ـ‌هر چه ميزان تحصيلات بالاتر مدت زمان بيشتري افراد در ترك مي‌مانند.
اين جدول نشان مي‌دهد كه تحصيلات بالا و ميزان مدت بيشتر ترك رابطه معنا دار وجود دارد. هر چه تحصيلات بالاتر باشد مدت زمان ترك اعتياد بيشتر است.
جدول رابطه تحصيلات با مدت زمان ماندن در ترك
كمتر از 1 ماهبيشتر از 3 ماهبيشتز از 1 سالتحصيلات كم 2
33
123
26 تحصيلات متوسط12
212
1212
26تحصيلات بالا25
225
12 25
26
2ـ هر چه سرمايه اقتصادي بالاتر باشد سرعت تصميم گيري بر ترك اعتياد بالاتر است.
ـ هرچه ميزان درآمد افراد بيشتر تصميم گيري به ترك اعتياد بيشتر است.
اين جدول نشان مي‌دهد كه بين درآمد بالا با تصميم به ترك اعتياد رابطه معنا دار وجود دارد. يعني هرچه درآمد افراد بالاتر باشد تعداد بيشتر مراجعه كننده به مراكز ترك اعتياد روي آورده‌اند.
ـ حدوداً 55% افراد تحصيلات بالائي داشتند.
جدول رابطه بين درآمد و افراد مراجعه كننده به مراكز ترك اعتياد
مذكرمونثكلكم درآمد8210درآمد متوسط358درآمد بالا19322كل301040
ـ هر چه ميزان درامد افراد بيشتر باشد مدت زمان بيشتري افراد در ترك هستند.
اين جدول نشان مي‌دهد بين درآمد بالا افراد و طول مدت زمان بيشتر در ترك رابطه معنا دار وجود دارد. يعني هر چه در آمد افراد بالاتر باشد زمان بيشتري را در ترك هستند.
جدول رابطه درآمد افراد و مدت زمان ماندن در ترك
كمتر از 1 ماهبيشتر از 1 ماهبيشتز از 1 سالدرآمد كم3
2 10
1210
26 درآمد متوسط8
28
1212
26درآمد بالا22
222
12 22
26
3ـ هر چه افراد شغل ثابتي داشته باشند، سرعت تصميم گيري به ترك بالاتر.
اين جدول نشان مي‌دهد بين داشتن شغل ثابت افراد با تصميم گيري به ترك اعتياد رابطه معنا دار وجود دارد. افراد با داشتن شغل دائم بيشتر به مراكز اعتياد مراجعه كردند.
حدوداً 70% مراجعه كنندگان به مراكز ترك اعتياد داراي شغل دائم هستند.

در این سایت فقط تکه هایی از این مطلب با شماره بندی انتهای صفحه درج می شود که ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت کلمات به هم بریزد یا شکل ها درج نشود

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

ولی برای دانلود فایل اصلی با فرمت ورد حاوی تمامی قسمت ها با منابع کامل

اینجا کلیک کنید

جدول رابطه بين فعاليت شغلي افراد و مراجعه كننده به مراكز ترك اعتياد
مذكرمونثكلسيگار-22شغل موقت5510شغل دائم25328كل301040
ـ هر چه افراد شغل ثابتي داشته باشند ف‌مدت زمان ماندن در ترك بيشتر است.
بين شغل دائم و طول مدت زمان ماندن در ترك رابطه معنا دار وجود دارد. افراد داراي شغل دائم زمان بيشتري در ترك هستند.
جدول رابطه بين فعاليت شغلي افراد و مدت زمان ماندن در ترك
كمتر از 1 ماهبيشتر از 1 ماهبيشتز از 1 سالسيگار2
22
122

26 شغل موقت10
210
1210
26شغل دائم28
228
12 28
26
4ـ هرچه سن افراد بالاتر باشد سرعت تصميم گيري به ترك اعتياد بيشتر است.
بين بالا بودن سن افراد و تصميم به ترك اعتياد رابطه معنا دار وجود دارد.
هرچه سن افراد بالاتر باشد، بيشتر به مراكز ترك اعتياد مراجعه مي‌كنند. حدوداً 75% مراجعه كنندگان به مراكز ترك اعتياد سن بالاي 20 سال دارند.
جدول رابطه سن افراد و مراجعه كننده به مراكز ترك اعتياد
مذكرمونثكلزير 20 سال8210بالاي 20 سال22830كل301040هر چه سن افراد بالاتر باشد، ‌مدت زمان بيشتري در ترك مي‌مانند.
بين بالا بودن سن افراد و طول مدت زمان ماندن در ترك رابطه معنا دار وجود دارد.
هر چه سن افراد بالاتر باشد مدت بيشتري در ترك مي‌مانند.
جدول رابطه بين سن افراد و مدت زمان ماندن در ترك
كمتر از 1 ماهبيشتر از 1 ماهبيشتز از 1 سالزير 20 سال10
210
1210
26 بالاي 20 سال30
230
1230
26ديگر فرضيات‌:
5ـ هر چه ميزان فشار خانواده بيشتر باشد سرعت تصميم گيري به ترك اعتياد بيشتر است.
6ـ هر چه ميزان استفاده از كالاهاي فرهنگي بيشتر باشد مدت زمان بيشتري افراد در ترك مي‌مانند.
7ـ هر چه ميزان درآمد ماهيانه افراد بيشتر باشد، ‌مدت زمان بيشتري افراد در ترك مي‌مانند.
8ـ هر چه افراد تخصص بيشتري در شغلشان داشته باشند مدت زمان بيشتري در ترك مي‌مانند.
9ـ هر چه قدرت جسماني افراد بيشتر باشد مدت زمان بيشتري افراد در ترك مي‌مانند.
فصل چهارم : نتايج تحقيق
يافته‌هاي تحقيق
ـ يافته توصيفي : ( نقش خانواده، نقش دوستان، نقش همسر، ‌نقش موقعيتهاي شغلي ) عوامل موثر بر ترك اعتياد.
ـ تاثير در عوامل تصميم بر ترك اعتياد بر جنس مذكر زير 20 سال : با توجه به جدول داده‌هاي خام نشان مي‌دهد كه افراد زير 20 سال كمتر به مراكز ترك اعتياد مراجعه مي‌كنند.
ـ‌تاثير اعتياد و عوامل تصميم بر ترك اعتياد بر جنس مذكر بالاي 20 سال :‌با توجه به جدول داده‌هاي خام نشان مي‌دهد كه افراد بالاي 20 سال مهم‌تر هستند براي ترك اعتياد و زمان بيشتري را در ترك هستند.
ـ‌تاثير اعتياد و عوامل تصميم بر ترك اعتياد بر جنس مونث :‌نشان مي‌دهد كه زمان كمتري به مراكز ترك اعتياد مراجعه مي‌كنند.
ـ‌تاثير و نقش خانواده و دوستان كه تاثير گذارترين عوامل هستند براي تصميم بر ترك اعتياد.
ـ تاثير نقش‌هاي شغلي نشان مي‌دهد كه هر چه افراد شغل ثابت داشته باشند از نظر روحي و رواني مشكلات آنها كمتر است. در نتيجه فشار مسائل اقتصادي روي آنان كمتر است.
ديگر يافته‌ها :
استراتژي‌هايي كه اطلاعات، نگرش‌ها و رفتار كودكان و نوجوانان در مورد مواد مخدر و مهارتهاي تطابقي و اجتماعي و نيازهاي آنان را مورد هدف قرار مي‌دهد در حقيقت شايع‌ترين روش‌هاي پيشگيري هستند. اين روشها به جاي تمركز بر والدين، محيط و شرايط سياسي اجتماعي اقتصادي، بر تغيير فرد متمركز هستند دراين راستا، برنامه‌هايي كه كودكان را از سنين پائين‌تر حتي زير سن مدرسه تحت پوشش و آموزش قرار مي‌دهند و تا سنين بالاتر نيز ادامه مي‌يابند ارجحيت دارند. دراينجا روشهاي متفاوتي را كه بر فرد تأثير مي‌گذارند مورد بحث قرار مي‌دهيم.
دادن اطلاعات در مورد مضرات مصرف مواد مخدر :
اين روش بر اين باور استوار است كه مصرف مواد به دليل فقدان آگاهي صحيح از زيان‌هاي مواد مخدر صورت مي‌گيرد اگر چه مطالعات نشان داده‌اند كه استفاده از اين روشها به تنهايي تأثير چنداني در كاهش اعتياد ندارد، با اين حال مي‌بايست همواره به عنوان يكي از راههاي مداخله در برنامه‌هاي جامع پيشگيري مورد استفاده قرار گيرند.
نكاتي كه در ارائه برنامه آموزش مي‌بايست رعايت شوند عبارتند از :
* اطلاعات ارائه شده بايد از نظر علمي معتبر و قابل قبول باشد.
* از ترساندن بيش از حد و دادن اطلاعات باورنكردني مي‌بايست پرهيز نمود. مثلاً ” پيام اعتياد بمبي است كه خانواده شما را متلاشي مي‌كند” اغراق آميز بوده و قابل باور نيست.
* اطلاعات ارائه شده نبايد حس كنجكاوي نوجوان را در مصرف مواد برانگيزد، به عنوان مثال، ذكر اين پيام كه ” مواد مخدر شادي كوتاه و افسوس طولاني به دنبال دارد” باعث مي‌شود تا نوجوان نخواهد شادي كوتاه آن را تجربه كند.
* محتواي برنامه آموزشي نبايد نحوه بدست آوردن مصرف مواد را آموزش دهد. مثلاً نمايش ورود فردي به پارك و نحوه تهيه مواد توسط وي مي‌تواند جنبة بد آموزي داشته باشد.
* اطلاعات بايد حاوي پيام ” عدم مصرف ” باشد. به عنوان مثال، اين مطلب كه ” بيش از نيمي از كساني كه تنها يك بار مواد مصرف كرده‌اند به مواد وابستگي يافته اند” پيام عدم مصرف را منتقل مي‌نمايد.
* اطلاعات ارائه شده بايد اين پيام را منتقل نمايد كه مصرف مواد براي همه مضر است و هيچ كس و هيچ گروهي از آسيب آن مصوب نيست.
* هنگامي كه نوجوانان وجوانان مخاطب هستند بايد از پيام‌هايي استفاده شود كه به مضرات مواد در حال حاضر و آينده نزديك مي‌پردازد نه عوارض درازمدت آن. براي مثال مطرح كردن بوي بد دهان به دنبال سيگار كشيدن بيشتر از ابتلا به سرطان ريه مورد توجه واقع مي‌شود.
* مطالب آموزشي و نحوه ارائه آنها بايد بر سن، علائق و نيازهاي گروههاي هدف منطبق باشد. مثلاً براي گروههاي نوجوانان و جوانان كه هنوز ازدواج نكرده اند، طرح پيام ” اعتياد = طلاق” اثر چنداني نخواهد داشت.
* پيام‌هاي آموزشي بايد با شناخت فرهنگ و باورهاي گروههاي مختلف هدف برنامه ريزي گردند. براي مثال پيام ” اعتياد ظلم به جامعه است” براي اشخاصي كه به ارزشهاي فردي بيشتر اهميت مي‌دهند تأثيري ندارد.
* ارائه حجم زيادي از اطلاعات در يك زمان كوتاه، ميزان يادگيري فرد را كاهش مي‌دهد. بنابراين اطلاعات بايد بتدريج و با فواصل كوتاه منتقل شده و حتماً تكرار شود. براي مثال، فاصله زماني هفته‌اي يكبار تا دو بار فاصله مطلوبي براي انتقال اطلاعات مي‌باشد.
* از آنجا كه كسب هر دانشي موجب تغيير رفتار نمي‌گردد، آموزش بايد داري سه جنبه باشد :
1. انتقال مناسب دانش و اطمينان از درك و فهم آن از طرف مخاطب، مثلاً پيام ” اعتياد تضادهاي خانواده را افزايش مي‌دهد” براي عامه مردم قابل درك نيست.
2. ايجاد انگيزه با تأثير بر احساسات و نگرش‌ها، پيام ” اعتياد جرم است” و يا ” اعتياد توان جسمي شما را كاهش مي‌دهد” با درگير كردن عواطف افراد، نگرش آنها را تحت تأثير قرار مي‌دهد.
3. ارائه واضح و روشن الگوهاي رفتاري مناسب. مانند ” هنگام برخورد با مشكل، با افراد معتاد مشورت نكنيد”.
تأثير بر ارزش‌ها و نگرشها (تغيير نگرش‌هاي مثبت و تثبيت نگرش‌هاي منفي نسبت به مصرف مواد مخدر :
نگرش‌ها (attitudes) عبارت‌اند از باورهاي فرد در مورد نتيجه و عاقبت هر كار و ارزشي كه فرد براي اين نتيجه قائل است. نگرش‌ها دلايل منطقي بر رفتارهاي هر فرد خاص مي‌باشند.
عوامل بسياري بر نگرش افراد تأثير مي‌گذارند. يكي از اين عوامل، دانش و اطلاعات فرد در حوزه‌هاي مختلف است. اطلاعات وقتي به نگرش تبديل مي‌شوند كه منجر به ارضاي فرد از خود يا افزايش اعتماد به نفس و بهبود نگرش فرد نسبت به خود و حفظ و تقويت خود به عنوان فردي توانا گردند. باورها و نگرش‌هايي كه در زندگي فرد جنبة كاركردي داشته باشند ثبات مي‌يابند و آنان كه كاركردي نداشته باشند، دستخوش تغيير مي‌گردند. معمولاً انسان عادت سه گرايش انتخابي دارد و مسائلي را باور مي‌كند كه نظرات و رفتاركنوني اش را تائيد و تصديق نمايد. برخي از مواقع، باورهاي افراد با رفتار آنان هماهنگي ندارد و ايجاد ناهماهنگي شناختي مي‌نمايد. در چنين ماقعي، فرد رفتار و يا نگرش خود را تغيير مي‌دهد تا توافق و هماهنگي بين رفتار و ارزش‌هاي خود ايجاد نمايد.
از عوامل مهمي كه موجب دوام و ثبات نگرش‌ها و ارزش‌ها مي‌شود حمايت و فشار اجتماعي است. حمايت اجتماعي (social support) يكي از مكانيسم‌هاي كنترل اجتماعي است كه از طريق پاداش يا تقويت مثبت سعي در حفظ يا تقويت شناخت يا رفتارهاي اجتماعي مطلوب دارد. فشار اجتماعي (social pressure) مكانيسم ديگر كنترل اجتماعي است كه با تنبيه يا تقويت منفي موجب تغيير شناخت و رفتارهاي اجتماعي نامطلوب مي‌گردد. مثلاً تابلوي ” سيگار نكشيد” با اعمال فشار اجتماعي نگرش مثبت به سيگار را تضعيف مي‌نمايد.
نگرش‌ها و ارزشهايي كه بر پيشگيري از سوء مصرف مواد موثرند عبارتند از :
ارزش‌هاي مذهبي :
مطالعات مختلف در جهان نشان داده‌اند كه يكي از عوامل محافظت كننده در مقابل سوء مواد، داشتن اعتقادات و باورهاي راسخ ديني و مذهبي است. بنابراين، رواج و پرورش اين ارزش‌ها در پيشگيري نزد كودكان و نوجوانان اهميت زيادي دارد. در جامعه مسلمان ما، استفاده از شعائر و فناوري ديني كه افراد را به طور جدي از مصرف مواد نهي مي‌نمايد از مهمترين و موثرترين راههاي پيشگيري از سوء مصرف مواد مي‌باشد.
اولويت دادن به ارزش‌هاي اجتماعي به جاي ارشهاي شخصي و فردي
مطالعات مختلف نشان داده‌اند كه معتادان به مواد مخدر، به طور مشخص به ارزش‌هاي شخصي، فردي خود بيش از ارزش‌هاي اجتماعي بها مي‌دهند. بنابراين، تقويت ارزش‌هاي اجتماعي در نوجوانان علاوه بر كاهش سوء مصرف مواد، منجر به كاهش رفتارهاي ضد اجتماعي ديگر نيز مي‌گردد.
ارزش حس مسئوليت فردي :
يكي از راههاي پيشگيري از سوء مصرف مواد در نوجوانان ارتقاي ارزش حس مسئوليت فردي و كنترل خود در انجام رفتارهاي غير قابل قبول اجتماعي است. با اين روش افرادي كه نسبت به رفتارهاي ضد اجتماعي مقاومت نشان مي‌دهند به عنوان افرادي پرقدرت و توانا معرفي مي‌شوند.
جوانان كمتر از افرا ميانسال به سلامت خود بها مي‌دهند. يكي از دلايل چنين نگرشي اين است كه جوانان خود را آسيب ناپذير مي‌داند و براين باورند كه سلامت آن به آساني به خطر نمي‌افتد. با تصحيح اين باور و تقويت اهميت سلامت براي آنها، ميزان سوء مصرف كاهش مي‌يابد.
تبيين جامعه شناختي اعتياد و عوامل موثر بر آن
راهبردها و استراتژي‌هاي پيشگيري از مصرف مواد مخدر
استراتژي پيشگيري مبتن بر نوع گروه‌هايي كه برنامه پيشگيري برايشان طراحي شده است
هدف از پيشگيري اين است كه جامعه هدف به هيچ‌وجه از داروهاي اعتيادآور استفاده نكند و خود را در معرض خطرات ناشي از آن قرار ندهد. در اين استراتژي كه يك برنامه پيشگيري مبني بر گروه‌هايي كه اين برنامه برايشان طراحي شده است، سه راهبرد پيشگيري مستقل وجود دارد:
1- پيشگيري جامع يا كلي:
اين نوع پيشگيري در واقع در برگيرنده راهبردهايي براي پيشگيري از نشانه‌هاي اوليه مصرف مواد با شروع مصرف آن در جمعيت به طور عمومي (عام) است، يعني براي همه.
2- پيشگيري برگزيده:
اين روش در واقع شامل آن نوع از راهبردهاي پيشگيري است كه براي گروه‌هاي هدف يا زير مجموعه‌هايي از جمعيت عمومي طراحي شده است مثل فرزندان والدين مصرف كننده مواد و يا محصلين بي‌بضاعت مدارس.
3- پيشگيري الزامي:
راهبردهاي ايجاد شده در اين نوع پيشگيري براي آن دسته از شركت كنندگان برنامه پيشگيري است كه در حال حاضر داراي شواهدي از مصرف مواد يا نشانه‌هاي پيشرونده مصرف مواد هستند و يا عوامل خطر در آن‌ها زياد است. مانند اختلالات رفتاري، هيجان طلبي و خطرجويي زياد، پرخاشگري و بي‌مبالاتي جنسي.
ح ـ استراتژي متوازن كنترل مواد مخدر (استراتژي ملي كنترل مواد مخدر در آمريكا)
اين استراتژي نتيجه عملكردهاي كشور آمريكا در زمينه كنترل مواد مخدر است. به نوعي مي‌توان اذعان داشت كه اين استراتژي يك برنامه مطلوب و تقريبا كاملي است كه مي‌تواند راه‌گشايي براي كنترل مواد مخدر در تمامي كشورها به خصوص ايران باشد. مهمترين موضوعات مطرح شده در اين استراتژي عبارت است از:
1. تاكيد بر امر پيشگيري (نه درمان) و افزايش آگاهي‌هاي عمومي در خصوص مضرات سوء مصرف مواد مخدر به عنوان بخش مهمي از استراتژي مذكور
2. تلاش جهت سازمان‌دهي اقدامات ملي به منظور جلوگيري از تجارت و كسب درآمد از طريق قاچاق مواد مخدر
3. حمايت از برنامه‌هاي آگاهي رساني وزارت آموزش و پرورش و مدارس و تست مواد مخدر از دانش آموزان به منظور شناسايي افراد نيازمند درمان، بازپروري و مشاوره، هم‌چنين جلوگيري از ابتلاي افراد در معرض مصرف مواد
4. تاكيد بر تعهد دولت در قبال خانواده‌ها و حمايت مالي و ابزاري به منظور فراهم آوردن محيطي عاري از مواد مخدر براي فرزندانشان
5. اقدام دولت جهت افزايش سقف بودجه ملي در زمينه‌هاي تحقيقات،‌ طرح‌هاي افزايش دادگاه‌هاي رسيدگي به پرونده‌هاي مواد مخدر و هم‌چنين درمان معتادان
6. تاكيد ويژه بر آموزش جوانان و ارتقاي آگاهي‌هاي آنان در خصوص مضرات و ظواهر فريبنده در دفعات مصرف
7. ايجاد مراكزي از سوي دولت براي معتادان بي‌خانمان و بي‌كار، تا از اين طريق افراد ضمن برخورداري از حمايت مالي و افزايش مهارت‌هاي شغلي، از لحاظ درماني و معنوي و تقويت ايمان نيز تحت پوشش قرار گيرند.
8. افزايش تحقيقات و رسيدگي به پرونده‌هاي منبع كه در واقع تامين كننده مواد مخدر مصرفي هستند.
بخش حساس استراتژي پيشگيري از سوء مصرف، آگاه ساختن جوانان از ضررهاي ناشي از مواد مخدر بر سلامتي و آينده آنان است. جوانان بايد ياد بگيرند كه در تمام عمر، مسئول حذر كردن و پاك ماندن از مواد مخدر هستند. در مجموع استراتژي متوازن بر سه محور اساسي متمركز است:
1. قطع مصرف مواد مخدر قبل از شروع آن
2. درمان افراد معتاد
3. نابودي بازار مواد مخدر
در زير به ترتيب اولويت به بحث درباره هر يك از اين سه محور مي‌پردازيم:
1- قطع مصرف مواد مخدر قبل از شروع آن:
اولويت اول استراتژي متوازن، قطع مصرف مواد قبل از شروع آن است. اين استراتژي آموزش جوانان را در زمينه پرهيز از مصرف مواد مخدر به دليل آثاري كه اين مواد مي‌توانند بر سلامت و آينده فرد داشته باشد مورد تاكيد قرار مي‌دهد و شامل دو برنامه است:
1ـ 1ـ فعاليت‌هاي آموزشي و اجتماعي: تلاش‌هاي پيشگيرانه اولين قدم در مقابله با مواد مخدر است. اين تلاش‌ها نويدگر جلوگيري از مصرف است، قبل از آن كه خانواده‌ها درد و رنج در دام اعتياد افتادن يكي از عزيزانشان را ببينند.
برنامه‌هاي مقابله با مصرف مواد مخدر به خصوص برنامه‌هاي تحقيقاتي كه جامعه را دربر مي‌گيرند، براي آموزش خطرات ناشي از مصرف مواد مخدر به جوانان و هم‌چنين آماده سازي زمينه براي نفي اجتماعي مصرف مواد مخدر بسيار با ارزش هستند؛ اما مقابله با مصرف مواد مخدر نيازمند يك بحث جامع در زمينه سياست‌هاي عمومي است. زيرا فعاليت‌هاي مذكور تنها شامل يك سري برنامه‌هاي پراكنده دولتي نيستند، بلكه شامل تلاش خانواده‌ها و جامعه در راه شكوفايي جوانان هستند.
متاسفانه طي سال‌ها و به دليل فرهنگ متداول، والديني كه سعي در آگاه كردن فرزندانشان از خطرات ناشي از مواد مخدر و آموزش آن‌ها براي آزادي در اتخاذ تصميمات صحيح دارند، هيچ‌گونه حمايتي نمي‌شوند. در موسيقي، فيلم و تلويزيون، مصرف مواد مخدر اغلب پرطرفدار و مهيج و مصرف كنندگان و حتي فروشندگان مواد مخدر افرادي افسار گسيخته و قانون گريز، معرفي مي‌شوند. كودكان ما بايد از سنين پايين بياموزند كه در تمام طول زندگي‌شان مسئول پرهيز از مواد مخدر هستند. وقتي والدين و مربيان شرايط مساعدي را فراهم كردند آنگاه مرحله دوم استراتژي اول آغاز مي‌شود.
2ـ 1ـ حمايت از برنامه تست مصرف مواد مخدر از دانش آموزان و جوانان: در سطح مدارس و دانشگاه‌ها برنامه آزمايش تست مواد مخدر يك وسيله موثر براي شناسايي دانش‌آموزان نيازمند به بازپروري و مشاوره و اعلام خطر براي كساني كه هنوز آلوده نشده‌اند است. هدف از تست جوانان تنبيه آن‌ها نيست حتي در مدارس. اگر بدون سعي در بازپروري دانش‌آموزان و محصلان مصرف كننده مواد،‌ اقدام به اخراج آن‌ها از مدارس كنند، جامعه با موجي از افراد مصرف كننده مواد مخدر مواجه خواهد شد كه خود در درازمدت يك معضل جدي به شمار مي‌رود. هدف اصلي از انجام اين تست، دور نگه داشتن دانش‌آموزان و شاغلان به تحصيل از مواد مخدر و ترغيب آن‌ها به مشاوره و بازپروري است. هم‌چنين آزمايش تست مواد مخدر در مدارس و مراكز تحصيلي مي‌تواند در راستاي پيشگيري و به عنوان بخشي از يك استراتژي جامع پيشگيري استفاده شود. تست مواد مخدر كارآمد است زيرا نشانگر درك انگيزه‌هاي جوانان است. براي اغلب جوانان تنها علم به اين‌كه هر لحظه امكان خواستن آن‌ها براي تست وجود دارد كافي است كه مواد مخدر مصرف نكنند و يا اصولا به طرف مصرف مواد نروند. دولت نيز متعهد به ارائه ابزار مورد نياز به خانواده‌هاست تا آن‌ها بتوانند محيطي دور از مواد مخدر را براي تحصيل جوانان‌شان مهيا كنند.
2ـ درمان افراد معتاد به مواد مخدر:
اولويت دوم استراتژي متوازن، درمان است كه بر نياز به تبادل تجربه خانواده‌ها، دوستان و ديگر افراد جهت غلبه بر مشكل اعتياد تاكيد دارد. معتادان بايد توسط سازمان‌ها يا كساني كه با آن‌ها كار مي‌كنند ـ كارفرمايان، نهادهاي انتظامي، انجمن‌هاي خيريه و ارائه دهندگان خدمات بهداشتي و درماني – شناسايي و به مراكز درماني ارجاع شوند. درمان معتادان به دو شيوه انجام مي‌شود:


پاسخی بگذارید