرگ طبيعي سلول ها، بافت ها و اندام هاي موجودات زنده است (فتحي و اسماعيل پور، 1379).
2-2- انسداد توسط باکتري ها
برش سطحي ساقه گل ها باعث آزاد شدن محتويات سلول ها (پروتئين، آمينو اسيد، شکر و مواد معدني) در گلدان مي شود. اين ها غذاهاي کاملي براي باکتري ها، مخمرها و قارچ ها هستند که به سرعت در محيط هاي هوازي رشد ميکنند. مواد چسبناک و لعاب داري که باکتري ها توليد ميکنند و خود باکتريها مي توانند سيستم هدايت آب را مسدود کنند (ريد، 2009).
2-3- تيمار با ترکيبات ضدعفوني کننده و بهبود دهنده عمر گلجايي
ميکروارگانيسم ها يکي از عوامل کاهش طول عمر پس از برداشت گل هاي بريده محسوب مي شوند که در کاهش طول عمر آن ها نقش بسزايي دارند (کيا محمدي، 1388). استفاده از ترکيبات ضد عفوني کننده و ضد ميکروبي مثل مشتقات 8-هيدروکسي کينولين، سولفات آلومينيم، کلريد کبالت، اسيد سيتريک، اسانسهاي گياهي، نانو ذرات نقره و آنتي بيوتيک ها که به تازگي مورد استفاده قرار گرفتهاند، پيشنهاد شده است (ادريسي، 1388؛ کيامحمدي، 1388؛ سلگي و همکاران، 2009).
2-4- اسانس ها
اسانس ها دسته اي از ترکيبات معطر و فرار هستند که خاصيت ضد ميکروبي بالايي داشته و در کشاورزي جهت کنترل بيماري هاي استفاده مي شوند. مبارزه به کمک اسانسها (ترکيبات دوست محيط زيست) روش جديدي است که به عنوان فصل جديدي از مبارزه ميکروارگانيسم ها در جهت افزايش عمر گلجايي مي توان نام برد (بوتلهو و همکاران، 2007؛ شريفي فر و همکاران، 2007؛ سلگي و همکاران، 2009). اسانس هاي گياهي در مقابل برخي عوامل بيماري زا، خواص ضد ميکروبي قوي از خود نشان ميدهند، چرا که آن ها داراي مقدار زيادي ترکيبات فنولي نظير کارواکرول، تيمول و اوگنول مي باشند (بوناتيرو و همکاران، 2007؛ شريفي فر و همکاران، 2007). همچنين اسانسهاي گياهي در مقابل ميکروارگانيسم هاي گرم مثبت و گرم منفي فعاليت ضد ميکروبي از خود نشان مي دهند.
2-5- تحقيقات انجام شده در زمينه تاثير اسانس هاي گياهي بر عمر گلجايي
موسوي بزاز و تهراني فر (2011) تاثير اتانول، متانول و اسانس هاي گياهي را بر روي افزايش طول عمر گلجايي گل آلسترومريا (Alstroemeria hybrida L.) بررسي و دريافتند که تيمار الکل، تاثير مثبتي بر روي افزايش طول عمر گلجايي را نداشت و استفاده از اسانس هاي گياهي توانست باعث افزايش طول عمر گياه شود.
اسانس هاي نعنا، رزماري و آويشن در محلول نگهدارنده رز با کاهش بار ميکروبي، باعث افزايش جذب محلول نگهدارنده شده و در نتيجه افزايش عمر گلجايي اين گل را سبب شدند (حسيني درويشان و همکاران، 1390). همچنين در پژوهشي ديگر اسانس زيره سياه در افزايش عمرگلجايي ميخک در مقايسه با اتانول و متانول موثر بوده است (جليلي مرندي و همکاران، 2011).
محمدي و همکاران (1390) اثر عصاره رزماري (0، 25/6، 5/12، 25، 50 درصد) را روي ماندگاري گل شاخه بريده گلايول (Gladiolus grandiflara) بررسي و به اين نتيجه رسيدند که تيمار 25/6 درصد بيشترين ميزان آنتوسيانين گلبرگ را داشته و عصاره اين گياه جهت افزايش عمر گلجايي و نگهداري گلايول مناسب است.
عباس زاده و الهيان (1390) اثر اسانس هاي گياهي مرزه، اکاليپتوس و کارواکرول ( 0، 40، 80 ، 120 ميلي گرم بر ليتر) را بر پارامترهاي گل بريده داودي (Chrysanthemum morifolium L.) بررسي وبه اين نتيجه رسيدند که اسانس کارواکرول با غلظت 80 و 120 ميلي گرم بر ليتر بيشترين عمر گلجايي را نسبت به ساير تيمارها نشان داد و بهترين جذب آب هم به تيمار اسانس مرزه با غلظت 80 ميلي گرم در ليتر بود.
موسوي بزاز و تهراني فر (2011) اثر اسانس هاي گياهي زيره، نعنا و آويشن (50 و 100 ميليگرم بر ليتر) و اتانول (4 و7 درصد) را بر ماندگاري گل بريده آلسترومريا (Alstroemeria sp.) بررسي و به اين نتيجه رسيد که تيمارها اثر مثبت بر عمر گلجايي و جذب آب داشند و تيمار 50 ميلي گرم بر ليتر اسانس آويشن عمر گلجايي را دو روز نسبت به شاهد افزايش داد.
جليلي مرندي و همکاران (2011) تاثير اسانس (Carum copticum) و (Satureja hortensis) را بر عمر گلجايي و خصوصيات گل بريده رز (Rosa hybrid L.) بررسي و دريافتند که اسانس هاي گياهي باعث تاخير در باز شدن گل نسبت به شاهد گرديد و عمر گلجايي از اين طريق افزايش يافت.
حسيني درويشان و همکاران (1390) اثرات غلظت هاي مختلف اسانس هاي گياهي را بر عمر پس از برداشت و خصوصيات مرتبط با عمر گلجايي رز را بررسي و دريافتند که استفاده از اسانس رزماري و آويشن تاثير مثبت و معني داري بر اندازه قطر گل داشت. فاراگر و همکاران (1989) دريافتند که فعاليت ضد ميکروبي اسانس هاي گياهي به خاطر وجود ترکيبات سازنده آن ها مي باشد.
اورعي و همکاران (2011) گزارش کردند که اسانس هاي گياهي و نانوذرات نقره باعث کاهش آلودگي باکتريايي در محلول گلجايي گل بريده ژربرا (Gerbera jamesonii) مي گردد. کاظمي و عامري (2012) اثر اسانس هاي گياهي ، نانوذرات نقره و سالسيليک اسيد را به آلودگي ميخک بررسي و دريافتند که تمامي تيمارها نسبت به شاهد باعث کاهش چند برابري جمعيت باکتري مي گردد.
3-1- مواد گياهي
در خرداد ماه 1393 گل هاي شاخه بريده داودي که در مرحله تجاري برداشت شده بودند، از گلخانه ي در شهر اصفهان تهيه و بلافاصله براي انجام تيمار و ارزيابي صفات به آزمايشگاه پس از برداشت دانشگاه آزاد اسلامي واحد رشت منتقل شدند.
3-2- پياده کردن طرح آزمايشي
اين مطالعه به صورت دائمي بر پايه طرح کاملا تصادفي با 10 تيمار شامل اسانس گياهي ژرانيوم در 3 سطح (2، 6 و10 سي سي در 600 سي سي آب مقطر)، مورد در 3 سطح (2، 6 و10 سي سي در 600 سي سي آب مقطر) و اکاليپتوس در 3 سطح (2، 6 و10 سي سي در 600 سي سي آب مقطر) همراه با تيمار شاهد، در 3 تکرار و 30 پلات و در هر پلات 4 شاخه گل و در مجموع 120 شاخه گل در آزمايشگاه ارزيابي عمر گلجايي در شرايط فتوپريود 12 ساعت، شدت نور 12 ميکرومول بر متر مربع بر ثانيه، رطوبت نسبي 60 تا 70 درصد و دماي 2±20 درجه سانتي گراد انجام شد (شکل 3-1).
شکل 3-1- نحوه پياده کردن طرح آزمايشي
3-3- نحوه آماده سازي گل ها
ارتفاع گل ها 52 سانتي متر تنظيم شد. گل ها با برچسب کد گذاري شده و پس از توزين با ترازوي ديجيتال، در گلدان هاي پلاستيکي حاوي 600 سي سي آب به همراه اسانس ژرانيوم، مورد، اوکاليپتوس و ساکارز 3% به صورت تيمار مداوم قرار گرفتند. در طول آزمايش به منظور جلوگيري از انسداد آوندي هر 4 روز يک بار عمل برش انتهاي ساقه (ريکات) به اندازه ي 5/0 سانتي متر درون آب انجام شد.
3-4- معرفي تيمارها
10 تيمار مورد استفاده به قرار زير بودند:
1. C: آب مقطر (شاهد)
2. O1: اکاليپتوس (2 سي سي در 600 سي سي آب مقطر)
3. O2: اکاليپتوس (6 سي سي در 600 سي سي آب مقطر)
4. O3: اکاليپتوس (10 سي سي در 600 سي سي آب مقطر)
5. M1: مورد (2 سي سي در 600 سي سي آب مقطر)
6. M2: مورد (6 سي سي در 600 سي سي آب مقطر)
7. M3: مورد (10 سي سي در 600 سي سي آب مقطر)
8. G1: ژرانيوم (2 سي سي در 600 سي سي آب مقطر)
9. G2: ژرانيوم (6 سي سي در 600 سي سي آب مقطر)
10. G3: ژرانيوم (10 سي سي در 600 سي سي آب مقطر)

3-5- اندازه گيري صفات
3-5-1- عمر گلجايي
طول عمر گلجايي به فاصله شروع تيمار تا زمان پيري گل که همراه با پژمردگي گلبرگ ها مي باشد تعريف و به صورت روز بيان شد. ميانگين عمر گلهاي هر پلات به عنوان عمر گلجايي آن پلات در نظر گرفته شد (شکل 3-2 و 3-3).
شکل 3-2- روز اول عمر گلجايي شکل 3-3- پايان عمر گلجايي
3-5-2- افزايش وزن تر
با توجه به ميزان وزن نهايي گل، وزن باز برشها، وزن ريزشها و وزن نهايي، افزايش وزن تر برحسب گرم به ازاي هر شاخه گل طبق رابطه زير محاسبه شد:
وزن تر اوليه – (وزن ريزش ها+ وزن بازبرش ها+ وزن نهايي) = افزايش وزن تر
3-5-3- درصد ماده خشک
پس از پايان عمر گلجايي هر گل، وزن تر آن اندازه گيري شد و در دماي 70 درجه سانتي گراد به مدت 24 ساعت قرار داده شد. پس از اطمينان از خشک شدن کامل گل ها، با ترازوي ديجيتال توزين شد. درصد ماده خشک از رابطه زير محاسبه شد:
100× (وزن تر گل ها در روز آخر÷ وزن خشک)= درصد ماده خشک
3-5-4- جذب آب
با توجه به حجم اوليه محلول گلجايي (600 سي سي) و ميزان تبخير اتاق و کاهش حجم محلول گلجايي، جذب آب از فرمول زير محاسبه شد.
ميانگين وزن تر گل ها ÷ (ميانگين تبخير اتاق + محلول باقيمانده در پايان عمر گلجايي)-600 = (ml g-1FW) جذب آّب
3-5-5- محتواي پروتئين گلبرگ
بدين منظور در روز پنجم عمر گلجايي يک شاخه گل از هر پلات خارج شد و توسط دستگاه آون به مدت 24 ساعت خشک شد. سپس مقدار پروتئين موجود در گلبرگ ها به روش بردفورد (1976) اندازه گيري شد (شکل 3-4).
شکل 3-4- نحوه اندازه گيري پروتئين
3-5-6- افزايش درجه بريکس (درصد ساکارز موجود در ساقه)
براي اندازه گيري اين فاکتور از رفرکتومتر دستي استفاده شد. بدين صورت که بعد از باز برش هاي انتهاي ساقه در ابتدا و انتهاي عمر گلجايي، يک قطره از آب موجود در برش ها (ريکات ها) بر روي صفحه شيشه اي رفرکتومتر دستي (مدل N-1? ساخت شرکت ATAGO کشور ژاپن) ريخته و درجه بريکس آن هر 2 روز يک بار خوانده شد. تفاضل بين اعداد به دست آمده از اندازه گيري ميانگين بريکس روز دوم و ميانگين بريکس روز آخر عمر گلجايي به عنوان درجه بريکس آن شاخه گل در نظر گرفته شد (شکل 3-5).
شکل 3-5- اندازه گيري درجه بريکس
3-5-7- رنگيزه کاروتنوييد گلبرگ
بدين منظور در روز پنجم عمر گلجايي يک شاخه از هر پلات خارج شد و رنگيزه کاروتنوييد از روش مزمودهار و مجومدار (2003) اندازه گيري شد.

3-5-8- کلروفيل a، b و کل برگ
به منظور اندازه گيري مقدار کلروفيل، در روز پنجم آزمايش يک شاخه گل از هر پلات جهت اندازه گيري کلروفيل خارج شد. مقدار کلروفيل a، b و کل به روش مزمودار و مجومدار (2003) اندازه گيري شد (شکل 3-6).
شکل 3-6- استخراج کلروفيل
3-5-9- شاخص کاهش قطر گل
از بزرگترين قطر گل و قطر عمود بر آن به وسيله کوليس ديجيتال يک روز در ميان تا آخرين روز عمر گلجايي، ميانگين گرفته شد و از فرمول زير شاخص کاهش قطر گل محاسبه شد:
FOI= (Dn+2/Dn+Dn+4/Dn+2+Dn+6/Dn+4)/3
3-5-10- شمارش باکتري ساقه و محلول گلجا
نمونه گيري از انتهاي ساقه و محلول گلجا 24 ساعت پس از شروع آزمايش انجام و شمارش باکتري به روش ليو و همکاران (2009) انجام شد (شکل 3-7).
شکل 3-7- کشت باکتري
3-5-11- پراکسيده شدن ليپيدها
براي اندازهگيري پراکسيده شدن ليپيدها، مالونديآلدئيد (MDA) با استفاده از روش هيت و پاکر (1986) به عنوان محصول واکنش پراکسيده شدن اسيدهاي چرب غشاء اندازهگيري گرديد. نمونه گيري در روز پنجم انجام گرفت.
3-5-12- آنزيم پراکسيداز (POD)
بدين منظور در روز پنجم، يک شاخه گل خارج شد و از گلبرگ هاي آن براي سنجش فعاليت سينتيکي آنزيم POD از روش يين و همکاران (2007) استفاده گرديد.

3-5-13- آنزيم سوپر اكسيد ديسموتاز (SOD)
بدين منظور در روز پنجم، يک شاخه گل خارج شد و از گلبرگ هاي آن جهت ارزيابي فعاليت آنزيم SOD به روش اسپکتروفتومتري و با استفاده از روش ژيانوپلتيس و رايس (1997) استفاده شد.
3-6- تجزيه و تحليل داده ها
داده ها ابتدا در نرم افزار Excel ثبت شدند، سپس تجزيه و تحليل آن ها با استفاده از نرم افزار آماري SAS و مقايسه ميانگين ها بر اساس آزمون LSD انجام شد. رسم نمودارها با نرم افزار Excel انجام گرفت.
4-1- عمر گلجايي
طبق جدول تجزيه واريانس داده ها اثر تيمارهاي مختلف روي عمرگلجايي در سطح 1 درصد آماري معني دار بود (جدول 4-1).
نتايج حاصل از مقايسه ميانگين تيمارها نشان داد که تيمار اسانس 2 سي سي مورد با 73/15 روز نسبت به شاهد (74/9 روز) عمر گلجايي را 6 روز افزايش داد (جدول 4-2 و شکل 4-1). همچنين ترکيبات استفاده شده در کليه تيمارها نسبت به شاهد (74/9 روز) برتر بودند. ضمنا در بين اسانس هاي مختلف تيمار 2 سي سي اکاليپتوس با 13/15 روز و تيمار 10 سي سي ژرانيوم با 74/14 روز بيشترين عمر گلجايي را به خود اختصاص داده اند (جدول 4-2 و شکل 4-1).
شکل 4-1- اثر اسانس هاي مختلف بر عمر گلجايي
شاهد= C
اکاليپتوس 2 سي سي = O1 مورد 2 سي سي =M1 ژرانيوم 2 سي سي=G1
اکاليپتوس 6 سي سي = O2 مورد 6 سي سي = M2 ژرانيوم 6 سي سي =G2
کاليپتوس 10 سي سي = O3 مورد 10 سي سي=M3 ژرانيوم 10 سي سي=G3

منبع تغييراتدرجه آزاديعمر گلجاي درصد ماده خشک شاخص کاهش قطر گلافزايش درجه بريکس افزايش وزن تر جذب آب کاروتنوئيد
گلبرگ پروتئين گلبرگ کلروفيل a کلروفيل b کلروفيل کل باکتري محلول باکتري انتهاي ساقه تيمار920/9**02/11**00094/0**109/0**836/6**66/1**031/0**18/5**095/2**555/0**705/4**778**1654**خطا208055/0207/10001/00034/0111/0237/00083/0067/10017/00096/00119/0108219ضريب تغييرات (%)50/652/410/184/1237/981/1080/128/966/608/316/127/1351/12جدول 4-1- تجريه واريانس اثر اسانس هاي مختلف بر صفات اندازه گيري شده
** اختلاف معني دار در سطح 1 درصد *: اختلاف معني دار در سطح 5 درصد ns: اختلاف غير معني دار
جدول 4-2- مقايسه ميانگين اثر اسانس هاي ژرانيوم، مورد و اکاليپتوس بر صفات اندازه گيري شده

تيمارهاعمر گلجاي (روز)درصد ماده خشک (درصد)شاخص کاهش قطر گلافزايش درجه بريکس (درصد)افزايش وزن تر (گرم)جذب آب (ميلي ليتر بر گرم وزن تر)کاروتنوئيد (ميکروگرم بر گرم وزن تر)پروتئين گلبرگ (درصد)کلروفيل a (ميلي گرم در گرم وزن تر)کلروفيل b ( ميلي گرم در گرم وزن تر)کلروفيل کل (ميلي گرم در گرم وزن تر)باکتري محلول (کلون در 10 ميلي ليتر)باکتري انتهاي ساقه (کلون در 10 ميلي ليتر)C74/9 d39/21 e986/0 bc220/0 e35/1 g19/3 c778/4 b07/9 c722/4 j445/2 e16/7 g33/98 a162 aG173/13 bc05/25 bc003/1 b233/0 e50/4 bc40/5 a003/5 a16/13 a021/6 f080/3 bc10/9 d00/94 a136 abG242/13 bc67/24 bcd983/0 bcd 323/0 de08/5 ab04/5 a026/5 a03/10 bc351/6 d222/3 b57/9 c66/66 bc111 bcG374/14 ab68/25 ab030/1 a780/0 a21/4 c04/4 bc108/5 a71/11 ab726/5 g968/2 cd73/8 e00/94 a137 abM173/15 a80/21 e986/0 bc430/0 bc61/3 d52/4 ab095/5 a47/11 ab254/6 e210/3 b46/9 c33/58 c89 dM275/14 ab42/27 a976/0 cd350/0 cd80/2 e80/3 bc129/5 a24/11 ab017/7 b628/3 a64/10 b33/72 bc114 bcM313/12 c73/22 de980/0 cd490/0 b50/1 g51/4 ab044/5 a46/11 ab724/5 g876/2 d60/8 ef00/92 a126 bO113/15 ab60/25 ab983/0 bcd440/0 bc24/5 a39/5 a047/5 a91/12 a597/7 a801/3 a39/11 a00/55 c88 dO275/14 ab13/23 cde963/0 d740/0 a10/5 ab14/5 a026/5 a00/10 bc518/5 h877/2 d51/8 f33/85 ab121 bcO375/13 bc04/25 bc986/0 bc533/0 b15/2 f99/3 bc136/5 a17/10 bc938/6 c725/3 a66/10 b66/68 bc97 cd*حروف مشابه در هر ستون بيانگر عدم اختلاف معني دار در سطح احتمال 1 درصد و 5 درصد مي باشد (آزمون LSD)
شاهد= C
اکاليپتوس 2 سي سي = O1 مورد 2 سي سي =M1 ژرانيوم 2 سي سي=G1
اکاليپتوس 6 سي سي = O2 مورد 6 سي سي = M2 ژرانيوم 6 سي سي =G2
اکاليپتوس 10 سي سي = O3 مورد 10 سي سي=M3 ژرانيوم 10 سي سي=G3

در این سایت فقط تکه هایی از این مطلب با شماره بندی انتهای صفحه درج می شود که ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت کلمات به هم بریزد یا شکل ها درج نشود

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

ولی برای دانلود فایل اصلی با فرمت ورد حاوی تمامی قسمت ها با منابع کامل

اینجا کلیک کنید

عمر گلجاي ماده خشک شاخص کاهش افزايش درجه کاهش وزن تر جذب آبکاروتنوئيد پروتئين گلبرگ کلروفيل کلروفيل b کلروفيل کل باکتري محلول درصد ماده خشک204/0-*1شاخص کاهش قطر گل09/032/0-**1افزايش درجه بريکس422/0**579/0-**148/01کاهش وزن تر607/0**-123/0054/0235/0*1جذب آب317/0**-190/0-095/0105/0660/0**1کاروتنوئيد585/0**-161/0031/0338/0**223/0*226/0*1پروتئين گلبرگ059/0-070/0363/0**-103/0182/0250/0*-224/0*1کلروفيل(a)549/0**364/0**-127/0-035/0312/0**306/0**543/0**-026/01کلروفيل (b)559/0**343/0**-097/0008/0263/0*245/0**592/0**-109/0960/0**1کلروفيل کل567/0**351/0**-132/0-006/0310/0**292/0**565/0**-058/0994/0**982/0**1باکتري محلول-487/0**-021/0216/0*025/0-297/0*-270/0*-230/0*215/0*-674/0**-645/0**-666/0**1باکتري انتهاي ساقه-544/0**-028/0313/0**-096/0-319/0**-312/0**-449/0**026/0-725/0-700/0**-726/0**747/0** جدول 4-3- همبستگي صفات اندازه گيري شده
** اختلاف معني دار در سطح 1 درصد *: اختلاف معني دار در سطح 5 درصد ns: اختلاف غير معني دار
افزايش عمر گلجايي در اين مطالعه به کمک ترکيبات فوق را مي توان به علت خصوصيات ضد ميکروبي اين ترکيبات دانست که با جلوگيري از انسداد آوندي و بهبود جذب آب باعث بهبود رابطه آبي گرديده و از پژمردگي ناشي از کمبود آب جلوگيري کرده و پيري را به تاخير مي اندازد (جليلي مرندي، 2011؛ دي، 2008).
موسوي بزاز و تهراني فر (2011) تاثير اتانول، متانول و اسانس هاي گياهي را بر روي افزايش طول عمر گلجايي گل آلسترومريا (Alstroemeria hybrida L.) بررسي و دريافتند که تيمار الکل، تاثير مثبتي بر روي افزايش طول عمر گلجايي را نداشت و استفاده از اسانس هاي گياهي توانست باعث افزايش طول عمر گياه شود.
اسانس هاي نعنا، رزماري و آويشن در محلول نگهدارنده رز با کاهش بار ميکروبي، باعث افزايش جذب محلول نگهدارنده شده و در نتيجه افزايش عمر گلجايي اين گل را سبب شدند (حسيني درويشان و همکاران، 1390). همچنين در پژوهشي ديگر اسانس زيره سياه در افزايش عمرگلجايي ميخک در مقايسه با اتانول و متانول موثر بوده است (جليلي مرندي و همکاران، 2011).
محمدي و همکاران (1390) اثر عصاره رزماري (0، 25/6، 5/12، 25، 50 درصد) را روي ماندگاري گل شاخه بريده گلايول (Gladiolus grandiflara) بررسي و به اين نتيجه رسيدند که تيمار 25/6 درصد بيشترين ميزان آنتوسيانين گلبرگ را داشته و عصاره اين گياه جهت افزايش عمر گلجايي و نگهداري گلايول مناسب است.
عباس زاده و الهيان (1390) اثر اسانس هاي گياهي مرزه، اکاليپتوس و کارواکرول ( 0، 40، 80 ، 120 ميلي گرم بر ليتر) را بر پارامترهاي گل بريده داودي (Chrysanthemum morifolium L.) بررسي وبه اين نتيجه رسيدند که اسانس کارواکرول با غلظت 80 و 120 ميلي گرم بر ليتر بيشترين عمر گلجايي را نسبت به ساير تيمارها نشان داد و بهترين جذب آب هم به تيمار اسانس مرزه با غلظت 80 ميلي گرم در ليتر بود.
4-2- جذب آب
با توجه به جدول تجزيه واريانس داده ها، اثر تيمارهاي مختلف روي جذب آب در سطح 1 درصد آماري معني دار بوده است (جدول 4-1). مقايسه ميانگين تيمارها نشان ميدهد که تيمار شاهد با (19/3 ميلي ليتر بر گرم وزن تر) کمترين جذب آب را داشته است و تيمار 2 سي سي ژرانيوم با 40/5 ميلي ليتر بر گرم وزن تر بيشترين جذب آب را داشته است (جدول 4-2 و شکل 4-2). همچنين در بين تيمارهاي ديگر، تيمار 2 سي سي اکاليپتوس با 39/5 ميلي ليتر بر گرم و تيمار 2 سي سي مورد با 52/4 ميلي ليتر بر گرم وزن تر بيشترين جذب آب را نسبت به ساير غلظت ها داشتند (جدول 4-2 و شکل 4-2).
شکل 4-2- اثر اسانس هاي مختلف بر جذب آب
شاهد= C
اکاليپتوس 2 سي سي = O1 مورد 2 سي سي =M1 ژرانيوم 2 سي سي=G1
اکاليپتوس 6 سي سي = O2 مورد 6 سي سي = M2 ژرانيوم 6 سي سي =G2
اکاليپتوس 10 سي سي = O3 مورد 10 سي سي=M3 ژرانيوم 10 سي سي=G3


پاسخی بگذارید